NAR

᾿Μαχρυθάμων, wv, ον, gén. ονις, qui

Μακχρόύιος, ος, ον, qui vit où qui dure long-temps : très âgé. RR. μ.

ΜΜχκχροδιότης, nres (ἡ), longévité.

1Maxpotiorix, ας (ἡ), m. sign. R. de

Μαχροθίοτος, ος, ον, comme μιακρό- Co.

ἘΜ χχροθίωσις, eus (ἡ), Bibl. longévité.

Μαχροθολέω-ῶ, f. ἥσω, lancer, jeter au loin, R. μαχροθόλος.

Μαχροθολία, ας (ἡ), l'action de lancer au Join.

Maxpd0s, 26, ον, qui lance au loin.

RR. μ. ϑάλλω.

ΤΜαχρύθωλος, ος, ον, Poët. fertile, qui ἃ de grosses mottes de terre.

Μαχρογένειος, 0ç,.0v, qui a un long menton ou une longue barbe. ἈΚ.

Maxpoyevus, υος (ὁ, ἡ), qui a de lon.

gues mächoires. RR. 12, γένυς.

Μιαχρόύγηρως, ὡς, ὧν, fort àgé, tres vieux. RR. μ. γῆρας.

ἹΜαχρογόγγυλος, ος, ον, qui à la forme d'un ovale allongé. RR. 1. γογγύλος.

Μαχροδάχτυλος, ος, ον, qui ἃ de longs doigts. RR. υ.. δάκτυλος.

Maxpodooos, ος, ον, qui court loin ou long-temps. RR. μ.. δρόμος.

Μαχροζωΐα, ας (ἡ), longue vie. ἈΠ.

Μαχροημέρευσις, εως (ἡ), lougévité.

R. de

Μακχροημερεύω, f. εὐσω, vivre longtemps, faire de vieux jours. R. &e

Maxpoñmepes, ος, ον, qui ἃ de longs jours, qui vit long temps. RR. α.

Maxochev, adv. de loin. R. μακρός.

Maxpc, ado. loin, au loin. ΄

Μακρόθριξ, gen. paxocretyos (6, ἡ), qui a de longs cheveux , de longs poils. 'RR. pr. θρίξ.

Maxpoluuéw-®, f: ἥσω, avoir de la longanimilé, une longue patience.

Maxpoluuiz, ας (ἡ), longanimité.

Maxpobuu.os, ος, ον, qui a de la longanimité , patient, indulgent. RR.

ἹΜαχροθύμως, mité.

“Μαχροχαυκπυλαύχενος, 06, ον, et — αὐγίην, NV, εν, gen. evos, Comiq. qui a le cou long et recourhé. RR. μα.

ἹΜΜαχφροκαταληχτέω-ὦ, f. fow, en 1.

de gramm. se terminer par une syllabe longue. R. de

Μαχροκατάληκτος, ος, ον, terminé

ads. avec longani-

e à grands pas. RR. p.|-

MAK par une syllabe longue. RR. μι χαταληγω. .

Μαχρόχαυλος, Ἐς, ον, qui a une longue tige. RR. μ. καυλός.

Maxpoxevrpos, ὃς, ον, qui a une longue pointe, un long aiguillon. RR.

Le. κέντρον.

Μαχρόχερχος. cs, ον, qui a une longue queue. RR. μ.. χέοχος.

Μαχροχέφαλος, 05, ον, qui ἃ une longue tête. RR. pr. χεφαλή.

ἘΜαχρυκοίμητος, ος, ον, Gloss. qui dortlongtemps. RR. 1. xotuxou.21.

Maxpcxouéo-o, f: now, avoir une longue chevelure. R. de.

1Maxooxouos, ος, ον, qui a une longue chevelure. RR. 1. κόμη.

Μακχροϊωλία, ας (ἡ), longueur des membres. R. de

Μακρόκωλος, ος, ον, qui a de longs|'

membres, ex parlant du corps ou d'une période. RR. υ.. κῶλον.

Μαχρόχωπος, 05, ον, qui ἃ de longues rames, RAR. μ.. κώπη.

Μαχρύλοθος, 05, ον, qui a de longues cosses , de longues seusses. ἈΠ pr λοθός.

Μιακχρολογέω:ῶ, f. ἥσω, parler longuement. R. μακρολόγος.

Μακρολογία, ας (ἡ), prolixité.

Μαχρολόγος, os, cv, prolixe, verbeux RR. μ.. λόγος.

ὑΜαχρόμιαλλο:, 05, ον, qui ἃ le poil long. RR. μ.. μαλλος.

Μαχρονοσέω-ὼ, f. ἥσω, être affligé d’une longue maladie. RR. 1. νοσέω.

Μαχρονοσία, ας (ἡ), maladie longue.

Μαχροπαραλυκτέω-ῶ, 7. co, avoir la pénulüème longue. R. de Μαχροπαράληκτος, 05, ον. qui ἃ la pénultième longue,en t. de gramm.

ἐΜαχροπαροίνιος, ος, ον, dont l'ivresse ne se dissipe que fort tard. RR. μ., παροινία.

Μακρόπεπλος, ος, ον Gloss. qui a un long voile. RR. p.. πέπλος, Μακρόπνοια, as (ἢ); longue haleine.

R. de Μαχρύπνοος-ους, Gos-ou5, Oov-ouy , qui ἃ l’haleine longue. RR. y.

ἘΜακχρυπονηρος, 06,0v, Néol. qui garde son ressentiment. RR. p. πονηρός.

Μαχροπορέω-ὦ, f. ἥσω, faire un loug voyage. RR. μ.. πόρος.

Maxpomopia, ος (ñ), long voyage longue route. ; Μακχρόπους, ous, couv, gén. οδος, qui a de long pieds. RR. u. ποῦς.

Μαχρόπτερος, 06, ον, qui ἃ de longues ailes. RR. p.. πτερόν.

IMaxpomro)ep06, 06, ον, qui combat de loin. RR. p. πόλεμος.

Maxporruoreç ou Μαχοοπτύστης,