SIM

des parties, ὁμοῖος, α΄, ον : ὁμοφυής, ἧς, ἕς. SIMILITUDE, 9. f. ὁμοιότης, τὸς (ἡ).

SIMILOR , s. m. τὸ ψευδόχρυσον, ου. Fait de similor, ψευδόχρυσος, os, ον.

SIMONIAQUE, adj. σιμωνιακός, ἡ, ον, α. Μ.

SIMPLE, adj. non composé, a, Ὦ,, οὖν

(comp. οὐστερος, sup. οὐστατος). Corps sim-

ples, τὰ στοιχειώδη σώματα, ὧν.

SIMPLE, sans apprêts, ἁπλοῦς, ñ, οὖν (comp.

Tépos, Sup. οὐστατος) : ἀφελήξ, ἧς, ἐς (comp.

ἔστερος, sup. ἐστατος). Stile simple, ὁ ἁπλοῦς

χαρακτήρ, ἦρος. Écrire d’un stile simple, ἀφελῶς γράφω, fut. γράψω. || Habillement simple, ἡ μετρία ἐσθής, ‘roc. Être simple

dans sa parure, τῇ ἐσθῆτι μετριάζω, fut. dou.

SIMPLE, sans détours, naïf, ἁπλοῦς, ἢ, οὖν (comp. oborepos, sup. οὐστατος) : ἁπλοίκος, ἡ, ὄν (comp. ὦτερος, sup. ὦτατος) : ἀφελής, ἧς, ἐς (comp. ἔστερος, sup. ἐστατος). Le langage de la vérité est toujours simple, ἁπλοῦς λόγος τῆς ἀληθείας ἔφυ (φύομιαι, fut.

[ Miais, sans espril, εὐήθης, ne, ες (comp.

ἕστατος). TU nous as Crus assez

ἔστερος, SU.

simples, οὕτως ἡμᾶς εὐήδεις ἐνόμισας εἶναι μίζω, fut.

SIMPLE , tout seul,

sans aucun accessoire ,

αὐτός, M, ὁ : μόνος, ἢ, ὃν. Le simple bon sens, αὐτὴ n κοινὴ σύνεσις, ewç. Dire un

simple bonjour, μόνον προσ-ερῶ, acc. || Simple dat, ἰδιώτης, (ὁ).

SIMPLES, 5. m. pl. δίζοι, ὧν (ai) : βοτάναι, ὧν (ai) : φυτά, ὧν (τὰ). Cueillir des sim-

&, fut,

προσ-αγορεύω,, fur.

citoyen, simple sol-

ples , ῥιζοτομέω, 100

y fut. oo.

SIMPLEMENT , adv. sans apprêts ou sans détours, ἁπλῶς : ἀφελῶς : ἁπλοϊκῶς. || Sans magnificence, μετρίως. Habillé simplement, μετρίως ἐστολισμένος, Ἢ, ον (partic. parf. passif de στολίζω, fut. ἰσω). S’habiller simplement, μέτρια φορέω, ὦ, fut. φορέσω. || Seulement, sans plus, ἁπλῶς : μόνον.

SIMPLICITÉ, s. fs τὸς (ñ):

ἀφέλεια, ας (ἡ). Simplicité dans les habits, ἡ τοῦ σχήματος μετριότης, mros. || Simplicité d'esprit, εὐήθεια, ἂς (ἡ). |

SIMPLIFICATION, s. ΚΑ tournez par le verbe.