TUN

κατ-αν-αλίσχω , μι. αλώσω, acc. : κατα-δαπανάω, ὦ, fut. now, acc. Tuer le temps, τὸν χρόνον δια-τρίόω, fut. τρίψω,, Ou ἐχ-χρούω, fut. χρούσω. Moyen de tuer le temps, τοῦ χρόνου. διατριθή, ἧς (x).

se Tuer, v. 7. ἐμαυτὸν ᾿ἀν-αἱρέω, ὥ, fut.

αιρήσω : ἐμαυτὸν δια--χράομαι, ua , ul. χρήσομαι. Se tuer les uns les autres, ἀλληλοφονεῖν ou ἀλληλοχτονεῖν (έω, ὦ, fut. ἡσω). Qui se tuent les uns les autres, ἀλληλοχτόνοι ou ἀλληλοφόνοι, ων (ci, ai).|| 4u fig. Se tuer de travail, πόνοις

TUERIE, 5. f. grand carnage, σφαγή, ἧς (ἡ). Faire une horrible tuerie, φόνον πολὺν ἐργάζομαι, fut. dou. || Lieu où l'on tue les bestiaux, χρεουργεῖον, οὐ (τὸ).

TUEUR, 5. m. φονευτής, οὔ (ὁ). Tueur d'hommes, ἀνδροφόνος ou ἀνδροχτόνος, ος,, ον. On forme beaucoup de composés semblables.

TUF, ou Turreau, δ. m. πῶρος, οὐ (δ).

TUFIER , ère, adj. Pierre tufère, πῶρος, ou (6).

TUILE, s. f. xspauis , idcs (ἡ). Couvrir en tuiles, χεραμιδόω, à, fut. ὦσω, acc.

TUILERIE, s. f. xepoueiov, où (τὸ).

TUILIER, 5. m. χεραμεύς, ἕως (6).

TULIPE, 5. f. fleur, μελεαγρίς, δος (ñ)?

TUMÉFACTION , s. f. οἴδησις, ἑὡως (à).

TUMÉFIER , v. a. ἐξ-ογκόω, ©, fut. ὦσω, acc. 86. tuméfier, οἰδίσχω ou οἰδαίνω, ἐξ-οιδίσχω ou ἐξ--οιδαίνω, fut. οἱδήσω Être tuméfié, οἰδέω, à, fut. ἤσω.

TUMEUR, 5. f. οἴδημα, ατὸς (τὸ) : ὄγκος, ou (ὁ).

TUMULTE, s. m. θόρυθος, οὐ (δ). Faire du tumulte, θορυθέω ou θορυδοποιέω, &, fu.

now. Apaiser le tumulte, τὸν θόρυδον χαθtort, fut. χατα-στήσω. || Le tumulte des villes, οὗ χατ᾽ ἄστυ θόρυθοι, ων.

TUMULTUAIRE, adj. αὐτοσχέδιος, ος, ον.

TUMULTUAIREMENT, adv. αὐτοσχεδίως.

TUMULTUEUSEMENT, adv. θορυδωδῶς : μετὰ θορύζου.

TUMULTUEUX, εὐϑὲ, adj. θορυδώδης, ἡς, ες.

TUNIQUE , 5. f. vêtement, χιτών, ὥνος (6).

Petite tunique, ytrovioxes, οὐ (6) : χιτώνιον, su (τὸ). Qui porte une tunique, χιτωνοφόρος, 05, ον. Qui est sans tunique, ὁ, ἡ, τὸ ἀχίτων, gén. ωνος.

Tunique, peau, pellicule, χιτών, üvos (ἡ).