CAP

Cantonner, v. tr. et intr., χαταστρατοπε-

δεύ-ειν, χαταστρατοπεδεύ-ω, fut. χαταστρα-τοπεδεύστω. Quand il y ἃ un complément direct, il se met à l’accusatif.

Canule, ἢ. f., σωληνίσχ-ος, οὐ (δ᾽.

Cap, n. m. 1 Promontoire, ἀχρωτήρι-ον, οὐ (τό). |] 2 Tête, dans la vieille langue, xeφαλ-ή, ἧς (ἡ). De pied en cap, ἀπὸ τῆς χεφαλῆς πρὸς τοὺς πόδας. Armé de pied en Cap, πάνοπλ-ος, ος, ον.

Gapable, adj., ixav-6ç, ἡ, όν (comp. ἱκαν- WTEpOS, SUP. ἱκαν-ώτατος). Suivi d'un nom, il veut l’accusatif avec πρός ou ἐπί. Suiv’ d'un infinitif, il régit l'infinitif sans préposition. Mais alors on l’exprime plus élégamment par of-oc, α, ov, suivi de te, de cette manière : Il était capable d'apprendre, οἷός τε ἣν μανθάνειν.

Gapacité, n. f. 1 Grandeur, χώρησ-ις, ἕως (à); εὐρύτης, εὐρύτητ-ος (À). || 2 Aptitude, moyens, δεινότης, δεινότητ-ος (ἢ). [3 Ροιιvoir, δύναμ.-ις, Ew (À).

Caparaçon, n. m., ἐφίππι-ον, ou (τό).

Caparaçonner, v. tr., ἐφίππιον ἵππῳ ἐπιτιθέναι, ἐπιτίθημι, fut. ἐπιθήστ-ω.

Cape, n.f., χλαμύς, χλαμύδ-ος (ἢ). Rire sous cape, ὑπογελ-ᾷν, ὑπογελ-άω, ὦ, fut. ὑπογελάσ-ω.

Capillaire, adj., τριχώδ-ης, nc, ες. || Nom.

m., plante, καλλίτριχ-ον, ou (τό).

Capilotade, ἢ. f., μυττωτ-όν, où (τό). Au figuré, mettre en capilotade, διαχεοτομ-εῖν, διαχερτομ-έω, ©, fut. διαχερτομήσ-ω,, acc.

Capitaine, n. m.,éxarovraoy-0c, ou (6); λοχαγ-ός, où (δ). Capitaine de cavalerie, φύλαρχ-ος, ou (6). Capitaine de vaisseau, ναύαρχoc, οὐ (6). Dans un sens absolu, commandant d'armée, στρατηγ-ός, où (6); ἡγεμών, ἣγεμόν-ος (6).

Capital, n. m. 1 Argent, àoyat-ov, ov (r6:.

Des capitaux, χρήματα, ὧν τά). || 2 Point essentiel, χεφάλαι-ον, ou (τό).

Capital, 410, adj. 1 Essentiel, χύριτος, α, Ov (COMP. χυρι-ώτερος, SUP. KUPI-WTATOC |; χεφαλαΐ-ος, 4, ον (COMP. χεφαλαι-ότερος, SUP. χεφαλαι-ότατος). || 2 Digne de mort, Savaτιχτ-ός, ἡ, ὄν. La peine capitale, ϑάνατεος, o (6).

Capitale, n.f., chef-lieu, μιητρόπολ-ις, εως (ñ).

Capitaliser, v. tr., τοχίζ-ειν, roxit-w, fut. τογίσ-ω, ACC. 5

Capitaliste, ἢ. m. τοχιστ-ής, où (6). 2

Capitan, n. m., fanfaron, ἀλαζών, ἀλαζόν-

Capitatidn, n. f., taxe, impôt par têle, ëntχεφάλαι-ον, OÙ (τό).

Capiteux, euse, adj., χραιπαλώδ-ης, nc, ες.

Capitulaire, adj., κανονιχ-ός, ἡ, 6v. || Nom. M., χανών, χανόν-ος ὃ).

Capitulation, n. f., ὁμολογ-ία, ας (ὃ); σπονὸδ-αί, ὧν (ai).

Capituler, v. intr., εἰς ὁμολογίαν ἔρχ-εσθαι, ἔρχ-ομαι, fut. ἐλεύσ-ομαι (irrég.).

Gaporal, ἢ. m., δεχάδαρχ-ος, ou (ὃ).

62 CAR

Capote, n. f., ἐφεστρ-ίς, ίδος (ἡ).

Câpre, n. f., χαππάρι-ον, ov (τό).

Capricieusement, adv., ὁρμητικῶς, φανταστιχῶς.

Capricieux, euse, adj., épuntix-6ç, ἡ, év; φαυνταστιχ-ός, À, OV.

Capricorne, ἢ. m., αἰγόχερως, aiyoxépurας (6).

Câprier, ἢ. m., χαππάριτ-ον, ou (τό).

Capsule, n. f., ϑήχτ-η, ἧς (ἢ); κιδώτι-ον, ov το).

Captateur, n. m., ϑηρευτ-ἧς, où (6).

Captation, n. f., ϑήρ-α, ας (À).

Capter, v. tr., ϑηρεύτειν, ϑηρεύτω, fut. ϑηρεύσ-ω, ACC.

Captieusement, adv., σοφιστικῶς.

Captieux, euse, adj., σοφιστιχ-ός, ἡ, 6v.

Captif, ive, adj., αἰχμάλωτ-ος, ος, ον. Au figuré, δεδουλωμέν-ος, ἡ, Ὃν.

Captiver, v.tr. 1 Assujettir, χειρ-οὔσθαι, χειρ-όομαι, οὔμαι, fut. χειρώσ-ομαι, acc. || 2 Attirer à soi, προςάγ-εσθαι, προςάγ-ομαι, fut. προςάξ-ομαι, acc.

Captivité, n. f. 1 fat d’un prisonnier de guerre, αἰχμαλωσί-α, ας (À). |] 2? Esclavage, δουλεί-α, ac (à). [| 3 Emprisonnement, φυλακ-ἤ, ἧς (À).

Capture, n ἢ, 1 Action de prendre, σύλληψοις, εως (ἡ). |] 2 Dutin, λεί-α, ας (ὃ);

Capturer, v.tr., συλλαμδάν-ειν, συλλαμ- Gay-w, fut. συλλήψ-ομαι (irrég.),

2 ia n. M., χάλυμμα, χαλύμματ-ος τό).

Caque, n. f., baril, χάδ-ος, ov (6).

Caquet, ἢ. m., στωμυλί-α, ας (ñ); φλναρί-α, ας (ἢ). Caquets, rapports indiscrets, médisants, ϑρύλλοι, ὧν (oi); διαθδολ-αί, ὧν (ai).

Caqueter, v. intr., phuap-eiv, φλναρ-έω, ὥ,

Caqueteur, euse, adj., φλυαρολόγ-ος, oc,

Car, conj., γάρ. Il ne se met qu'après un mot.

Caracole, n. f., περιστροφ-ἤ, ἧς (À); γῦρτος, ov (ὁ).

Caracoler, v. intr., γυρεύ-ειν, γυρεύ-ω, fut. γυρεύστ-ω.

Caractère, n. m. 1 Marque, γαραχτήρ, χαραχτῆρ-ος (6); τύπ-ος, ον (6). || 2 Signe distinctif, idlwuo, ἰδιώματ-ος (τό). || 3 Lettre d'imprimerie, γράμμα, γράμματ-ος (té). || 4 Naturel, φύσ-ις, ews (ἢ); τρόπ-ος, ou (6) || 5 Fermeté, ἀνδρεία, ac (ἡ); εὐστάθει-α, ας (ἢ). || 6 Dignité, xu-A, ἧς (ὃ). |] 7 Apparence, GYÂUA, σχήματ-ος (τό).

Caractériser, v. tr., χαραχτηρίζ-ειν, χαραχτηρίζ-ω, fut. χαραχτηρίσ-ω, acc.

Caractéristique, adj., ἴδιτος, α, ον; xapaχτηριστιχ-ός, ἡ, όν.

Carafe, n. f., φιάλ-ἡ, ἧς (ἢ).

Garafon, ἢ. m., φιάλι-ον, ον (τό).

CT

CAR

Caravane, n. f., ἐμποριχ-ὸὁς στόλ-ος, ou l6) Les deux mots se déclinent.

Caravansérail, ἢ, m., πανδοχεῖ-ον, ou τό)

Carbonisation, ἢ. f., ἀνθράχωσ-ις, ewc (ἢ)

Carboniser, v.tr., ἀνθραχίζ-ειν, ἀνθραχίζ-ω

Carcan, n. m., χύφων, χύφων-ος (6).

Carcasse, n. f., oxe)et-6v, où (τό); ὀστ-ᾶ, ὧν (τά). La carcasse d’un vaisseau, νεὼς ἐγχοίλι-α, ων (τά).

MS n. m., action de carder, ξάνσ-ις, εως (ἡ).

Carde, n.f. 1 Peigne à carder, ξάνιτον, ου το A Il 2 Feuille d'artichaut, σγχόλυμος, OU (ὃ).

Carder, v. tr , ξαίν-ειν, ξαίν-ω, fut. Eav-&, acc.

Cardeur, n.m., ξάντ-ης, ον (δ), Cardeuse, n. f., ξάντρι-α, ας (D

Cardinal, ale, adj., χύριτος, α, ον. Les

oints cardinaux, χέντρ-α, ων (τά).

ardon, ἢ. m., σχόλυμ-ος, ou (6).

Carême, n.m., teccapasoot-, ἧς (ἡ), 500.5ent. νηστεί-α, jeûne.

Carénage, ἢ. m., νεὼς πάχτωσ-ις, εως (f).

L'endroit où se fait le carénage, ναυπήγιτον, ou (τό).

Carène, n. f., τρόπο-ις, oc (ἡ).

Caréner, v. tr., παχτ-οῦν, παχτ-όω, ὦ, fut.

παχτώσ-ω,, ACC.

Caressarit, ante, adj., ἄρεσχτος, n, ον; φιλοφρονητιχ-ός, ñ, όν.

Caresse, n. f., φιλοφροσύν-ἡ, ns (ἢ).

Caresser, v. tr., φιλοφρον-εἴσθαι, φιλοφρονἔομαι, obuot, fut. φιλοφρονήσ-τομαι, acc.

Gargaison, ἢ. f., φόρτ-ος, ov (ὃ).

Carguer, v. tr., ὑποστέλλ-ειν, ὑποστέλλw , fut. Ünoote)-&, acc.

Cariatide, n. f., statue qui soutient une corniche, χαρνᾶτ-ις, ιδος (ñ).

Caricature, n. f. 1 Dessin burlesque, σχὼ-

τιχτὸν γράμμα, γράμματεος (τό). Les deux mots se déclinent. || 2? Personne ridicule, γελοῖτος ἄνθρωπτος, ov (δ). Les deux mots se déclinent.

Garie, n. f. 1 Ulcération des os, σηπεδ-ών, 6voc (6). || 2? Maladie du blé, μίλττος, ou (6).

Carier, v. tr., σήπ-ειν, σήπ-ω, fut. σήψτω, acc. — se Carrier, V.Pr., σήπ-εσθαι, σήπout, fut. σηπήσ-τομαι. --- Carié, ée; part.

passé, σεσηπεώς, υἷα, 6c.

Carillon, n. m. 1 Bruit de cloches, xwδώνων συμφωνί-α, ας (ἢ). | 2 Grand bruit, S6pv6-06, οὐ (ὃ).

Carillonner, v. intr., χωδωνίζ-ειν, χωδωνίζ-ω, fut. κωδωνίσ-ω.

Carillonneur, n. m., χωδωνίζ-ων, οντος, (δ).

Caristade, n. f., aumône, ἐλεημοσύν-η, ἧς ἡ).

Carmin, ἢ. m., κιννάθαρν, χινναθάρ-εως, (τό). ν Carnage, n. m., φόν-ος, ou (δ); σφαγ-ή,

CAR

Carnassier, ère, adj., ὠμοφάγε-ος, ος, ον.

Les carnassiers, ζῶ-α σαρχοφάγ-α, ὧν (τά).

Les deux mots se déclinent.

Carnassière, ἢ. f., sac de chasseur, Sÿλαχ-ος, ou (6).

Carnation, n. f., χρό-α, ας (ἡ).

Carnaval, ἢ. m., διονύσι-α, ων (τά).

Carne, n. f., angle saillant d’une pierre, γωνί-α, ας (à).

Carnet, ἢ. m., livret, πινακ-ίς, ίδος (À).

Carnivore, adj., σαρχοδόρ-ος, 06, ον.

Carnosité, n. ἴ., σάρχωμα, σαρχώματ-ος

ὑπο. n. f. plur., grandes artères qui conduisent le sang au cerveau, καρωτίδες, ὧν (αὖ).

Carotte, n. f., δαῦχτος, ov (6).

Garoube ou Garouge, ἢ. m., fruit, xepé- TL-0V, OU (τό). |

Caroubier, ἢ. m., arbre, χερατέ-α, ας (ἡ).

Carpe, n. f., χυπρῖντ-ος, ον (ὁ).

Carpillon, ἢ. m., μιχρ-ὸς χυπρῖν-ος, ον (6).

Les deux mots se déelinent.

Carquois, ἢ. m., φαρέτρ-α, ας (ñ).

Carré, ée, adj., τετράγων-ος, oc, ον. Tête carrée, homme d’un jugement solide, cuvdéclinent.

Carré, ἢ. m., τετράγων-ον, ou (té).

Carreau, n. m. 1 Pavé plat en terre cuite, πλινθί-ον, ou (τό). || 2 So! ou plancher, ἔδαφ-ος, ous (τό) ; δάπεδ-ον, ov (τό). || ὃ De vitre, ὕαλ-ος, ον (δ). || 4 De foudre, βέλoc, τος, ouc (τό). || o De tailleur, ὁμαλίστρα, ἂς (ñ). } 6 Sorte de coussin, τύλτ-η, ns (À). || Une des couleurs du jeu de Cartes , τετράγων-ον, OÙ τό).

Carrefour, n. m., σύνδρομεος, ou (ἡ).

Carrelage, n. m., τὸ πλινθοῦν, infin. présent du verbe πλινθ-όω, &. L'article se décline.

Carreler, v. tr., 1 Paver avec des carreaux, πλινθ-οὔῦν, πλινθ-όω, ©, fut. πλινθώσ-ω, acc. | 2 Raccommoder, en parlant de vieux souliers, γευροῤῥαφ-εῖν, νευροῤῥαφ-έω, &, fut. νευροῤῥαφήσ-ω,, acc.

Carrelet, n.m. 1 Poisson, πλάταξ, πλάταχ- 06 (6). | 2 Filet de pêcheur, Gixtu-ov,

ou (té). | 3 Grosse aiguille, ἀχέστρ-α, ας

(À); ῥάφιτ-ον, ou (τό).

7 2 ms n. m. 1 Qui pose le carreau, πλινθίων στρωτήρ, στρωτῆρ-ος (6). [| 2 Qui ke “re les souliers, νευροῤῥάφ-ος, ou (6).

Carrément, adv., τετραγωνιχῶς.

Garrer, v. tr. τετραγωνίζ-ειν, τετραγωνίζ-ω, fut. τετραγωνίσ-ω, 800. — se Carrer, v.pr., affecter des airs | 4 λας ἐχπομ.-

Carrier, ἢ. m., λιθοτόμ-ος, ou (δ) ; λατόμ.ος, ou (6).

Carrière, n. f. 1 Lieu d’où l’on extrait la pierre, λιθοτομί-α, ας (ἢ); λατομί-α, ας (ἢ). |} 2 Lice, στάδι-ον, ov (τό); pour les chevaux , ἱππόδρομ-ος, ou (6). || 3 Cours de

Jo >R>ZRRRRE————————————…—…—…—…—…—…—…—…—…—…—…—…—…—…—————— ————————— ——— ππππ-ππππΠΠπΞΞ:------ -- τ τεοᾶο,’͵εα “«ψτεο͵,σαα“«φἕΕοέσααρ“«α“ρ«““«“««“«ρ««ι«« σαν