COA

Cloison, n. f., φράγμα, φράγματ-ος (τό).

Cloître, n.m. 1 Portique, περιστύλι-ον, ou (δ). || 2 Monastère, χοινόδι-ον, ou (τό).

Cloîtrer, v. tr., χαταχλεί-ειν, χαταχλεί-ω, fut. χαταχλείσ-ω, acc.

Glopiner, v. intr., σχάζ-ειν, oxét-w, fut. σχάσ-ω. Clopin-clopant, σχάζ-ων, ουσα, ον»

que l'on fait accorder avec le sujet du verbe.

Cloporte, ἢ. m., ὀνίσχ-ος, οὐ (ὁ).

Glore, v.tr., χλεί-ειν, χλεί-ω, fut. χλείστ-ω. Clore l'œil, les yeux, συμμύ-ειν, συμμύw, fut. συμμύσ-ω. — iles, close, part.

passé et adj., usité dans les locutions suivantes : Bouche close, silence! σίγα. Nuit close, βαθεῖ-α νύξ, νυχτ-ός (ἡ). Les deux mots se déclinent. Champ-clos, παλαίστρα, ἂς (ñ). À huis clos, χεχλεισμένων τῶν ϑυρῶν. Se tenir clos et coi, ἐν χρυπτῷ διάγεἰν, διάγ-ω, fut. διάξ-ι.

Clos, n.m. περίφραγμα, περιφράγματ-ος (cé).

Clôture, n. f. 1 Haie, enceinte qui clôt, περίφραγμα, περιφράγματ-ος (té); εἱρχτ-ή, ἧς (ἢ). il 2 Fin, dissolution, τελείωσο-ις, εως (ñ); διάλυσ-υς, εως (ἢ).

Glou, ἢ. m., ἦλ-ος, ου (6); πάσσαλ-ος, ov (6). |f 1 Furoncle, bouton enflammé, φλύχταιν-α, ἧς (A); δοθιήν, δοθιῆν-ος (ὁ).

Clou de girofle, καρυόφυλλ-ον, ou (τό).

Clouer, v. tr., προςηλ-οῦν, προςηλ-όω, &, fut. προζηλώσ -ω, acc. — Cloué,ées, part. passé, au propre: πασσαλευτ-ός, #, όν. Au figuré, ἐχόμεν-ος, n, ον, avec le gén

Glouter, v. tr., garnir de clous, ἥλοις πείρ-ειν, πείρ-ω, fut. περ-ῶ, ace.

Cloutier, n. m., ἡλοχόπ-ος, où (6); ἥλων

lub, ἢ. m., ὁμήγυρ-ις, εὡς (ñ); ἑταιρείa, ac (ἢ):

Glubiste, n. m. ἑταΐρ-ος, ov (ὁ).

Clystère, n.m., χλυστήριτ-ον, ov (τό). Donner un elystère, χλύζ-ειν, xAUG-w, fut. χλύσw, 800.

Coaccusé, ée, n. m. et f., συνδιωχόμεν-ος, n, Ov.

Goactif, ive, adj., qui a le droit de contraindre, ἀναγχαστιχ-ός, ἢ, όν.

Coaction, n.f., ävéyx-n, ns (ὃ). τ

CGoadjuteur, ἢ. m., συμδοηθ-ός, où (6); συυπράχτωρ, συμπράκτορ-ος (6).

Coagulation, n. f., πῆξ-ις, suc (ὃ).

Goaguler, v.tr., πηγνύναι, πήγνυμι, fut.

TAE-W , ACC. — Cougulé, ée, part. passé et adj., πηχτ-ός, ἤ, Ov.

se Goaliser, v. pr., συνίστ-ασθαι, cuviotαμαι, fut. συστήστομαι. — Coalisé, ées part. passé et adj., σύμμαχ-ος, ος, ον; συνεστ-ώς, VIA, ός.

Goalition, n.f., σύστασ-ις, εως (ἢ). Coalition pour la guerre, συυμαχί-α, ac (à).

Goassement, n. m., χραυγ-ή, ἧς (À).

Goasser, v. intr., χράζ-ειν, χράζτω, fut.

χράξο-υ. bee

Goassocié, n. m., συνεργ-ός, οὔ (6).