ESC

ναι, χαθίστημι, fut. χαταστήσ -ω, acc. —

s’Ériger, V. pr., 86 poser en, ᾿καθίστασθαι, χαθίσταμαι, fut. καταστήσ-ομαι.

te ou Hermitage, n. m., ἐρημίτ-α, ας

Ermite ou Hermite, n. M., ἐρημίτ-ης, οὐ (6); ἀναχωρητ-ἧς, où (6).

Érosion, n.f, action de ronger, διάδρωσεἷς, EWG ἰὴ.

Érotique, adj., qui se rapporte à l'amour, ἐρωτιχ-ός, ἡ, OV.

Errant, ante, adj. ., πλανήτ-ης, OÙ (6); πλαγῆτ-ις, τδος (ἢ); πλανώμεν- oc, Ἢγ ον. Astres errants, πλανῆτοαι, ὧν (οἷ).

Errata, ἢ. m., liste de fautes d'impression, σφάλματο-α, ων (τά).

Erre, n. ἢ, 1 Train, pen (ἢ); ῥάδισμα, βαδίσματτος | té). |] 2 Are d’un navire, πλοίου δρόμ.- 053 OÙ ô). {| 3 Traces du cerf, ἴχν-εα, Ἢ, ἔων, ὧν us

Errements, ἢ. m. pl. procédés habituels, συνήθ-εις τρόπ-οι, ὧν (oi). Les deux mots se

Errer, v.intr. 1 Vaguer, πλαν-ἄσθαι, πλανdopar, ὥὦμαι, fut. πλανήσεομοι. "ΠΣ Se tromper, ἁμαρτάν-ειν, ἁμοιρτάν-ω, fut. ἁμαρτήσ- OL.

Erreur, n.f. 1 Action d’errer, πλάν-ἡ, ἧς (ἡ). [2 Opinion A πλάν-ἡ, ἧς (ἢ); παρα-

WE ts, εὡς

λογισμ.- ὅς». où (δ). || 9 Faute, ἁμάρτημα, ἁμαρτήματ - ος ἐδ σφάλμα, σφάλματ - ος (τό).

Erroné, ée, adj., ψευδ-ής, ἧς, ἐς; σφαλερ-ός, ὅν ὃν:

Éructation, n.f., émission de gaz par la rs ἐρυγ-ή, ἧς (ἡ); ἔρυγμα, ἐρύγματ-ος

Érudit, ite, ad). » πεπαιδευμιέν - 05, ἡ, ον;

rovuañ=he ἧς, € ἔς (comp. πολυμαθ-έστερος, Sup. πολυμαθ-έστατος ).

Érudition, n.f., παιδεί-α, ας (À); θει-α, ας (ὃ).

Éruption, n. f. 1 Sortie violente, ἐχθολ-ή, ἧς (ἡ). |] ? Sortie de pustules, ἐξάνθησεοις, AN IA (À).

Érysipéle, n.m., voy. Érésipèle.

Escabeau, r.m., ou Escabelle, n.f., siége τε bois, Bddo - ον, ou (τό); ὑποπόδι-ον, ou τό).

Escadre, n. f., στόλ-ος, ov (ὁ).

Escadron, n. m., t-n, nc (ὃ).

Escadronner, v.tr., faire des évolutions de cavalerie, zur? 1x Fe ἐξελίττ-ειν, ἐξελίττ-ω, fut. ἐξελίξ-ω, acc.

Escalade, n. f., assaut, διὰ χλιμάχων ἀνάθασ-ις. SW (ἢ).

Escalader, v. tr., ὑπερδαίν-ειν, ὑπερθαίν-ω, fut. ὑπερδήσ-ομαι, acc.

Escale, n. f. Faire escale, mouiller, δρμίζεσθαι, ὁρμίζ- ομαι, fut. ὁρμισθήσ- ομαι OÙ δύυίστομαι.

Escalier, ἢ. m., χλίμτ-αξ, αχος (ἡ).

Escamotage, n. Mm., action d'escamoter, ὑφαίρεσ-ις, εως (à) ; on: ñ, ÀS (À).

Escamoter, v. tr. 1 Faire disparaître,