RESTE

OU ὑπόλοιπον OU περίλοιπον, οὐ : τὲ

Ὧι. τὸ λοιπόν, οὔ : τὸ χατάλοιπὸν τ περισσόν, οὗ : περίσσευμα, αἀτος (τὸ). Le reste du jour, τὸ λοιπὸν τῆς ἡμέρας. Le reste, ceux qui restent, οἱ λοιποί, ὧν : οἱ ἄλλοι, wv. Le reste des animaux, τὰ λοιπὰ ζῶα, wv. Et le reste, xat τὰ λοιπα. || Restes d'un repas, τὰ λείψανα, ὧν : περισσεύματα, ὧν (τὰ) : τὰ ἀνάλεχτα, ων. || Restes d’une personne morte, λείψανα, ὧν (τὰ). || Être de reste, ὑπο-λείπομαι, fut. λειφθήσομαι : περισσεύω, ful. ebow : περίep, fut. ἐσομαι. Il n’y a rien de reste, οὐδὲν περίλοιπον (sous-ent. ἐστί). || Être en reste, ἀπο-λείπομαι, fut. λειφθήσομαι. : à, fut. ἥσω. —avec quelqu'un, r:voç.|| Jouer son reste, risquer tout, πάντα, χύθον ἀποῤ-ῥίπτω, fut. ξίψω.

Au Reste, ou pu RESTE, con. τὸ λοιπὸν :

τὰ λοιπά : τἄλλα : πλήν. Un peu maussade, du reste excellent homme, βαρύτερος τὸ ἦθος, τἄλλα δὲ χαλὸς χἀγαθός, Au reste cela est impossible, πλὴν τοῦτο ἐστί τῶν ἀδυνάτων.

RESTER , v. n. demeurer en place, μένω OU χατα-μένω OU δια-μένω Ou ἐπι-μένω, fut.

μενῶ. Rester auprès de quelqu'un, τινὶ παραμένω. Rester la bouche béante dans la place publique, ἐν τῇ ἀγορᾷ χεχηνὼς περι- μένω (xéχῆνα, parf. de χαίνω). Rester un jour au lit, ἐν χλίνῃ μίαν ἡμέραν δι- ἄγω, fut. ἄξω. Rester fidèle aux lois, τοῖς νόμοις êu-pévo, fut, μενῶ. ΠῚ resta toujours attaché au peuple romain, ἀεὶ φίλος τῷ δύμῳ τῶν Ῥωμαίων δι-έμεινε.

Rester sur le champ de bataille, périr en combattant, ἐπὶ παρατάξεως πίπτω, Jul. πεσοῦμιοι. || En rester là, cesser, ἵσταμαι, fu. στήσομαι : ἐππέχω, fut. ἐφ-έξω : παύομαι, fus. παύσομαι. J'en reste là, je n’en dis pas davantage, ἐνταῦθα, τὸν λόγον χκατα-λείπω, fut, λείψω.

Resrer, être de reste, λείπομαι où ὑπολείπομαι., fut. λειφθήσομαι : fut, ἔσομαι : περι- γίνομαι, fut. γενήσομαι, IL ne leur reste plus d’excuse, τούτοις οὐδεὶς λόγος ὑπολείπεται, Souvent on iourne par l'adj. λοιπός, ἡ, ov. Il ne leur reste rien, ni maison ni terre, λοιττὸν οὐδὲν αὐτοῖς, οὐχ οἰκία, οὐ χωρίον,

RES

Eschin. Il ne reste plus aucun vestige de cette ville, οὐδὲ ἴχνος ἔτι λοιπὸν τῆς πόλεως, Luc. Ce seul enfant me restait, εἷς παῖς ὅδ᾽ ἦν μοι λοιπός (ἦν, imparf. d'eini, fut. ἔσομαι). Il ne reste plus qu'à dire, λοιπὸν οὐδὲν ἄλλο πλὴν λέγειν (λέγω, fut. λέξω ou ἐρῶ), Isocr. Tout le temps qu’il me reste encore à vivre, ὁπόσον ἔτι μοι λοιπὸν τοῦ βίου χατα-Οιῶναι (κατα-Οιόω, ὦ, fut. Θιώσομαι), Luc. L'ouvrage qui reste à faire, τὸ ἀπο-λειπόμενον ou ὑπο-λειπόμιενον

Gaivoy, οντὸς (partic. n. d'änc-Gaivo ou συμ.- Gaivo, fut. nou). Ne voir que le résullat, τὸ συμ-δαῖνον μόνον σχοπέω, ὦ, fut. now. Prévoir les résultats, τὰ ouu-Cnocueva εἰχάζω, fut. dow, ou τεχμαίρομαι, fut. apciuu. La victoire eut pour lui des résultats aussi funestes qu’une défaite, τούτῳ νικήσαντι, ὅσα νικώμενοι βλάπτονται ἄνθρωποι, βλάπτεσθαι ouvἔθη (βλάπτω, fut. βλάψω : νικάω, ὦ, fut now): ἔπαθε νικήσας οἷα ἂν ἡσσυηθείς (ἡσσάομαι, ὥμιαι.,

ἔργον, οὐ (ἀπο-λείπομαι où ὑπο-λείπομαι, fut. fut. υϑήσομιαι),

. λειφθήσομαι), Il nous reste encore bien des ressources , mepi-eorty ἡμῖν πολλὰ χρήματα (περίεἰμι, fut. ἔσομαι). Il ne resta personne d’une si grande armée, ëx τοσαύτης στρατιᾶς οὐδεὶς περι-εγένετο ( περι--γίνομαι, fut. γενήσομαι.) ou ὑπ-ελείφθη (ὑπο-λείπομαι, fut. λειφθήσομαι).

Rester, échoir en partage, ὑπ-άρχω, fut.

ἄρξω. — à quelqu'un , τινί. (C’est à vous qu’en restera la gloire, παρὰ σοὶ ἔσται ἡ τιμή. La victoire finit par nous rester, τὸ δ᾽ οὖν τέλος τῆς vixne καθ᾽ ἡμᾶς ἐγένετο (γίνομαι, fut. ἡενήσομαι). | RESTITUER, v. a. rendre, ἀπο-δίδωμι, fut.

ἀπο-δώσω, acc. || Corriger, rélablir un texte, διτορθόω, ©, fut. wow, acc.

RESTITUTION, s. f. action de rendre, ἀπόδοσις, ewç (ἡ). || Correction d’un texte, διόρθωσις ou ἐπανόρθωσις, εὡς (ἡ).

RESTREINDRE , v. a. resserrer, rétrécir, δυ- στέλλω, fut. acc. || Constiper , στύφω, fut. στύψω, acc. || Au fig. faire rentrer dans certaines limites, συ-στέλλω, fut.

στελῶ, ACC. : περι-ορίζω Jul. low, acc, : meptτέμνω, fut. τεμῶ,, acc. Restreindre une proposition, τῆς προθέσεώς τι ὑφ-αιρέομαι, οὔμιαι, fut. αἱρήσομαι. || Se restreindre, se borner à, ἀγαπάω, &!, fut. now, acc. ou dat. : στέργω, fut. στέρξω, 450. ou dat. 1] se restreignit à demander , tournez, Il demanda seulement, μόνον ἤτησε (αἰτέω, ὦ, fut. now) : οὐδὲν πλέον ἔτησεν À OÙ πλήν, avec l’acc.

RESTRICTIF , 1vE, adj. ὑφαιρετικός, ἡ, ὁν.

RESTRICTION , s. f. περιορισμός, οὔ (ὁ).

j Restriction mentale, ὑποστολή, ἧς (ἡ). En faire une, τὶ ὑπο-στέλλομαι, fut. ὑπο--στελοῦ-au. 51 faut parler sans restriction, εἰ dei μηδὲν ὑπο-στειλάμιενον εἰπεῖν, Îsocr.

RESTRINGENT, ENTE, Ad}. στυπτικός, ἡ, Ov.

RESULTAT , 5. m. τὸ ἀπο-Θαῖνον ou συμ.--

GTEÀQ ,

RÉSULTER , v. n. “ίνομαι OÙ περι-γίγομαι, fut. γενήσομαι : ἀπο- αίνω ou συμ-Οαίνω, fut. Οήσομιαι. — de quelque chose, ἔχ τινός.

Il n’en résulte aucun avantage pour moi, οὐδὲν ὄφελός μοι γίνεται. 511 en résulte quelque chose d’heureux, ἐάν τι χαλὸν ἐκ τούτου περιγένηται. 51 en résulte quelque malheur, ἐάν τι χκαχὺν ἀπὸ τούτων ἀπο-Οῇ. || D’où il résulte que, ὥστε, avec l'infin. ou l'indic. : ὅθεν, avec l'ind. 1] en résulte que, ou ἀκολουθεῖ (de ἕπομαι, fut. ἕψομαι et αἴ ἀκολουθέω, ©, fut, now), avec le que retranché.

RÉSUMÉ , s. m. ἀνακεφχλαίωσις, εὡς (ἡ).

Résumé de ce qu’on ἃ dit, τὸ τῶν etpnueva χεφάλαιον, ou. En résumé, pour tout dire en un MOL, συν-τεμόντι OU συν-ελόντι εἰπεῖν (ouv-

τέμνω,, Jul. τεμῶ : συν-αιρέω, ©, fut. αιρήσω: εἶπον, aor. 2 irrég. de λέγω).

RÉSUMER, v. a. ἀνα-χεφαλαιόομαι, οὗμαι, Jut. dou, acc.

RÉSUMPTION, δ. f. ἀνακεφαλαίωσις, εὡς (ἡ).

RESURRECTION , 5. f. ἀνάστασις, ewç (ἡ).

RÉTABLIR, v. a. remettre en sor premier état, ἀποχαθ-ίστημι, fut.

Rétablir quelqu'un dans ses prérogalives , εἰς τὰς τιμὰς τὰς προσ-ηκούσας τινὰ ἀποχαθ-ίστημι. Rétablir les affaires de l'État , τὰ τῆς πόλεως ἐπαν-ορθόω, à, fut. wow. Rétablir sa santé, ἐμαυτὸν ἐκ τῆς νόσου

ἀποκατα- στήσω, CC.

ses honneurs, dans

ἀνα-λαμοάνω, fut. χήψομαι, ou ἀνα-χτάομαι, ὥμαι, fut. χτήσομαι. Rétablir sa réputation, τὴν δόξαν ἀνα-λαμδάνω, Rétablir le combat, ἀνα-μιάχομιοι, fut. μαχήσομιαι : τὴν μάχην ἀνανεόομαι, οὔμαι, fut. wooux. Rétablir la paix entre plusieurs villes, τὰς πόλεις ἀλλήλαις δὶσλλάσσω, fut. αλλάξω. Rétablir l'union entre les ciloyens, εἰς ὁμόνοιαν τοὺς πολίτας ἄγω, fut. ἄξω.

se RéTaLiR, v, r. être rétabli, ἀποκοιθ-ίσταμαι,

— dans çes

fut.

dans ses honneurs, εἰς

ἣν οὐσίαν, ἣ τὰς Se rétablir dans les bonnes grâces de quelqu'un, εὔνοιάν τινος ἀναχταομαι, fut. Je crois les affaires de l'État peuvent encore se rétablir ,

LA φ LA πράγματα (ἐπαν-ορθόω,

ὥμαι, XTNGOUAL.