TYP

Tue-chien, ἢ. m., plante, χολχικ-όν, où || Furban, 2. im., τιάρ-α, ας (ὃ). Qui porte le

Tuer, v. tr. 1 Oter la vie par un acte violent, χτείν-ειν, χτείν-ω, fut. χτεν-ῶ, acc. || 2 Fatiguer à l'excès, καταπον-εῖν, καταπον-έω, ὥ, fut. xatarnvño-w, 800. — se Tuer, v. pr. 1 Se tuer mutuellement, ἀλληλοχτον-εῖν. ἀλληλοχτον-έω, &, fut. ἀλληλοχτονήσ-ω. || ? Se donner la mort, αὖτοχτοντέω, ὦ, fut. αὐτοχτονήσ-ω." Locutions diverses : Tuer le temps, τὸν χρόνον ἀπατ-ᾶν, ἀπατ-άω, &, fut. ἀπατήσ-ω. Se tuer de travail, ὑπερπον-εῖν, ὑπερπον-έω, ὦ, fut. ὑπερπονήσ-ω.

Tuerie, n. f., σφαγ-ή, ἧς (ἡ) ; φόν-ος, ον (6).

Tue-tête (à), loc. adv., γεγωνῶς.

Tueur, n.m., φον-εύς, ἕως (6). Tueur de gens, ἀλαζ-ών, όνος (6).

Tuf, ἢ. m., pierre terreuse, πῶρ-ος, ov (6).

Tuffeau, n. m., πῶρ-ος, ov (6).

Tuffier, ère, adj., πώριν-ος, n, ον.

Tuile, n. f., πλίνθ-ος, ou (ἡ); népau-0c, ou (δ). Faire des tuiles, πλινθεύ-ειν. πλινθεύ-ω, fut. πλινθεύσ-ω. Couvert en tuiles, χεραμωτ-ός, À, OV.

Tuileau, n. m., πλινθίτον, ov (τό).

Tulipe, n.f., λείρι-ον, ov (τό).

Tulipier, n. m., λειριοφόρ-ον, ou (té). Grec moderne.

Tulle, n.m., λεπτότατ-ον ὕφασμα, ὑφάσματ-ος uméfaction, n. f., οἴδημα, οἰδήματ-ος (té); ὄγκωσ-ις, εως (ἡ).

méfier, v.tr., οἰδαίν-ειν, οἰδαίν-ω, fut.

οἰδαν-ὦ, acc. ; ὀγχ-οῦν, ὀγχ-όω, ©, fut.

ὀγχώσ-ω, ACC. — se Tuméfier, V. Pr., oiô-&v, oid-dw, &, fut. οἰδήσ- ὡ. — Rares πε ée, part. passé et adj., ὀγχωτ-ός, ñ, όν; ὀγκώδ-ης, nc, ες.

Tumeur, n.f., οἴδημα, οἰδήματ-ος (τό) ; ὄγχ--ος, ou (6); ὄγχωμα, ὀγχώματ-ος (τό).

Tumeur dure, σχίῤῥ-ος, au (6).

Tumülaire, adj., τύμόει-ος, α, ον; ἐπιτάφιτ-ος, ος, ον. Pierre tumulaire, νῆμα, μνήματ-ος (té). Suscription tumulaire, ἐπιτάgt-ov , OU (τό).

Tumulte, n. m., ϑόρυδ-ος, ov (δ). Faire du tumulte, ϑορυδοποι-εἶν, ϑορυθοποι-έω, ὦ, fut. ϑορυδοποιήσ-ω. Qui fait du tumulte, ns, où (6). En tumulte, Sopu6w-

Tumultuaire, adj., αὐτοσχέδι-ος, ος, ον ; ἄταχτ-ος, ος, ον.

Tumultuairement, adv., αὐτοσγεδίως, ἀτάχτως.

Tumultueusement, adv., ϑορυδωδῶς.

Tumultueux, euse, adj., ϑορυδώδ-ης, ns, ες; ϑορυδητιχ-ός, ἡ, Ov.

Tumulus, n. m., τύμό-ος, ov (6).

Tunique, n. f., χιτ-ών, ὥνος (6).

Tunnel, n. m., ὑπόγει-ος 69-66, où (ἡ). Les deux mots se déclinent.

turban, τιαροφόρ-ος, ος, ον.

Turbct, n. m., GORE, ου (6).

Turbotière, n.f., χύτρ-α, ας (ñ).

Turbotin, n.m., μιχρ-ὸς ῥόμό-ος, ou (6).

Les deux mots se déclinent.

Turbulemment, adv., ταραχτικῶς.

Turbulence, n. f., ταραχτιχ-όν, où (té).

Turbulent, ente, adj., ταραχτικ-ός, ἡ, ὄν.

Turcie, n. f., levée, digue, χῶμα, χώματ-ος (τό).

Turgescence, n.f., σπαργ-ή, ἧς (ἢ); οἴδημα, οἰδήματε-ος (τό).

Turgescent, ente, adj., ὀγκώδ-ης, ns, ες.

Turlupin, n. m., a θεῖ ou (ὁ).

Turlupinade, n. Ê., βωμολοχί-α, ας (ὃ).

Turlupiner, v.intr., faire ou dire des turlupinades, βωμολοχ-εῖν, Bwuoloy-éw, ©, fut. βωμολοχήσ- ὦ. || Verbe tr., railler, tourmenter, yhevdt-ev, χλευάζ- ὦ, fut.

χλευάσ-ω, aCC.; ἐνοχλ-εῖν, ἐνοχλ-έω, ὦ, fut.

ἐνοχλήσ-ω, acc. ou dat.

Turneps, n.m., gros navet, uaxo-à Bouv-is, ίδος (ἡ). Les deux mots se déclinent.

Turpitude, n.f. 1 Ignominie, αἷσχτος, εος, ous (τό). || 2 Action honteuse, αἰσχρ-ὸν πρᾶγμα, πράγματ-ος (τό). Les deux mots se déclinent. Faire des turpitudes, αἰσχροποι-εῖν, αἰσχροποι-έω, &, fut. αἰσχροποιήσ-ω.

Turquoises ἢ. f., βουχάρδι-ος, ov (6).

Tussilage, n. m., plante, βήχι-ον. ou (τό).

Tutélaire, adj., προςτατιχτός, n, ὄν; ἀμυντήριτος, oc, ον. En parlant des divinités protectrices d’un pays, d’une ville, πολιοῦχτοος, ος, Ov.

Tutelle, n. f. 1 Autorité de tuteur, ἐπιτροπεί-α, ας (ἢ). Qui est en tutelle, ἐπιτροπαῖ-ος, a, ον. Hors de tutelle, ἔφηόδ-ος, ος, ον. {| 2 Dépendance, ὑποταγ-ή,, ἧς (à).

Tuteur, n. m. | Qui exerce la tutelle, ἐπίτροπ-ος, ou (6). Tutrice, n. ἴ., ἐπίτροπ-ος, ou (À). || 2 Perche qui soutient un arbre,

ἄραξ, χάραχ-ος (ὁ Ou à).

utoiement ou Tutoiment, n.m., τὸ ἕνιχῶς rpoçuyopeberv. L'article se décline.

Tutoyer, v.tr., ἑνικῶς προςαγορεύ-ειν, προςαγορεύ-ω, fut. προςαγορεύσ-ω, acc.

Tuyau, ἢ. m., σωλ-ἦν. ἦνος (6). Tuyau de cheminée, χαπνοδοχεῖ- ον, ou (τό). Tuyau d'orgue, αὐλ-ός, où (ὁ). Tuyau pour la conduite des eaux, ὑδροῤῥό-α, ας (ἢ). Tuyau de pipe, de paille de plume, χάλαμ-ος, ov (δ᾽.

uyau de l'oreille, xép-0ç, ov (6).

Tympan, n.m. | Partie de l'oreille, x6yy-n, ns (ἢ. || 2 Panneau, châssis, τύμπαν-ον, ou (té).

Tympaniser, v.tr., décrier, xata6n-&v, χαταθο-άω, ὦ, fut. χαταδοήσ-ομα!, gén.— Tympanisé, ée, pari. passé et aûj., διαδόητ-ος, 06, ον.

Tympanite, n. f., τυμπανί-ας, ov (6).

Tympanon, ἢ. m., τύμπαν-ον, ov (τό).

Type, ἢ. m., τύπ-ος, ou (ὁ); πρότυπ-ον, ou (τό).