CUR

Cul, n.m. 1 Fesses, πυγ-αί, ὧν (a). || 2 Fond d’une chose, πυθμήν, πυθμέν-ος (ὁ).

Culbute, n. f. 1 Cabriole, χυδίστημα, χυόιστήματ-ος (té). || 2 Chute, πτῶσ-ις, εωὡς (à) Culbuter, v.tr. 1 Renverser, χαταδάλλ-ειν, χαταδάλλ-ω, fut. καταθαλ-ῶ, ace. || 2 Mettre en fuite, εἷς φυγὴν τρέπ-ειν, τρέπ-ω, fut.

τρέψ-ὠ, acc. || Verbe intr., tomber, καταπίπτ-ειν, καταπίπτ-ω, fut. χαταπεσ-οῦμαι.

Culée, n.f., Masse de pierre qui soutient la dernière arche d’un pont, χῶμα, xw-

Culinaire, adj., poyerpux-66, ñ, 6v.

Culminant, ante, adj., ἀχρότατ-ος, ἡ; ov.

Culot, n. m. 1 Le dernier éclos, ὕσταττ-ος, ou (6). || 2 Résidu métallique, ὑπόστημα, ὑποστήματ-ος (τό).

Culotte, n. f., βράχ-αι, ὧν (ai).

Culotter, v. tr., βράχας ἐνδύ-ειν, ἐνδύτ-ω, fut. ἐνδύσ-ω, acc.

Culottier, ἢ. m., βράκας χατασχευάζ-ων, οντος (6).

Culte, n. m., σεδασμ-ός, où (δ) ; ϑεραπεί-α, ας (ἢ).

Cultivable, adj., γεωργήσιμ-εος, ος ou n, ον. Cultivateur, ἢ m., yewpy-6c, où (6).

Cultiver, v.tr. Cultiver la terre, un champ,

γεωργ-εἶν, γεωργ-έω, ©, fut. γεωργήσ-ω, acc. ||

Au figuré. Cultver les arts, τέχνας ἐργάζεσθαι, ἐργάζ-ομαι, fut. ἐργάσ-ομαι. Cuiiver la vertu, la sagesse, la mémoire, τὴν ἀρετὴν, τὴν σοφίαν, τὴν μνήμην ἀσχ-εῖν, ἀσχ-έω, ὦ, fut. ἀσχήσ-ω. Cultiver ses amis, τοὺς φίλους ϑεραπεύ-ειν, ϑεραπεύ-ω, fut. ϑεραπεύσ-ω.

Culture, ἢ. :. Au propre, γεωργί-α, ας (ὃ).

Au figuré, ἄσχησ-ις, ewc (ὃ).

Cumin, n. m., plante, χύμιν-ον, ov (τό).

Cumul, n.m., ἀθρουσμός, où (6).

Cumuler, v. tr., cuvayeip-etv, cuvayeip-w, fut. συναγερ-ῶ, acc.

Cunéiforme, adj., qui a la forme d’un coin, σφηνοειδ-ἧς, ἧς, ἔς.

αυρ1ά6, adj., πλεονεντιχ-εός, ἡ, όν.

Cupidement, adv., πλεονεχτιχῶς.

Cupidité, n. Î., πλεονεξί-α, ας (à).

Curable, adj., ϑεραπεύσιμ-ος, ὃς Ou n, αν; ἰάσιμ.-ος, ος OU &, ον.

Curage, ἢ. m., χάθαρσεις, ews (ὃ).

Curatelle, n. f., charge de curateur, ëntτροπ-ἤ, ἧς (ἡ).

Curateur, n. m., chargé de veiller aux intérêts d’un mineur, ἐπίτροπ -ος, ou (6).

Curatrice, n. f., ἐπίτροπ-ος, ov (ὃ).

Cure, n. f. 1 Traitement d’une maladie, Separet-a, ας (ñ)..[] 2 Bénéfice d’un curé, ἱερατεί-α, ας (ἡ). |] 3 Demeure du curé, ἱερατεῖ-ον, ou (τό).

Curé,n. m., ἱερ-εύς, éws (6).

Cure-dent, ἢ. m., ὀδοντογλυφ-ίς, ίδος (ἡ).

Gurée, π. f., ἑλώρι-ον, ov (ré).

Cure-oreilie, ἢ. m., ὠτογλυφ-ίς, ίδος (ἡ).

CZA

Curer, v. tr., xafaio-euv, χαθαίρ-ω, fut. xa-

Üap-w, acc.

Cureur, ἢ. m., xafaxtp-wv , οντος (6).

Curial, 416, adj., relatif à la cure, ἱερατιχ-ός, À, OV.

Curie, n. f., φρατρί-α, ας (À).

Curieusement, adv., περιέργως, ἀκριδῶς.

Curieux, euse, adj. 1 Qui recherche ou observe avec soin, περίεργ-ος, 06, ον COMP:

περιεργ-ότερος, SUP. περιεργ-ότατος.. Ἷ

2 Aimant ἃ s’instruire, φιλομαθ-ῆς, ἧς, ἔς.

I] 3 Recherchant les nouvelles, φιλοπευθ-

ἧς, ἧς, ἔς. || 4 Courant après les nouveautés, φιλόχαιντος, 06, ον. || ὃ Digne d’être connu, ἀξιόλογ-τος, ος, ον (comp. ἀξιολογὦτερος, Sup. ἀξιολογ-ώτατος). || 6 Singulier, étrange, mapéôot-oc, oc, ον (comp.

παραδοξ-ότερος, SUD. παραδοξ-ότατος..

Guriosité, n. f. 1 Empressement, περιεργίa, (ñ). |] 2 Désir de s’instruire, φιλουάθει-α, ας (à). || 3 Désir d'apprendre des nouvelles, φιλοπευστί-α, ας (ἢ). || 4 Chose rare, singulière, Sabua, ϑαύματεος (τό).

Gursif, ἵνα, adj., usité dans la locution :écriture cursive, ὀξυγραφί-α, ας (ἡ).

Curule, adij., ἡγεμονιχτός, ἡ, ὄν.

Curviligne , adj., χαμπυλόγραμμεος, ος, ον

| Cutané, ée, 84]., qui concerne la peau.

δερματιχ-ός, À, OV.

Cuve, n. f., Anv-6c, où (6).

Cuver, v. tr., usité dans l'expression familière, cuver son vin, ἀποχραιπολ-ᾶν, ἀποχραιπολ-άω, ὦ, fut. ἀποχρανπαλήσ-ω. ||] Verbe intr., fermenter dans la cuve, ζ-εῖν, Cé-w, fut. ζέσ-ω.

CGuvette, n. f., νιπτήρ, wntp-05 (6).

Cuvier,n. m., πλυντήρι-ον, οὐ (τό).

Cyathe, π. m., petit vase à verser le vin, κύαθτος, ou (6). ε

ΣΡ", n. m., cercle, période, χύχλτος, ov (6).

Cyclique, adj., zux)12-6c, ἤ, ὄν.

Cyclope, ἢ. m., χύχλωψ, κύχλωπεος (δ).

Cygne, n, m., χύχν-ος, ον (6).

Cylindre, ἢ. m., χύλινδρ-ος, ou (6).

Cylindrique, adj., χυλινδριχ-εός, ἢ, ὄν,

Cymaise, ἢ. f., extrémité de la corniche, χυμάτι-ον, OU (τό).

Cymbale, n. f., χύμδαλ-ον, οὐ τό).

Cynique, adj., xuwx-6c, f, 6v. Au figuré, obscene, ἀνοαιδ-ῆς, ἧς, ἔς.

Cynisme, ἢ. m., χυνισμ-ός, où (6). Au figuré, obscénité, ἀναίδει-α, ας (ὃ).

Cynocéphale, n. m., singe, χυνοχέφαλεος, ον (6).

Cyprès, ἢ. m., χυπάρισσ-ος, ou (6.

Cytise, n. m., χύτισ-ος, ou (6).

Czar, ἢ. m., αὐτοχράτωρ, αὐτοχράτορ-ος

Gzarine, ἢ. f., αὐτοκρατορ-ίς, ίδος (ἡ).