FAM

Fallacieusement , adv., δολερῶς, πανούργως.

Fallacieux, euse, 86]., trompeur, δολερός, &, ὁν; δόλι-ος, α΄, ον (COMP. δολι-ώτερος, Sup. δολι-ὠτατος).

Falloir, ν. intr. etimp. 1 Étre de nécessité, χρή, fut. χρήσ-ει. || 2 Être de devoir, προςἤχει, fut. προςήξ-ει; πρέπ-ει. || 3 Étre d’obligation, δεῖ, fut. δεήσει, et l’infin. Tant s’en faut que. .. que, τοσούτον δέω, δεῖς, δεῖ, et l’infin…; ὥςτε, et l'infin. Peu s’en faut que, μικροῦ ou ὀλίγου δέω, δεῖς, δεῖ, et l'infin. Il s’en faut beaucoup que, πολλοῦ δέω, δεῖς, δεῖ, et l’infin. Combien s’en faut-il que , πόσου δέω, δεῖς, δεῖ, et l'infin.

Falot, n. m., lanterne , φαν-ός, ob (6).

Falot, otte, adj., plaisant, grotesque, γελοῖτος, x, ον (COMP. γελοιτότερος, Sup.

Falotement, adj., ridiculement, γελοίως.

mi € n. f., fagot, ξύλων φάχελλ-ος, ou (6).

Falsificateur, ἢ. m., celui qui falsifie, χιδδηλεύ-ων, οντος (6).

Falsification, n. f. 1 Action de falsifier, χιθδηλεί-α, ας (ἡ). || 2 État de la chose falsifiée, χιδδήλευμα, κιδδηλεύματ-ος (τό).

Falsifier, v. intr., altérer, χιδδηλεύεειν, χιδδηλεύτω, fut. x160nE0G-w , ace. |

Famé, ée, adi., qui a certaine réputation.

Bien famé, εὐδοξ-ος, 06, ον; εὐδόκιμος, 05, ον. Mal famé , χαχόδοξ-ος, ος, ον; &ëo£-0c, os, ον. Être bien famé, χαλῶς ἀχού-ειν, ἀχού-ω, fut. ἀχούσ-ομαι. Être mal famé, χαχῶς ἀχούτ-ειν.

Famélique, adj., affamé, πεινητεκτός, ἡ, όν.

Fameux, euse, adj. 1 En bonne part, ἔνδοξ-ος, ος, ον (COMP. ἐνδοξ -ότερος, Sup.

ἐνδοξ -ὄτατος); εὐδόχιμ.-ος, ος, ον. || 2 En mauvaise part, διαδόητ-ος, ος, ον.

Familiariser, v. tr. 1 Rendre Frog προςοιχει-οῦν, προςοιχειτόω, ὦ, fut. προςοἰχειώσ-ω,, acc. || 2 Habituer, accoutumer, συνεθίζ-ειν, συνεθίζτω,, fut. cuvebio-w , ace. — se F'asmiliariser, ἡ. Dr. 1 En user familièrement avec quelqu'un, cixeiux dat. || 2? S’habituer à quelque chose, ἐθίζ-

Familiarité, n.f. 1 Relations intimes, otχειότης, οἰκειότητ-ος (à), συνήθε:-α, ας (ἢ) I 2 Au plur., manières libres et inconvenantes, ἀπειροχαλί-α,, ας (ὃ).

Familier , ère, adj. 1 Intime, οἰχεῖτος, ος OU α, ον (COMP. οἰχειτότερος, SUP. οἰχειτόταtoc); συνήθ-ης, Ὡς, ες (COMP. συνηθ-έστερος, sup. συνηθ-έστατος). || 2 Simple, ἀφελ-ῆς, ἧς, ἐς (COMp. ἀφελ-έστερος, SUP. ἀφελ-έστατος). || 3 Qui n’est pas assez respectueux, ἀπειρόχαλτ-ος, ος, ον. || 4 Habituel, συνήθnc, Ὡς, ες. || 5 Que l’on connaît pour l’avoir pratiqué, οἰχεῖτος, 05 OU &, ον.

Familier, ἢ. m., serviteur, complaisant, ἑταΐρτος, ou (6); bnngét-nc, ov (6).