SOL

στρατιωτικός, %, ὄν. Le soldat, l'esprit du soldat, en général, τὸ στρατιωτιχόν, où. En soldat, στρατιωτιχῶς. || Simple soldat, ἰδιώτης, οὐ (6). Les simples soldats, οἱ ἀγελαῖοι, ων. || Soldat de marine, ëémbdrns, cu (6).

SOLDATESQUE, adj. στρατιωτικός, ἡ, ὅν, [| s. jf. La soldatesque, les soldats en général, τὸ στρατιωτικὸν, où. Une soldatesque, une troupe de solduts, ὄχλος στρατιωτικός, où (0).

SOLDE, s. f. μισθός, où (ὃ) : μισθοφορά, ἃς (ἡ). Donner ou payer la solde, μισθοδοτέω, &, fut. now, acc. On payait la solde aux soldats au moyen de contributions publiques, μισθοφορὰ ἦν τῷ στρατεύματι EX χοινῶν συντάἕξεων. Être à la solde de, μισθοφορέω, ὦ, fut. row, dat. Prendre à sa solde, μισθόομαι, οὔμαι, fut. wawa, acc. Il avait à sa solde trois mille satellites, τρισχιλίους μαχαιροφόρους ἔτρεφε

SOLDE , 5. m. reste d’un compte, ὑπὸο- Asuua, ατος (τὸ). || Payement d'une dette, Exτισις, EG (ἡ). ;

SOLDER, v. «a. salarier, rélribuer, μιισθο-δοτέω, &, fut. ñow, acc. || Payer entièrement, achever de payer, ἐχ-τίνω, fut. τίσω, acc.

SOLE, s. f. dessous du pied d’un cheval, ἴχνος, ous (τὸ). | Poisson de mer, βούγλωσσος, ou (ὃ).

SOLÉCISME, δ. m. σολοιχισμος, οὔ (6). Faire des solécismes, τολοιχίζω, fut. tou.

SOLEIL, s. m. muos, οὐ (6). Lever du soleil, ἀνατολή, ἧς (x). Au lever du soleil, ἅμ᾽ ἡλίῳ ἀν-ἔχοντι (ἀν-έχω, fut. uw). Coucher du soleil, δύσις, εως (ἡ). Au coucher du soleil, ἐπὶ δύσιν ἡλίου κλίνοντος (κλίνω, fut. χλινῶ). Briller au soleil, πρὸς ἥλιον ἀγτ-αυγαάζω, fut. ἄσω. ÆExposer ou chauffer au soleil, ἡλιάζω, fut. dow, acc. Se chauffer au soleil, ἡλιαζο.ua, fut. dooua. Exposé au soleil, προσύήλιος, ὃς, cv. Brülé par le soleil, ἡλιοχαύής, ἧς, éç. Éclairé par le soleil, ἡλιοφανής, ἧς, ἐς. Qui ne voit jamais le soleil, ἀνήλιος, ce, ov.

SOLENNEL , ee, adj. qui ne se fait qu'une fois lan, ἐνιαύσιος, 06, ον. || Qui se célèbre avec pompe, πομιπικός, ἡ, cv. Fête solennelle, ἡ δυημοτελὴς ἑορτή, ἧς : ἡ μεγάλη ἑορτή, ἧς : plus souvent παγήγυρις, ewç (ἡ). Réunion 80lennelle, πανήγυρις, Ewç (ἡ). || Pompeux, magnifique, πολυτελής, ἧς, ἔς (comp. ἕστερος, sup. ἐστατος). || Grave, imposant, σεμινός, %,

SOL 8ὃδι

ὅν (comp. drepoc, Sup. drurcs) : σεμνοπρεπής, ἧς, ἐς (comp. ἔστερος, Sup. ἑστατος) : noumixoc, ἡ, ὃν (comp. ὦτερος, Sup. wruros). || Air grave et solennel, σχῆμα, πομπιχόν, οὔ (τὸ) : oeuvoπροσωπία, ας (ἡ). Prendre un air solennel, σεμνοπροσωπέω, ©, fut. ἧσω : σεμινοποιέοωαις οὔμαι, fut. ὕσομαι : σεμνύνομαι, fut. υνοῦμαι. D'un air ou d’un ton solennel, πομπιχῶς :

SOLENNELLEMENT , adv. πομπιχῶς.

SOLENNISATION, 5. 7. mavnyuocop.os, οὔ (6).

SOLENNISER , v. a. πανηγυρίζω, fut. ίσω, aCCe

SOLENNITÉ, 5. f. pompe, πουπή, ἧς (à).

|| Fête ou réunion solennelle, πανήγυρις, sue (ἢ) : ἑορτή, ἧς (ἡ). ,

SOLFIER, v. a. ληχυθίζω, fut. ίσω.

SOLIDAIRE, adj. xovde, ἡ, dv. Que l'obligation soit solidaire, ἡ πρᾶξις ἐξ ἑνὸς καὶ ἀμφοῖν ἔστω (impér. α᾽ εἰμί, fut. ἔσομαι).

SOLIDAIREMENT , adv. χοινῇ.

SOLIDE, adj. qui a les trois dimensions, στερεύς, &, ὅν. Les corps solides, τὰ στερεά, ὥν. Mesure des solides, στερεομετρία, ας (ἡ)- || 4“ fig. Ami solide, ὁ βέδαιος φίλος, ou. Les choses du monde n’ont rien de solide, ἐν ἂν θρώποις ἀδέδαια πάντα (sous-ent. ἐστί).

ΘΟΙΙΡΕῈ, qui a de la consistance, στερεὸς, ἅ, ὧν (comp. ὦτερος, Sup. wraroc) : στεῤῥός, d, ὅν (comp. ovepos, sup. ἰσχυρός, d, dv (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος) : πάγιος, ὃς OU x, ον (comp. ὠτερος, Sup. wraroç) : plus souvent Bébaos, α, ον (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος).

Rendre solide, βεθαιόω, ©, fut. üsw, acc. Peu solide, ἀδέθαιος, os, ον.

SOLIDEMENT, adv. στερεῶς : στεῤῥῶς : ἰσχυρῶς : παγίως : Prouver solidement , βεδαίως ἀπο--δείκνυμι, fut. δείξω, acc.

SOLIDITÉ, s. f. στερεύτης, τὸς (ἡ) : στεῤborne, mrcg (ἡ) : βεθαιότης, ἡτὸς (ἡ). Solidité d'esprit, εὐστάθεια, ας (n). Qui a de la solidité dans l'esprit, εὐσταθής, mis, ἔς.

SOLILOQUE, 5. m. povohoyiæ, ας (ἡ).

SOLIPÉDE, adj. μονώνυχος OU μιώνυχος, 06, ον.

SOLITAIRE, adj. poyñonç, ns, ες : ἔρημος, ος, ov. Vie solitaire , βίος μονήρης, ous (6): Bios μοναδικός, οὔ (ὁ). Mener une vie solitaire, povéto, fut. dou : ἐρημάζω, fut. dou. || Ver solitaire, tœuvia , ας (ἧ). ||Subst. Un solitaie, un ermile, ἀναχωοητής, οὖ (ὁ) : μοναστής͵, οὔ (2).

Ἷ A 882 SOL De solitaire, μοναστικός, ἡ, ὄν. En solitaire, μοναστικῶς.

SOLITAIREMENT , adv. καταμινας.

SOLITUDE, s. f. isolement, ἐρημία; as (ñ).

Se το dans la solitude, εἰς τὴν ἐρημίαν ἀναχωρέω, ὦ, fut. “ou. Vivre dans la solitude, Ent : fi. ἄσω. Qui aime la solitude, φιλέρημος, 06, ον. [| Lieu désert et sauvage, ἐρημία, ας (ἡ) : plus souvent ἡ ἔρημος, οὐ (Sous-ent. χώρα).

SOLIVE ,s. f. δοχός, où (ἡ) : δοκίς, δος (ἡ).

SOLIVEAU, s. m. Ooxis, δος (ἡ).

SOLLICITATION, 5. ἢ. δέησις ou προσδέησις, ewç (ἡ) : αἴτησις Où ἐπαίτησις OU ἐξαί-τῆσις, euç (ἡ) : προσλιπάρησις, εὡς (ἡ). À ma sollicitation, ἐμοῦ δεομένου ou προσ-δεομένου (δέομαι où προσ-δέομαι, fut. δεήσομαι) :

λιπαροῦντος ou προσ-λιπαροῦντος ( λιπαρέω ou προσ-λιπαρέω, ὥ, fut: now).

SOLLICITER, v. a. demander instamment, αἰτέω ou ἐξ-αἰιτέω OU προσ-αιτέω OU ÊT-AUTE, ὦ, fut. now, acc. — quelque chose de quelqu'un, τί τινα. || Presser de sollicitations, αἰτέω, ©, fut. acc. : λιπαρέω, ©, fut.

acc. : προσ-λιπαρέω, ὦ, fut. now, dal, Être sollicité par quelqu'un, ὑπό τινος αἰτέομαι ou λιπαρέομαι, οὔμαι, fut. ηθήσομαι.

SOLLICITEUR, 8. m. EUSE, 8. f. αἰτητιχῦς, ἡ, Ov.

SOLLICITUDE, s. f. φροντίς, ίδος (à) :

μέρψνα, ne (ἡ). Être dans la sollicitude, πολλὰ φροντίζω, fut. low, ou μεριμνάω, ὦ; ful. 160.

SOLO, 5. m. μονωδία, ας (x). Chanter un solo, μονῳδέω, &, fut. ñow. Solo de flûte, uoravMa, ας (ἡ). En exécuter un, μοναυλέω, &, fut. nov.

SOLSTICE, 5. m. τροπή, ἧς (à). Au solstice d'été, ὑπὸ τροπὰς θερινάς. Solstice d'hiver, ἣ χειμερινὴ τροπή, ἥς.

SOLSTICIAL, ALE, adj. τροπιχός, ἡ, ὁν.

SOLUBLE, adj. διαλυτός, ἡ, ov.

SOLUTION, 5. f. dissolution, décomposition, διάλυσις, εὡς (ἡ). |] Résolution, explication, λύσις, εὡς (x). Donner une solution d’un problème, τὸ πρόδλημα" λύω, fut. λύσω.

SOLVABILITÉ, ς. f. ἡ ἱκανὴ πρὸς τὴν ἔκτισιν οὐσία, ας.

SOLVABLE, adj. ἀξιόχρεως, ὡς, ὧν : ἱκανός,

À 1 ὅν : πρὸς τὴν ἔχτισιν εὔπορος, ὃς, ον. Caution solvable , ὅ ἱκαγὸς ἐγγυητής, οὔ. Comme ils n’é-

SOM taient pas solvables, οὐχ οὔσης αὐτοῖς ÉRUER, Aristt,

SOMBRE, adj. GXOTELVOS, ἡ, Ov (cOMp. ὅτερος, sup. ὁτατος).. Nuit sombre, % σχοτεινὴ νύξ, gén. νυχτός. Jour sombre, ἡ ἀμαυρὰ xai δυσφανὴς ἡμέρα, ας. Bois sombre, ñ σκιερὰ ὕλη", ne. || Au fig. στυγνός, M, ὁν (comp. ὅτερος, sup.

ὁτατος) : σχυθρωπός, ὅς, dv (comp. ὅτερος, sup. ὅτατος). Air sombre, oxvôponix, ας (ἡ) : oxvθρωπασμός, où (δ). Avoir l'air sombre, σχυθρωπάζω, fut. ἄσω : στυγνάζω, fut. dow. Prendre un air sombre, τὰς ὀφρῦς Ou τὸ πρόσωπον ou στέλλω, Jul. στελῶ, OU συ-σπάω, &, fut.

σπάσω. Quitter son air sombre, τὸ πρόσωπον χαλάω, ©, ful. χαλάσω, ou ἀν-ίημι, fut. ἀνἥσω. Humeur sombre, μελαγχολία, ας (x). Qui a l'humeur sombre, μελαγχολικός, ἡ, dv. Avoir l'humeur sombre, μελαγχολάω, &, fut. nov, Lancer de sombres regards, ἔρημον Mae fut. Ὀλέψομαι, Arisiphn.

SOMBRER , v. n. — sous voile, ὅλοις ἱστίοις χατα-δύομαι, fut. δύσομαι.

SOMMAIRE, adj. κεφαλαιώδης, ἧς, ες. Discours sommaire, ὁ ἐπίτομος λόγος, οὐ. Procédure sommaire, εὐθυδικία, ας (ἡ). [{5. m2. χεφάλαιον, οὐ (τὸ). Faire le sommaire de, χεφαλαιόω., ὦ, fut. wow, acc.

SOMMAIREMENT, adv. χεφαλαιωδῶς.

SOMMATION , 5. f. παραγγελία, ας (ἢ) :

πρόχλησις, Ews (ñ). Sommation juridique, χλῆσις, eos (ἢ).

SOMME , 5. f. résumé, récapitulation, addition, χεφάλαιον, οὐ (τὸ) : xepalaioua, ατὸς (τὸ). Somme totale, τὸ σύνολον, ou. En somme, ἐν κεφαλαίῳ, ἐπὶ xepalaiw , ou simplement χεφάλαιον. || Quantité d'argent, ἀργύριον, ou (τὸ). Petite somme, ἀργυρίδιον, ou (τὸ). Grosse somme, ἀργύριον μέγα, gén. μεγάλου (τὸ) :

ἀργυρίου πλῆθος, ous (τὸ) : ἀργυρίου ὄγκος, ou (ὃ) : πολλὰ χρήματα, ὧν (τὰ). Lui ayant apporté une grosse somme d’or, σταθμὸν χρυσίου μέγαν αὐτῷ προσ--ενέγκαντες (προσ-φέρω, fut. προσ-οίσω).

ΘΟΜΜΕ, charge d'un cheval, φορτίον, οὐ (τὸ).

Bête de somme, ὑποζύγιον, ou (τὸ).

SOMME, s. m. sommeil, ὕπνος, οὐ (ὃ), Faire un léger somme, ὕπνον χοῦφον λαμδάνω, fut. χήψομαι. Dormir tout d’un somme , συνεχῶς χαθ-εύδω, fut. ευδήσω.

SOMMEIL , δ. m. ὕπνος, ou (6). Pendant le sommeil, χαθ᾽ ὕπνον. Dormir d'un profond