DOU

- dos, imputer les torts, πᾶσαν αἰτίαν ävaτιθέναι, ἀνατίθημι, fut. ἀναθήσ-ω, dat. Avoir bon dos, supporter tout, πάντα ὑποφέρ-ειν, Üropéo-w , fut. ὑποίσ-ω. Faire le gros dos, s'enorgueillir , ἐξογχ-οὔσθαι, éfo;u-couat.

οὔμαι, fut. ἐξογχώσ - ομαι. En dos d'âne, ἀμφιχλιν-ἧς, ἧς, ἔς. Grec moderne. Dos à dos, ἀντίνωτ-ος, 05, ον.

Dose, n. f., δόσ-ις, εως (ἡ).

Doser, w. tr., μερίζ-ειν, μερίζ-ω,, fut. μερίσ- (ἡ, 800.

Dossier, n. m. 1 Dos d’un siége, νῶτ-α, ων (τά). | 2? Liasse de papiers, σύνδετα γράμματ-α, ὧν (τά).

Dot,.n.f., προίξ, προιχ-ός (ἡ).

Dotal, 416, adj., προίχειτος, ος, ον.

Dotation, n. f. 1 Action de doter, προίξ, προιχ-ός (ñ); φερν-ἤ, ἧς (ἢ). || 2 Legs, xXñç- 05, ou (6).

Doter, v. tr. 1 Donner une dot, ἐχπροιχίζειν, ἐχπροιχίζ-τω, fut. ἐχπροιχίσ-ω, acc. | 2 Accorder un revenu, δωρ- εἶσθαι, δωρἔομαι, οὔμαι, fut. δωρήσ -ομαι, acc. f 3 Douer, χαρίζ -εσθαι, χαρίζ - ομαι, fut.

ouaire, ἢ. m., ἀντίφερν-α, ὧν (τάν ; γαμήλιον δῶρ-ον, ov (τό). Les deux mots se déclinent.

Douaïrière, n.f. 1 Veuve qui a un douaire princier, χήρ-α, ας (à). || 2 Femme dgée, γραῦς, γρα-ός (ἢ). :

onane , n. f. 1 Perception d'impôt, τελωνία, ἂς (ὃ). || 2 Lieu de la perception, τελώνι-ον, OÙ (τό).

Douanier, n. m., τελών-ς, ov (ὁ).

Doublage, ἢ. m., ἔρεψοις, ewc (À).

Double, adj., διπλ-οῦς, ἢ, οὖν. Double, ἢ.

τη. 1 Deux fois autant, διπλάσι-ον,, ov (to).

2 Duplicata, δίπλωμα. διπλώματ-οςιτό 3 Pièce de monnaïe , διώδολ-ον, ον (τό) n double, δίχα.

Doublement, ἢ. m., action de doubler, διπλασίασ-ις, εως (ἣ).

Doublement, adv., διπλασίως, δίς.

Doubler, v. tr. 1 Augmenter du double, διπλασιάζ-ειν, διπλασιάζ-ω, fut. διπλασιάσω, acc. || 2 Garnir d’une doublure, διπὰoùv, διπλτόω, &, fut. διπλώστ-ω, acc. || 3 Franchir, dans cette locution : doubler un Cap, περιπλ-εῖν, περιπλέτω, fut. περιπλεύσ-ομαι Ou περιπλευσ-οῦμαι. || 4 Suppléer, terme de théâtre, doubler un acteur, δευτεραγωνιστ - εἴν, δευτεραγωνιστ-έω, ©, fut. δευτεραγωνιστήσ-ω, || 5 Hdter, doubler le pas, σπεύδ-ει», σπεύδ-ω, fut. σπεύσ-ω.

— Boublé, ἐδ . part. passé et adj. 1 Porté en double, διπλασιούμεν-ος, ἡ, ον. || 2 Plié en double , πτυχτ-ός, ἢ, ὄν.

Doublon, n. m., àw60)-0v , ou (τό).

Doublure, n. f. 1 Etoffe qui sert à doubler, ὑπόδληττον ὕφασμα, ὑφάσματτ-ος (τό). Les deux mots se déclinent. || 2 Acteur qui en double un autre, devrepaywnot-ñc, οὔ (6).

Douceâtre, adj., ὑπόγλυχτυς, εἴα, v.

Doucement, adv. 1 Avec douceur, πράως.