DOM

dogme, δογματικῶς. || 2 D'un ton tranchant, διδασκαλικῶς.

Dogmatiser, v.intr. 1 ὅν am une fausse doctrine, δογματίζ-ειν, Coyuatit-w, fut.

δογματίστ-ω. ἢ 2 Parler sententieusement, γνωμολογ-εῖν, γνωμολογ-έω, ὥ, fut. γνωμολογήσ-ω.

Dogmatiseur, ἢ. m., γνωμολόγτ-ος,, ου (6).

Dogmatiste, n.m., δογματιστ-ής, où (ὁ).

Dogme, n. m., δόγμα, δόγματ-ος (τό).

Dogue, n. m., μολοσσ-ός, où (ὁ).

Doguin, n. m., σχύλαξ, σχκύλαχ-ος (6).

Doigt, n. m., δάχτυλ-ος, ον (δ). Montrer au doigt, δαχτυλοδειχτ-εῖν, δαχτυλοδειχτ-έω, ©, fut. δαχτυλοδειχτήσ - w. Faire toucher du doigt, σαφῶς ἀποδειχνύναι, ἀποδείχνυμι, fut.

ἀποδείξ-ω, acc. Savoir sur le bout du doigt, ἀχριθῶς ἐξεπίστασθαι, ἐξεπίσταμαι, fut. ἐξεπιστήσ-ομαι, acc. À deux doigts de..…, παρ᾽ ὀλίγον. S'en mordre les doigts, se repentir, uetavo-etv, μετανο-τέω, ©, fut. μετανοήσ-ω.

Un doigt de vin, un peu de vin, οἴνου σταγὦν, 6vos (ñ).

Doigter, v. intr., remuer les doigts sur un instrument , χειροθετ - εἶν, χειροθετ-έω, ©, fut. χειροθετήσ-ω. Le doigter, ἢ. m., χειροθεσί-α, ας (À).

Doigtier, n. m., δαχτυλύήθρ-α, ας (ἢ).

Dol, n. m., δόλ-ος, ov (6).

Dolman, n. m., σισύρ-α, ας (f).

Doléance, n. f., ϑρῆντος, ον (6).

Dolemment, adv., ϑρηνητικῶς.

Dolent, ente, adj., ϑρηνώϑεης, Ὡς, ες; Sonνητιχ-ός, À, Ov.

Doloire, n. f., cxénapv-ov, οὐ (τό).

Dom, ἢ. m., seigneur, χύριτ-ος, ον (6).

Domaine, n. m. | Propriété, δεσποτεί-α, ας (ñ). |] 2 Bienfonds, κτῆμα, χτήματ-ος (τό); ἀγρ-ός, où (6).

Domanial, 416, adj., δεσπόσυν-ος, Ἢ, ον.

Dôme, n. m., ϑόλεος, ον (6).

Domesticité, n. f. 1 État de domestique, οἰχετεί-α, ας (). |] 2 Domestiques d’une maison, oixetix-6v, OÙ (τό).

Domestique, ἢ. m. 1 Serviteur, οἰχέτ-ης, ον (δ). || 2 Service d’une maison, οἴχονοux-&, ὧν (τά). || 3 Ensemble des domestiques , οἰχετιχ-όν, où (τό). Une domestique, οἰχέτ-ις, 1096 (ñ). || Adj., οἰχεῖτος, α, ον.

Domestiquement, adv., δουλιχῶς.

Domicile, n. m., οἴκημα, οἰχήματ -ος (τό); οἶχτ-ος, οὐ (6); οἰκί-α, ας (ἢ). Α domicile, χατ᾽ οἶχον.

Domiciliaire, adj., οἰχιαχ-τός, ἡ, 6v.

se Domicilier, v. pr., χατοιχ - εἴν, χατοιχέω, &, fut. χκατοικήσ-ω. — Domnicilié, ée, part. passé et adj., οἰκίαν ἔχων, ουσα, ον; xérotx-05, 0:, ον. Les domiciliés, particulièrement à Athènes, μέτοικτ-οι, wv (ni).

Dominant, ante, adj. 1 Qui domine, κύριος, ἃ, ον. || 2 Impérieux, Gesnotix-0:, ἡ, 0.

Dominante, n.f., note qui fait la quinte au-dessus de la tonique, μεγάλ-η διαπέντε (ἢ). Le premier mot se décline.