PA ER

Rebénir, v. tr., πάλιν ed)oy-eiv, εὐλογ-έω, & , fut. εὐλογήσω, acc.

se Rebéquer, v. pr., αὐθαδῶς ἀποχρίνεσθαι, ἀποχρίν-ομαι, fut. ἀποχριν-οῦμαι.

Reblanchir, v. (Ρ., ἀπολευχαίν-ειν, ἀπολευχαίν- ὦ, fut. &roleuxay-&, acc.

Rebondir, v.intr., ἀναπηδ-ᾷν, ἀναπηδ-άω, ὦ, fut. ἀναπηδήσ-ω. — Bebondi, ie, part.

passé et adj., arrondi par l’embonpoint, στρογγύλ-ος, Ἢ, ον.

Rebondissement, ἢ. m., ἀναπήδησ -ἰς, εως (ἡ).

Rebord, n. m., χράσπεδ-ον, ov (τό).

Reborder, v. tr., χρασπεδ- οῦν, χρασπεδ-όω, &. fut. χρασπεδώσ-ω, acc.

se Rebotter, v. pr., πάλιν τὰ ὑποδήματα ὑποδύ-εσθαι, ὑποδύτομαι, fut. ὑποδύστομαι.

Reboucher, v. tr., πάλιν ἐμδύ-ειν, ἐμϑύ-ω, fut. éu60c-w , acc.

Rebouillir, v. intr., ἀναζ-εῖν, ἀναζ-έω, fut. ἀναζέσ-ω.

Rebours, n.m., évavti-ov, ou (τό). Au rebours, ἀναστρόφως, dat.

Rebours, ourse, adj., σχυθρωπ-ός, ή, ὄν.

Reboutonner, v. tr., πάλιν πορπ-ᾶν, πορπdw , ὥ, fut. πορπήσ-ω, acc.

Rebrider, v.tr., πάλιν χαλιν-οῦν, χαλιν-όω, ὦ, fut. χαλινώστω,, acc.

Rebrocher, ν. ἰγ., πάλιν ὑφαίν-ειν, ὑφαίν-ω, fut. ὑφαν-ῶ,, ace.

Rebroder, v. tr., πάλιν ποιχίλλ-ειν, ποιχίλλτω, fut. ποικιλ-ῶ.

Rebrousser, v. tr., relever en sens contraire, ἀντιστρέφ-ειν, ἀντιστρέφ-ω,, fut. ἀντιστρέψ-ω, acc. À rebrousse-poil, εἰς τὸ ἔμ.παλιν, ἀντιστρόφως.

Rebuffade, n. Î., ὕδρ-'ς, eus (ἡ).

Rébus, n. m., γρίφ-ος, ov (6).

Rebut, ἢ. m. 1 Rejet rude, ἀπόῤῥιψ-ις, etss (ἡ). |] 2 Refus, ἄπωσοεις, εως (ἡ). |] 3 Ce qu'on ὦ rejeté, κάθαρμα, χαθάρματτ-ος (τό).

Rebutant, ante, adj., χαλεπ-ός, #, ὁν (COMp. χαλεπ-ώτερος, SUP. χαλεπ-ώτατος).

Rebuter, v. tr. Ï Rejeter, ἀποῤὝῥίπτ-ειν, ἀποῤῥίπτ-ω, fut. ἀποῤῥίψ-ω, acc. || 2 Repousser avec rudesse, ἀπωθ-εῖν, ἀπωβ-έω, &, fut. ἀπωθήστω, acc. || 3 Décourager, εἰς ἀθυμίαν καθιστάναι, χαθίστημι, fut. χαταστήσ-ω, 800. || 4 Dégoûter, répugner, ἀηδίαν παρέχ-ειν, παρέχεω, fut. παρέξοω, dat.

Recacher, v.tr., πάλιν χρύπτ-ειν, χρύπτ-ω, fut. χρύψ-ω,, acc.

Recacheter, v. tr. Traduisez par Cacheter, en y ajoutant αὖθις Ou πάλιν.

Récalcitrant, ante, adj., λαχτιστιχ-ός, ή, Ov.

Récapitulation, n. f., ἀναχεφαλαίωσ-ις, εως (ἢ).

Récapituler, v. tr., ἀναχεφαλαι-οῦν, ἀναχεφαλοι-τόω, ὦ, fut. ἀναχεφαλαιώσ-ω, acc.

Recéder, v. tr., πάλιν ὑπείχ-ειν, Üneix-w, fut. ὑπείξ-ω, gén.

l! Recel, Recèlement, n. m., χρύψ-οις, eus (ἢ).

Recéler, v. tr., χρύπτο-ειν, xpônt-w, fut.

χρύψ-ω, acc.

Receleur, n. m., χρύπτ-ων, ovros (6). Recéleuse, ἢ. f., χρύπτουσ-α, ns (à).

Récemment, ae νεωστί, νέον, ἄρτι, ἀρτίως. Tout récemment, χθές τε χαὶ πρῴην.

Recensement, n. m., xatahoy-n, ἧς (ñ); χατάλογτ-ος, ou (ὃ)

Recenser, v. tr., χαταλέγ-ειν, καταλέγ-ω, fut. χαταλέξ-ω, acc.

Récent, ente, adj., vé-oç, α, ον (comp. veὦτερος, SUP. VE-WTATOS).

Récepage, n m., action de tailler une vigne, un arbre jusqu'au pied, ëx πυθμένος Tou-h, ἧς (À).

Récepée, n. f., partie d’un bois qu’on a récepée , δάσους Ex πυθμένος χεχομμινου μέρ-ος, εος, ους (τό).

Réceper, v.1r., tailler une vigne, un arbre jusqu'au pied, x πυθμένος τέμν-ειν, τέμν-ω, fut. teu-&, acc.

Récépissé, n. m., χειρόγραφ-ον, ou (té).

Réceptacle, n.m., ἐνδοχείτον, ον (τό).

Réception, n. f. 1 Action de recevoir, παράληψεις, ews (ἢ). [| 2 Accueil, εἰςδοχ-ἡ, ἧς (A).

Recercler, ν. tr., πάλιν σφίγγ-ειν, σφίγγ-ω, fut. cotyé-w, acc.

Recette, ἢ. f. 1 Action de recevoir, συλλογ-ῆ, ἧς (à). || 2 Ce qui est recu, λῆμμα, ἤμματο-ος (τό).

Recevable , adj. 1 Qu’on peut recevoir, δεχτ-ός, ἡ, όν. || 2 Suffisant, ἵκαν-ός, ἡ, 6v.

Recevoir, v. tr. 1 Accepter, λαμιδάν-ειν, λαυόαν-ω, fut. λήψεομαι, acc. || 2 Agréer, accueillir, δέχ-εσθαι, δέχ-τομαι, fut. δέξομαι. || 3 Éprouver, πάσχ-ειν, πάσχ-ω, fut.

πείσ-ομαι, ACC.— HBece , we, part. passé et adj., passé en Usage, νενομισμέν-ος, Ἢ, ον.

Rechange, n. m., ἀνταλλαγ-ή, ἧς (à).

Rechanger, v. tr., ἀνταλλάσσ-ειν, ἀνταλλάσσ-ω. fut. ἀνταλλάξ-ω, acc.

Réchapper, v. intr., ἀποφεύγ-ειν, ἀποφεύγ-ω, fut. ἀποφεύξοομαι.

Rechargement , ἢ. m., γόμτ-ος, ou (6).

Recharger, v. tr., αὖθις ou πάλιν ἀποφορτίζ-ειν. ἀποφορτίζ-ω, fut. ἀποφορτίσ-ω, acc.

Rechasser. Traduisez par Chasser, en y ajoutant πάλιν.

Réchaud, n. m., ἐσχάρ-α, ας (ἢ); πύραυν-ον, ou (τό).

Réchauffer, v. tr., ἀναθερμαίν - εἰν, ἀνα- Gecuaiv-w , fut. ἀναθερμαὰν - ὦ, acc. — Héchauffé, ée, part. passé et adj., usé, rebattu, τεθρυλλημέντος, Ἢ, ον.

Rechausser, v. tr., πάλιν πέδιλα ὑποδ-εῖν, ὑποῦ έω, &, fut. ὑποδήσ-ω, dat.

Rèche, aj., rude au toucher, πτυχώδ-ης, nc, ες: δριμεύς, εἴα, ύ.

Recherche, n. f. 1 Action de rechercher, ζήτησ-ις. ews (À). |] 2 Action de poursuivre, ϑήρευσεις, eux (ὃ). || 3 Poursuite en mariage, υνηστεί-α, ας (à). || 4 Affectation, soin excessif, περιεργί-α, ας (ñ).

Rechercher, v. tr. | Étre en quêle, ἄναζητ-εῖν, ἀναζηττέω, ὦ, fut. ἀναζητήσ-ω, acc. || 2 Tâcher de se procurer, σπουδάζειν, σπουδάζ-ω, fut. crovddo-w περί, acc.

113 Rechercher en mariage, μνηστεύ-εσθαι, μνηστεύ-ομαι, fut. μνηστεύστομαι, acc.

— Becherché, ée, part. passé et adj., affecté, περίεργ-ος, ος, ον.

Rechigner, v.intr., σχυθράζ-ειν, σχυθράζ-ω, fut. σχυθράσ-ω. — Mechigné, ée, part.

passé et adj., σχυθρ-ός, ά, ôv.

Rechoir, v. intr., ὑποτροπιάζ-ειν, ὕποτροπιάζ-ω, fut. ὑποτροπιάσ-ω.

Rechute, n. f., ὑποτροπή, ἧς (ἢ).

Récidive, n. f., ὑποτροπ-ή, ἧς (ἢ).

Récidiver, v. intr., δὶς ἁμαρτάν-ειν, ἅμαρτάν-ω, fut. ἁμαρτήσ-ω οι ἁμαρτήστ-ομαι.

pr Rescif ou Ressif, n. m., ῥαχί-α, as (ñ).

Récipiendaire, ἢ. m., δεχτ-ός, où (6).

Récipient, n. m., δοχεῖον, ou (τό).

Réciprocité, n.f., ἀμοιθ-ή, ἧς (ἡ).

Réciproque, adj. ἀμοιθδαΐ-ος, α, ον.

Réciproquement, adv., ἀμοιθαίως, ἀλλήλως. On tourne mieux cet adverbe par l’adjectif ἄλληλτοι, at, «, qui s'accorde avec le complément du verbe.

sue n. M., διήγησ-ις, ewc (À); λόγτος, ou (6).

Récitateur, ἢ. m., xata)éy-wv, οντος (ὁ).

Récitatif, n.m., μονῳδί-α, ας (ἢ).

Récitation, n.f., καταλογ-ή, ἧς (ἢ).

Réciter, v.tr., χαταλέγ-ειν, χαταλέγ-ω, fut.

LATO}EE-u, 800.

Réclamation, ἢ. f. 1 Action de réclamer, ἐξαίτησ-ις, εως (à). |] 2 Plainte, μιέμιψ-ις, ewc (ἢ). 1] 8 Protestation, διαμαρτυρί-α,, ας (ñ).

Réclame, n.f. 1 Mot qui sert de point de repère dans une feuille d'impression, παoarour-h, ἧς (à). || 2 Annonce de jourπαῖ, παραγγελί-α, ας (ὃ).

Réclamer, v. tr. 1 Revendiquer, ἀπαιτ-εῖν, ἀπαιτ-έω, ὦ, fut. ἀπαιτήσ-ω. || 2 Se plaindre, μέμφ-εσθαι, μέμφ-ομαι, fut. μέμιψεομαι, acc. || 3 Protester, διαμαρτυρ-εῖσθαι, διαμαρτυρ-έομαι, οὔμαι, fut. διαμαρτυρήστ-ομαι.

Reclouer, v. tr., πάλιν ἡλ-τοῦν, ἡλτόω, &, fut. ἡλώστω,, acc.

Reclure, v.tr., χαθειργνύναι, χαθείργνυμι, fut. χκαθείρξ-ω, acc. — Heclus, use, part.

passé et adj., χαθειργμέν-ος, ἡ, ον. Un reclus, n. M., ἀναχωρητ-ἧς, OÙ (ὁ).

Recogner, v. tr., πάλιν χόπτ-ειν, χόπτ-ω, fut. x0%-w, acc.

Réclusion, ἢ. f., κάθειρξ-ις, εὡς (ἡ).

Recoïffer, v. tr., πάλιν χόμην χοσμ.-εἶν, χοσμ-έω, ὦ, fut. χοσμήσ-ω, gén.

Recoin, n. m., ἀποχρυφ-ἤ, ἧς (ἢ).

Récolement, n.m.,vérification, ἀνάγνωσοις, εως À).

Récoler, v. tr., ἀναγιγνώσχ -ειν, Recoller, v. tr., coller de nouveau, πάλιν Récolte, n. f. 1 Action de recueillir, συλ-

REC doré, ἧς (à). || 2 Produit recueilli, χαρπ-ός, ou (0 ;

Récolter, v.tr., συλλέγ-ειν, συλλέγ-ω, fut.

GUAÂEE-w, 800.

Recommandable, adj., ἀξιότιμ-ος, ος, ον.

Recommandation, n. f. 1 Eloge, ἔπαιν-ος, ou (6). || 2 Injonction, πρόςταξ-ις, εως (à). Lettre de recommandation, ovotattx-n ἐπιστολ-ἥ, ἧς (ἡ). Les deux mots se déciinent.

Recommander, v.tr. 1 Charger quelqu'un de faire quelque chose, ἐπιτρέπ-ειν, éntτρέπ-ω, fut. ἐπιτρέψ-ω, acc. || 2? Prier d’être favorable, συνιστάναι, συνίστημι, fut. συστήσ-ω, acc. || 3 Enjoindre, ἐπιτάσσ-ειν, ἐπιτάσσ-ω, fut. ἐπιτάξ-ω, acc. || 4 Rendre recommarñdable, ἀξιότιμ-ον ποι-εἴν, ποι-έω, ῶ, fut. ποιήσ-ω. L'adjectif s'accorde avec le

complément de ποιεῖν.

Recommencer, v.tr., éravalau@dv-ev, ἐπαναλαμδάν-ω, fut. ἐπαναλήψεομαι, acc.; πάλιν συντιθέναι, συντίθημι, fut. συνθήστ-ω,, acc.

Récompense, n.f. 1 Don, faveur, δώρημα, δωρήματ-ος (ro. || 2 Salaire, μισθ-ός, où (ὁ). Ἰ 3 Châtiment, dans un sens ironique,

&uot6-ñ, ἧς (à). || 4 Compensation, dédom-

magement, ἀντίδοσ-ις, εως (ἡ). En récom-

pense, loc. adv., ἀντὶ τούτον. En récompense de, ἀντί, gén.

Récompenser, v.tr. 1 Donner une récompense, μισθὸν διδόναι, δίδωμι, fut. δώστ-ω, acc. || 2 Punir, τιμιωρ-εἴν, τιμωρ-έω, ὦ,, fut. τιμωρήσ-ω. || 3 Dédommager, ἀμείθ-εσθαι, ἀμείόδ-ομαι, fut. ἀμείψ-ομαι.

Recomposer, v. tr., réunir de nouveau, δεύτερον συντιθέναι, συντίθημι, fut. συνθήσ-ω,

Recomposition, ἢ. f., δευτέρ-τα σύνθεσ-ις, εως (ñ). Les deux mots se déclinent.

Recompter, v. tr., ἀναριθμ-εῖν, ἀναριθμ-έω, ὦ, fut. ἀναριθμήσ-ω, acc.

Réconciliable, adj., εὐδιάλλαχτ-ος, ος, ον.

Réconciliateur, n.m., διαλλαχτ-ής, où (6).

Réconciliatrice, ἢ. f., διαλλάττουσ-α, nc (ἡ).

Réconciliation, n f., διαλλαγ-ή, ἧς (ἡ).

Réconcilier , v. tr., χαταλλάσσ-ειν, χατοαλλάσσ-ω, fut. χαταλλάξ-, acc.

Reconduire, v.tr., ἐπανάγ-ειν, ἐπανάγ-ω, fut. ἐπανάξ-, acc.

Reconduite, n. f., προπομπ-ή, ἧς (ἢ); παραπομπ-ή, ἧς (A).

Réconfort, n.m. 1 Consolation, παραθυμί-α, ας (à). || 2 Soulagement, χουφισμ.-ός, où (6).

Réconfortation, n. f., action de rendre des forces, ἀνάῤῥωσ-ις, ews (à).

Réconforter, v.tr., consoler, rapauub-etv, παραμυθ-έω, ὦ, fut. παραμυθήστ-ω ; ἀναῤῥωνχουφίζ-ειν, χουφίζ- ὦ, fut. xoupio-w, 800.

Reconnaissable, adj., εὐγνώριστεος, oc, ον.

Qui n’est pas reconnaissable, ἀδιάγνωστεος, 06, ον.

Reconnaissance, n. f. 1 Action de reconnaître par la vue, ἀναγνώρισ-ις, ews (À).

| 2 Examen détaillé, ἐπίσκεψ-ις, eus (à);

étérac-1«, ewc (ἢ). || 3 Examen stratégique, προσχοπ-ή, ἧς (ἢ); χατασχοπ-ή, ἧς (À).

4 Aveu, confession, ὁμολογί-α, ας (ñ).

Ὁ Acte écrit, quittance, χειρόγραφτον, ou (τό). || 6 Gratitude, εὐχαριστί-α, ας (À); χάρ-ις, tros (ñ). Avec reconnaissance, μετὰ χάριτος.

Reconnaissant, ante, adj, εὐχάριστοος, 06, Ov.

Reconnaître, v. tr. 1 Se remettre dans l'esprit l’idée d’une personne ou d’une chose que l’on revoit, ἀναγνωρίζ-ειν, ἀναγνωρίζ-ω, fut. ἀναγνωρίσ-ω, acc. || 2 S'apercevoir, αἰσθάν-εσθαι, αἰσθάνομαι, fut. œiσθήστομαι, acc. || 3 Admettre comme vrai, ἐπιγιγνώσχ-ειν, ἐπιγιγνώσχτ-ω, fut. ἐπιγνώσομαι, acc. || 4 Avouer, ὁμολογ-εῖν, ὅμολογ-έω, ὦ, fut. ὁμολογήσ-ω, acc. || à Faire une reconnaissance stratégique , προσχοπεἴν, προσχοπ-έω, ὦ, fut. προσχοπήσ-ω, ACC.

| 6 Être reconnaissant, εὐχαριστ-εῖν, edχαριστ-έω, &, fut. εὐχαριστήσ-ο». || 7 Éprouver, δοχιμάζ-ειν, δοχιμάζ-ω, fut. δοχιμάσ-ω, 800. — se Reconnaître, Υ. pr. | Reprendre ses esprits, ἑαυτὸν ἀναλαμιδάν-ειν, ἀναλαμιάν-ω, fut. ἀναλήψ-τομαι. || 2? Rentrer en soi-même, ἔνν-οος, ous yiyv-ecûa, γίγντομαι, fut. γενήστομαι. || 3 Penser à ce qu’on doit faire, ἀναφρον-εῖν, ἀναφρον-έω, ὦ, fut. &vappovho-w. Faire reconnaitre, ποι-εἶν, ποιτέω, ὥ, fut. πονήσ-ω. L'adjectif s'accorde avec le complément de ποιεῖν. — Æeconnu, ue, part. passé et adj. 1 Incontestable, δεδοχιμασμιέν-ος, ἡ, ον. fo Accepté par tout le monde, wuokoynuév-0s, ἡ, ον.

Reconquérir, v. tr. 1 Conquérir de nouveau, ἀναλαμθάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. ἀναλήψτεουαι, acc. || 2 Recouvrer, ἀναχτ-ᾶσθαι, ἀναχτ-εάομαι, ὥμαι, fut. ἀναχτήσ-ομαι, acc.

Reconstituer, v.tr., πάλιν καθιστάναι, χαθίστημι, fut. χαταστήσ-ω, ACC.

Reconstitution, n.f., δευτέρ-α χατάστασο-ις, εως (à). Les deux mots se déclinent.

Reconstruction, ἢ. f., ἀνασχευ-ἡ, ἧς (ὃ).

Reconstruire, v.tr., ἀνασχευάζ-ειν, ἀνασχευάζ-ω, fut. ἀνασχευάσ-ω, acc.

Recopier, v. tr., πάλιν μεταγράφ-ειν, μεταγράφ-ω, fut. μεταγράψτ-ω, acc.

Recoquillement, n.m., συστροφ-ἤ, ἧς (ὃ).

Recoquiller, v.tr., συστρέφ-ειν, συστρέφ-ω, fut. συστρέψ-ω, acc. ᾿

Recorder, v. tr., repasser dans son esprit, ἀνοακαλ-εῖν, ἀναχαλ-έω, ©, fut. ἀνακαλέσ-ω, acc. — se Hecorder, Υ. pr. 1 Se remémorer, ἀναμιμνήσχτ-εσθαι, ἀναμιμνήσχτεομοσι, fut. ἀναμνήστ-ομαι, gén. | 2 Se concerter, συμδουλεύ-εσθα!ι, συμδουλεύ-ομαι, fut. συμδουλεύστομαι.

Recorriger, v.tr., πάλιν διορθ-οὖῦν, διορθ-όω, ὦ, fut. διορθώσ-ω, acc.

HE ἢ. M., συμπράχτωρ, συμπρόχτορ-ος (6).

Recoucher, v. tr., πάλιν χατατιθέναι, κατατίθημι, fut. χαταθήσ-ω, acc.

Reccudre, v.tr., πόλιν συῤῥάπτ-ειν, συῤῥάπτ-ω, fut. συῤῥύψ-ω, acc. ζ

Recoupe, ἢ. f., farine du son remise au moulin , δεύτερτον ἄλευρτον, ou (ré). Les deux mots se déclinent.

Recoupement, n. m., retraite faite à une assise de bâtiment, συναγωγ-ή, ἧς (ñ).

Recouper, v.tr., ἀνατέμν-ειν, ἀνατέμντω, fut. ἀνατεμ-ῶ, acc.

Recoupette, n. f., troisième farine tirée de la recoupe, τρίττον ἄλευρτ-ον, ον (τό). Les deux mots se déclinent.

Recourber, v.tr.,ävaxdunr-etv, ἀναχάμπτ-ω, fut. ἀναχάμψ-ω, acc. — Becourbé, ée,

art. passé et adj., χαμιπύλ-ος, ἡ, ον.

ecourir, v.intr. 1 Courir de nouveau, τὸν δρόμον ἀναλαμθάν-ειν, ἀναλαμιάν-ω, fut.

ἀναλήψ-ομαι. || 2 Demander du secours, avoir TECOUTS, γαταφεύγ-ειν, χαταφεύγοω, fut. χαταφεύξ-ομαι πρός, acc.

Recours, n.m., xuraguy-ñ, ἧς (À).

Kecouvrable, adj., πράξιμ-ος, oc, ον.

Recouvrement, n. m., 1 Action de recouvrer; ἀνόληψεις, ewc (à). || 2? Perception

ponte: cuXoy-n, ἧς (ὃ).

ecouvrer, v.tr. | Reprendre, ἀναλαμ- | 2 Percevoir, en terme de finances, συλλέγ-ειν, συλλέγ-ω, fut. συλλέξ-ω, acc.

Recouvrir, v.tr., πάλιν σχεπάζ-ειν, σχεrül-w, fut. σχεπάσ-ω, ace.

Recracher, v. tr., ἀναπυτίζ-ειν, ἀναπυτίζ-ω, fut. ἀναπυτίσ-ω., 800.

Récréatif, ive, adj., τερπν-ός, ἡ, όν (comp.

τερπν-ότερος, SUP. τερπν-ότατος); ψυχαγωγ-ός, 66, Ov.

Récréation, n.f., ἧδον-ή, ἧς (À); παυσ-ις, εὡως (ὃ); Ψυχαγωγί-α, ας (À).

Recréer, v.tr., créer de nouveau, ἀποχαθιστάναι, ἀποχαθίστημι, fut. ἀποχαταστήσ-ω, ACC.

Récréer, ν. tr., réjouir, charmer, τέρπ-ειν, τέρπ-ω, fut. τέρψ-ω, acc.; ψυχαγωγ-εῖν, Ψψυχαγωγ-έω, &, fut. ψυχαγωγήσ-ω, acc.

Recrépir, v.tr., πάλιν τιταν-οῦν, TiTav-6w, ὦ, fut. τιτανώσ-ω, acc.

se Récrier, v.pr., ἀναφων-εῖν, ἀναφων-έω, &, fut. ἀναφωνήστω.

Récrimination, n.f., ἀντιχατηγορί-«, ας (ἢ) ; ἀντέγχλημα,, ἀντεγχλήματ-ος (τό).

Récriminatoire, adj., ἀντεγχληματικ-ός, ñ, ὄν.

Récrire, v.tr. 1 Écrire pour la seconde fois, μεταγράφ-ειν, μεταγράφ-ω, fut. μετα-

ράψ-ω, acc. || 2? Répondre à une lettre, στελ-ῶ, 800.

Recroitre, v. intr., ἀναδλαστάν-ειν, ἀναδλαστάν-ω, fut. ἀναδλαστήσ-ω. --- Frecru,ue, part. passé et adj., harassé, fatigué, κατά- XOT-06, ος, OV.

se Recroqueviller, v. pr., ῥικντ-οῦσθαι, διχν-όομαι, οὔμαι, fut. ῥικνωθήστ-ομαι.

Recrudescence, n. f., ἐξαγρίωσ-ις, εὡς (ἢ).

Recrue, n..f., νεοστράτευτ-οι, ων (oi).

Recrutement, n.m., στρατολογί-α, ἂς (ἢ).

Recruter, ν. tr., στρατολογ -εῖν, στρατολογ-έω, ὦ, fut. στρατολογήσ-ω, acc.

Recruteur, n. m., στρατολόγ-ος, ov (6).

Pecta, adv., exactement, ἀχριθῶς.

Rectangle, adj., ὀρθόγων-ος, ος, ον. Rectangle, n. ΠΊ., τετράγων-ον, ou (τό).

Rectangulaire, adj., ὀρθόγων-ος, ος, ον.

Recteur, n. m., ἐπιστάτ-ης, ον (6).

Rectification, n. f. 1 Action de rectifier, διόρθωσο-ις, εως (ἢ). || 2 Ce qui est rectifié, διόρθωμα, διορθώματ-ος (té).

Rectifier, v. tr., διορθ-οῦν, διορθ-όω, ὥ, fut. διορθώστ-ω, acc.

Rectiligne, adj., εὐθύγραμμεος, oc, ον.

Rectitude, n.f., &xpiéer-«, ac (ἢ); ὀρθ-όν, οὔ (τό).

Recto, n.m., première page d’un feuillet, πρώτ-ἡ σελ-ίς, ίδος (ὃ). Les deux mots se déclinent.

Rectoral, 416, adj., ἐπιστατιχ-ός, ñ, ὄν.

Rectorat, n.m., ἐπιστατεί-α, ας (ἡ).

Reçu, n. m., quittance, ἀπογ- ἢ, ἧς (ὃ).

Recueil, n. m., συλλογ-ή, ἧς (ἡ).

Recueillement, n. m., σύννοι-α, ἂς (ἢ) ; συστροφ-ἤ, ἧς (ἢ).

Recueïllir, v.tr. 1 Récolter, συλλέγ-ειν, συλλέγ-ω, fut. συλλέξεω, acc. || 2 Ramasser, rassembler, ouvéy-euv, cuvay-w, fut. συνdE-w; συναγείρ-ειν, cuvayeio-w, fut. συναγερ-ῶ. || 3 Recevoir chez soi, εἰςδέχ-εσθαι, εἰςδέχτομαι, fut. εἰςδέξτομαι. Recueïllir ses esprits, ἑαυτὸν ἀναλέγ-εσθαι, ἀναλέγτομαι, fut. ἀναλέξ-ομαν. Recucillir ses forces, son courage, ἀναθαρσ-εῖν, àvalapo-éw, &, fut.

Recuire, v. tr., ἀνεψ-εῖν, ἀνεψ-έω, ὥ,, fut.

ἀνεψήσ-ω, ACC. — Hecuit., ile, part. passé et ad]., épaissi, σχληρ-ός, &, Ov.

Recul, n. m., en parlant d’un canon, d'une arme à feu, ἀναχοπ-ή, ἧς (ἡ).

Reculade, ὑποστροφ-ἤ, ἧς (ἡ).

Reculement, n.m. 1 Action de pousser en arrière, ἀποχίνησ-ις, εως (ἡ). || 2 Action de reculer, ἀποχώρησ-ις, ewc (ñ).

Reculer, v.tr., 1 Pousser en arrière, ἀπο- I 2 Reporter plus loin, εἰς τοὐπίσω καθ- 3 Étendre, παρεχτείν-ειν, mapexreiv-w, fut.

παρεχτεν-ῶ, 806. || 4 Retarder, ἀναθάλλ-ειν, ἀναθάλλ-ω, fut. ἀναθαλ-ῶ, acc. || Verbe intr. 1 Aller en arrière, ἀναχωρ-εῖν, ἀναχωρ-έω, &, fut. ἀναχωρήσ - ὡ. || 2 Différer, éluder, μέλλ-ειν, μέλλ-τω,, fut. μελλήσεω. — Feculé, ée, part. passé et adj., lointain, éloigné, ἀνοκκεχωρηχτώς, via, ός. En parlant du temps passé, παλαιότατ-ος, Ἢ, Ov.

Reculons (ἃ), loc. adv., εἰς τοὐπίσ-ω, ἐπὶ πόδα. Qui marche à reculons, ὀπισθοθάμο-ων, ων, ον.

Récupérer, v. tr., ἀναλαμδάν-ειν, ἀναλαμδάν-ω, fut. &varñ-ouar, acc.

Récurer, v.tr., ἀποχαθαίρ-ειν, ἀποχαθαίρ-ω, fut. ἀποχαθαρ-ῶ, acc.

Récureur, n. m., χαθαρτ-ἥς, où (ὁ).

Récusable, adj., ἀπρόςδεκτ-ος, ος, ον; ἀδόχίμτος, ος, OV.

Récusation, n. f., ἀντιπροθολ-ή, ἧς (ἢ).

Récuser, v. tr., ἀποδοχιμάζ - εἰν, ἀποδοχιμάζ- ων, fut. ἀποδοχιμάσ-ω. acc. -se Récuser, \.pr., se déclarer incompétent, ἀπαιτ-εἴσθαι, ἀπαιτ-έομαι, οὔμαι,, fut. ἀπαιτήσ-ομαι.

Rédacteur, n. ER συγγραφ-εύς, ἕως (ὃ).

Rédaction “4 f., διάταξοις, εως (À); συγγραφ-ή, ἧς (à).

Nues τὰ tr., blämer, ἐλέγχ-ω, fut. ἐλέγξ-ω, acc.

Redéaire , V. tr., πάλιν ἀναλύ-ειν, ἀναλύτω, Reddition, n. f., mxpédoo-1c, eu (ἡ).

Redemander, v. tr., ἀπαιτ-εῖν, ἀπαιτ-έω, & , fut. ἀπαιτήσ-ω, acc.

Rédempteur, n.m., σωτήρ, σωτῆρ-ος (6); λυτρωτ-ἤς, où (6).

Rédemption, n.f., σωτηρί-α, ας (ñ); λύσ-ις, εως (ὃ).

Redescendre, v. intr., πάλιν καταδαίν-ειν, χαταθαίν-ο», fut. χαταδήσ-ομαι.

ΠΡΟ nier, ὑπόχρε-ως, ὡς, ων, δέῃ. OÙ EURE Redevance, n. f., φόρ-ος, ov (6).

Redevenir, v. intr., πάλιν γίγν-εσθαι, yiyvομαι, fut. γενήσ-τομαι.

Redevoir, v. tr., λοιπὸν ὀφείλ-ειν, ὀφείλ-ω, fut. ὀφειλήσ-ω.

Rédhibition, n.f., ἀναγωγ-ή, ἧς (ὃ).

Rédhibitoire, adj., ἀναγώγι-ος, 05, ον.

Rédiger, v. tr., συντιθέναι, συντίθημι, fut.

συνθήσ-ω, aCC.; συγγράφ-ειν, συγγράφτ-ω, fut. συγγράψ-ω, acc.

se Rédimer, v. pr., ἀπαλλάττ-εσθαι, ἀπαλλάττ-ομαι, fut. ἀπαλλαγήσ-ομαι.

Redingote, n.f., χλαῖν-α, ἧς (ὃ).

. Redire, ν. tr. 1 Répéter, πόλιν λέγ-ειν, λέγ-ω, fut. 25-53 παλιλλογ-εἶν, παλι) λογ-έω, w, fut. παλιλλογήσ-ω. || 2 Rapporter, ἐξαγte ἐξαγγέλλ-ω, fut. ἐξαγγελ-ὦ, acc. || Révéler, ἐχλαλ-εῖν, ἐχλαλ-έω, ὦ, fut. èxλαλήσ-τω, acc. || 4 Blâmer, μέμφ-εσθαι, pt, fut. μέμψ-ομαι. fi ediseur, ἢ. m., παλιλλογ-ῶν, οὔντος (6).

Rediseuse, n.f., παλιλλογοῦσ-α, Ὡς (ἢ), avec l'ace. de l'objet.

Redite, n.f., παλιλλογί-α,, ας (f).

Redondance, n. f., περισσολογί-α, ας (ὃ); πλεονασμ-ός, οὗ (ὁ).

Redondant, ante, adj., περισσ-ός, , ὄν (Comp. περισσ-ότερος, SUP. περισσ-ότατος).

ἐλέγχ -- Eu,

- Redonder, ν. ἱπίνγ., πλεονάζ-ειν, πλεονάζ-ω,

Per

fut. πλεονάσ-ω; περισσεύ-ειν, περισσεύτ-ω, fut. περισσεύσ-ω.

Redonner, v. tr., ἀποδιδόναι, ἀποδίδωμι, fut. &xoôwc-w. || Verbe intr. 1 S’abandonner de nouveau, πάλιν ἐμπίπτ-ειν, ÉUTITT-U), fut. ἐμπεσ-οῦμαι, dat. || 2 Revenir à la