STR

STIPENDIAIRE, adj. μισθοφόρος, 065 ov.

STIPENDIER , νυ. a. μισθόομαι, Nu fut.

SRE acc. Soldats stipendiés, où μισθοφόpot, ὧν.

STIPULATION, SJ ET λον ας ().

STIPULER , v. a. δι-τομολογέοιμαι ,᾿ ποίας fut. ἥσομαι, acc.

STOICIEN , 5. m. ENNE, 8. f! στωΐχόε, 1, cv. Les stoiciens, οἵ oruïixof, τῆς στοᾶς.

STOICISME, s. m. doctrine des sloïciens , A στωϊκὴ αἵρεσις, εὡς. || Austérité de mœurs, αὐστηρότης, ἡτὸς (ἡ). || Impassibilté, ἀπάθεια,

STOIQUE , adj. de stoicien, στωϊκός, ἢ, ôv. || Sévère dans ses mœurs, αὐστηρός, à; ὅγ. || Impassible, ἀπαθής, ns, ἕς.

STOIQUEMENT, adv. oroixoc.

STOISME , 5. m. voyez Sroicieme.

STOMACAL, ALE, ou STOMACHIQUE, is στομαχικος, ἡ, ὅν.

STORAX , 5. m. espèce de: gomme, ct, axos (6).

STORE , 5. m, napanéraoux, ατὸς (ro).

STRABISME , s. m. στραθισμός, où (6).

STRANGULATION, 5. 7. ἀγχόνη, ns (ἡ).

STRANGURIE, 5. f. στραγγουρία, ας’ (ñ).

STRAPASSER, ou STRAPASSONNER, Ψ. ἄ, ébaucher grossièrement, σχεδιάζω, fut. dau, acc.

STRAPONTIN, 5. m. θρανίον, οὐ (τὸ): "

STRATAGÈME, s. m. ruse de guerre, στρατήγημα, aros (τὸ). Chercher par des'stratagèmes à surprendre Crassus, AuGeiv τὸν Kpdaσον στρατηγέω, ©, fut. co, Plut.|| Ruse, artifice, expédient , δόλος, οὐ (δ) : τέχνη, ns (à) : umxavi, ἧς (ὃ). Avoir recours à un stratagème, δόλῳ χράομαι, ὥμαι, fut. ἀὐλο νος Inventer un stratagème, τέχνην ΟἿ μηχανήν. τινα ἐξ-ευ-

STRICT, τοτὲ, adj. ἀχριδής, ἧς; . ὙΠ ἔστερος, SUP. ἑστατος).

STRICTEMENT , ααὺ. ἀκριδῶς.

STRIÉ, ἐκ, udj. ῥαδδωτός, ἥ, dv.

STRIES , 5. f. pl ῥάδδοι, av (a).

STRIGILE, s. m. ξυστρίς, 100ç (ñ).

STRIURE, 5. f. ῥάδδωσις, εὡς Gi).

STRONGLE , 8. m. ver intestinal, ἡ AT γύλη ἔλμινς,, vos.

STROPHE , 5. f. στροφή, ἧς (ἢ).

STRUCTURE, 5. f. construction d'un ba

pEou =

SUB timent, οἰκοδόμησις, ewç (à). || Construction ou formation en général, xaracxeun, ἧς (ἡ) :

μόρφωσις .. eus (ἡ).

STUDIEUSEMENT, αὐν. φιλοπόνως.

STUDIEUX, eus, adj. φιλόπονος, 06, ον

(comp. ὦτερος, sup. wraros) : φιλομοιθής, mis, ἔς (comp.

ἔστερος, SUP. ἐστατος).

STUPÉFACTION , 5. f. nee ou χα- «ἀπληξις, εὡς (ἡ).

STŒUPÉFAIT, λππε, adj. ἔκπληκτος, ce, ον. Être

stupéfait , ἐκ--πέπληγμαι ou κατα--πέπληγριαι (panf. passif α᾽ ἐκ-- πλήσσω: οἱ κατα--πλήσσω, fut. πλήξω): ἐπτόημιαι. (parf. passif de πτοέω, ©, fut. ἤσω).

— de quelque chose ox à la vue de quelque

chose, τι ou πρός τι.

STUPÉFIANT , ANTE, adj.

STUPÉFIER, v.

πλήσσω, fut. πλήξω, acc, : πτοέω, ὦ, ful.

ἥσω, acc.

STUPEUR, 5. f. ἔχπληξις ou κατάπληξις,

αἰ. ἐχτπλήσσω OÙ χατας-

ὅος,, ους (τὸ). Frapper de stupeur, voyez Srcrérer. Être frappé de stupeur, voyez Srupérair. STUPIDE, adj. ἀναίσθητος, 06, ον.

STUPIDEMENT, ado. ἀναισθήτως.

STUPIDITÉ, s. f. ἀναισθησία, ας (t).

STYLE, s. m. voyez. Srire.

STYLER, v. a. voyez Srer.

STYLET , s. m. voyez ϑτιμετ.

STYLOBATE, 5. m. στυλοδάτης ». ou (ὁ).

STYPTIQUE, adj. στυπτικός, ἡ, cv.

STYRAX , s. m. voyez Srorax.

SU, we, partic. ou adj. voyex Savon.

SUAIRE, 5. m. σινδών,, ὄνος (ἡ).

SUANT , anre, adj. ἱδρῶν, dou, ὧν, gén.

ὥντος (partic. prés. irrég. de ἱδρόω, ὦ).

SUAVE, adj. ἡλυχύς, εἴα, ὑ (comp. γλυχύτερος OÙ γλυχίων, sup. γλυχύτατος) :

SUAVITÉ, 5. J. γλυχύτης, τος (ἡ).

SUBALTERNE, adj. subordonné, ὗὑπο-τεταγμιένος, n, ον (partic. ραν. passif de bxcτάσσω, fut. τάξω). || Inférieur, ἐλάσσων, ὧν, Οὐ) gén. ονος (comp. de ψυχρός ou α᾽ ὀλίγος) : ὑποδεέστερος, &, ον (comp. de ὑποδεής, inus.). SUBDÉLÉGA TION, s. fire “is doc ας (ἡ).

SUBDÉLÉGUÉ, s. m. ἐπίτροπος, οὐ (6).

SUBDÉLÉGUER v.

α. ἐπίτροπόν τινὰ αἷ- Ὁ οὔμαι, fut. αἱρήσομαι.

κατα-δύω, ful. δύσω, acc. :

fut. io, acc. Submerger dans la mer, χαταποντίζω, μι.

ναῦς χατα-δῦσα,, Ὡς, (partic. de γατα-δύομαι, fut. δύσομιαι). || Inon. der , couvrir d’eau, κατα--κλύζω ou ἐπι-χλύζω, fut. χλύσω, acc.

l'eau, κατάδυσις,

SUB 895 SUBDIVISER, v. a. ὑποδι-αιρέω, ὦ, fu.

aps, ACC.

SUBDIVISION, s. f. ὑποδιαίρεσις, εως (x).

SUBHASTATION, s. f. ἀποκήρυξις, ewc .

SUBIR ;, v. a. ὑπ-έχω, fut. ὑφ--ἔξω, acc.

ὑφ-ίσταμαι, fut. ὑπο--στήσομαι, acc. : : isétéos

fut. μενῶ, acc. Subir la peine de mort, 64-

var ζημιόομαι, oùuar, fut. θήσομαι. Faire subir une peine à quelqu'un, παρά τινος τιμωρίαν λαμθάνω, fut. χήψομαι. Subir la question, un interrogatoire, etc. voyez ces mots. | Subir les conséquences de sa faute, τοῦ ἁμαρτήματος δίκην ἐκ-τίνω,, fut. τίσω-

ΒΌΒΙΤ, πε, adj. αἰφνίδιος ou ἐξαιφνίδιος, ος OU ἃ; OV Σ πρόσφατος, ος;; OV.

SUBITEMENT, adu. αἰφνιδίως :

SUBJONCTIF , s. τι. ἡ ὑποταχτική,. ἧς. Au subjonctif, ὑποταχτιχῶς.

SUBJUGUER, 2. α. χρατέω, ὦ, fut. ἥσω, acc. ou gén. : ὑπο-τάσσομαι, fut. τάξομαι, acc, : χατα--στρέφομαι, fut. στρέψομαι, acc. : ὑπ᾽ ἐμαυτῷ ποιέομαι, οὔμαι, fut. nouer, acc. || 4u

fig. Subjuguer quelqu'un par ses bienfaits, ταῖς

εὐεργεσίαις τινὰ προσ-άγομαι, fut. ἀξομαι, ou οἰχξιόομαι., οὔμαι, fut. ὥσομαι.

SUBLIME , adj. ὑψηλός, ἡ, ὅν (comp. ὅτερος, sup. ὁτατος) : μεγαλοπρεπής, ἧς, ἐς (Comp. ἔστε-ρος, sup. ἕατατος). D'une manière sublime, ὑψηλῶς : μεγαλοπρεπῶς. || Le sublime, ὕψος, ἤους (τὸ). Discours qui vise au sublime, ὑψηλολογίαι,, ας (ἡ).

SUBLIMEMENT, adv. μεγαλοπρεπῶς.

SUBLIMITÉ , s. f. ὕψος, ovs (τὸ) : μεγα-λοπρέπεια, ας (à). Sublimité d'esprit, ὑψηλο-φροσύνη, ἧς (ἡ) : μεγαλοφροσύνη , ἧς (ἡ). Sublimité de stile ou de langage, ὑψηγορία,, ας (ἡ) : peyaknyopia, ας (ἡ).

SUBLINGUAL, ace , adj. ὑπογλώσσιος, 06, ον.

SUBLUNAIRE, adj. ὑποσέληνος,. 06, ov.

SUBMERGER, v. a. enfoncer dans l’eau,

ίσω, acc. Vaisseau submergé, ou χατα-δεδυχυῖα., ag

SUBMERSION , s. jf. enfoncement dans

toç (ἡ). — dans la mer,