FOC
Aii
gumemis confutanlur. Obiter denique Sebastiano HJontio, medico Rivoriensi, respondetur, ejusque annotatiunculœ , •velut omnium frigidissimœ prorsus exploduntur. Bâle, i533, in -fol.; Zurich, i54o, in-8; Paris, i555, in 8; Ibid, i655, in-8; Francfort, 1567 , in-fol. — Vatiniano odlo , dit Sprengel, Fuehsiûs, prosequuttts Arabes, quos impias bestias i>ocat, ad grœcos fontes ubique allegat; acerri/nè reprehendit rccentiores, qui, summo rel medicœ datnno , plantarum ■veterum no~ mina traduxerint ad germanicas plantas. — Remarques de médecine pratique. Dans les cas qui réclament la saignée et les purgatifs, la saignée doit précéder. La lèpie ou l'éléphantiasis des Grecs n'est pas la lèpre dss Arabes. Le mal français est une maladie nouvelle, dont la connaissance ne remonte pas au-delà de i4g3.
Apologia qua repellit malitiosas Gualteri Ryff imputationes, quas Dioscoridi adtexit , obiterque ostcndit multas imo propemodum omnes herbarum imagines e sua stirpium historiâ esse sumtas. Bâle, i544> in-8.
Apologia contra Hieremiam Triverium , Brachelium , qua monstratur , quod in viscerum inflammationibus > pleuritide prœscrtim sanguis e directo lateris affccti milti debeat. Haguenau , i534, in-8. — Dans la dispute célèbre entre Brissot et les vieilles doctrines , entre les Grecs et les Arabes , Fuchs ne pouvait manquer de prendre avec chaleur le parti des premiers.
Hippocratis epidemion liber sextus latinitate donatus , et luculentissimâ enarratione illustrants. Bâle, 153?, in-fol.
Tabula; aliquot, universœ medicinœ suminam et dhùsionem compendiose complect^ntes. Bâle. 1 536, in-4 .
De medendi methodo, libri quatuor.
Hippocratis coi de medicamentis purgantibus , jam recens in lucem editus.
Paris, i539, in-8.
Apologia; très, quarwn prima advenus Gttlielmum Puteaman, docet aloen aperire ora venarum; secundo, adversus Sebastianum Montium, nonnulla paradoxorurn capita défendit; tertia adversus Jeremiam Triverium , in internis inflammationibus , pleuritide prœsertim e directo parus affecta; sanguinemmittendum esse; item explicationes aliquot paradoxorurn. Bâle, i54o, in-4.
Libri très difficilium aliquot quœstionum,et hodiè passim controversarum explicationes continentes. Bâle, i54o, in-4.
Medendi methodus , sett ratio compendiaria perveniendi ad veram solidamque medicinam : ad Hippocratis et Galeni scripta rectè inlelligenda mire utilis. Item de usitatâ hujus temporis componendorutn miscendorumque medicamentorum ratione, libri très. Bâle. iSf^i , in-fol. ; Lyon , i54r, in-8; Paris, i55o, in-8.
De sanandis lotius humant corporis, ejusque partium tain externis quam internis malis, libri quinqtte.Y>à\e, 1 54 2 , in-8; Lyon, 1647, in-16; Bâle, i568, in-8.
Ad quinque priores suos libros de curandi ratione, seu de sanandi totius humani corporis, ejusdemque par' tium tam internis quam externis malis , appendix jam recens édita , in qua chirurgica maxima tractantur. Ly on, 1548 ,in-i6.
De historiâ stirpium commentant insignes; adjectis eornmdem -vivis plusquam quingentis imaginibus , nunquam antea ad naturœ imitationem arlijiciosius effectis et exprès. 'is.
4ia FUC
Accessit lis succincta admodum a>ocum difjicilium et obscurarum passim in eo opère occiirrentium explicatio.
Bâle, i542, in-fol ; Paris, i543, in-8. Bâle, i£>45, in-8; Paris, i547, in-12; Lyon, 1 54 7, in- 12; ibidt i55i,in-S; ibid, i555 , iu-12, trad. franc. Lyon, i545, in-fol.; ibid, i558,in-4; Rennes, 1675, in-8. Autre trad. franc, par Guill. Gueroult. Paris, 1548, in-4.
Autre par Éloi Magnan. Paris, i54g, in-fol. — Insigne opus, dit Sprengel, quod eo potissimum fine edidit, ut ad -vulgatissimas Germanice Australis plantas botanicorum stndia couverte' ret, atque icônes darec , non sumtuosas, sed fdissimas, umbris partium solis expressis , in quo consilio ita adjutus fuit à Rod, Spochhn , Argentinensi, ut ipsœ ctiam partes essentiales non negligcrcntur rarissime hœ icônes erronea? sunt, etc.
Hippocratis aphorismorum sectiones septem, latinitate donatee , et luculcntissimis commentariis illustratœ , adjectis annotationibus , in quibus qif.pt' quoi sunt in Galeni commentariis îoci difficiles ad ungucm explicantur.
Bàle, i544> in-8; Lyon, i558, in-8.
Claudii Galeni aliquot opéra , latinitate donata , et commentariis illustrata. — De inœquali intempérie liber ttnus. De differentiis et causis morborum, symptomatumque libri sex.
De judiciis libri très. Paris, i54p, infol. — De temperamentis libri très. De differentiis febrium libriduo, latinitate donati et commentariis illustiati. Tomus secundus. Yàris, i554» in-fol.— De laborantium locorum notitia , libri sex , latinitate donati, et commentariis i/lustrati. Tomus tertins. Paris, i554, in-fol.
Priini de stirpium historiâ commentarioru m tomi nnvœ imagines,
in exiguam angustioremque for' mam contracta;, ac, quam fieri potest, atificiosissimè expressœ , ut quicumque rei herburiœ radicitus cog/ioscevdie desidcrio tenentur, eas -vel déambulantes vel peregrinantes in sinu commodiàs gestent , adque nalivas herbas conferye queant. Bâle, i54g, in-8.
Epitome de humani corporis fabricâ, ex Galeni et Andreœ Vesalii libris concinnata, parles duœ. Tnbingue, i55i, in-8. — Abrégé bien fait de l'anatomie de Vesalo, dont Fuchs a bien connu tout le mérite, et qu'il met au-dessus de tout ce qu'avaient fait les anciens et les modernes.
An morbifera aliqua sit, de Galeni sententid, causa continens. Bâle, i557, in-8.
De compositione medicamentorum libri quatuor. Lyon, i563, in-12.
Nicolai Myrepsi medicamentorum opus in sectiones 48 digeslum e grœco in latinum conversum, lucide ntissimis que annotationibus illustratum. Râle , i549, in-fbl.
Apologia, quâ criminatiombus ae calumniis JoannisPlacotomi respondet.
Francfort, 1 566, in-8.
Inst'tittionum médicinal ad Hippocratis, Galeni, aliorumque veterum scripta rectè intelligenda, libri quinque. Bâle, 1567, in-8; ibid, 1^67, in-8; ibid, 1572, in-8; ibid, i583, in-8; ibid, i5li4, in-8; ibid, i6o5, in-8; ibid, 161S, in-8. Opéra et studio Emmanuelis Slupani, ab innumeris penè repurgati erroribus , plurimisque in locis auctiores redditi.
Operutn didacticorum pars I, II, III, IV, V : continentes I, institntiones medicinœ , sive, methodum ad Hippocratis , Galeni, aliorumque 'veterum scripta rectè intelligenda. II, libros de ku»
niani corporis fabricâ. III, medica-
FUC 4i3
mentorum omnium prœparandi, corn- delam. V, paradoxorum médicinal
ponendi , miscendique rationcm , ac syiwpsin. Francfort, tfio4, in-fol. modiun legitimum , et c nativis fonti- ( Lindenius renovatus. — Niceron,
bus petitum. IV, omnium membro- — Haller. — Séguier. — Sprengel,
Tiim a capite ad calcem. usque me- hist. rei herbar. )
FUCHS ou FUCHSIUS(Remacle), natif de la tille de Limbourg, fit ses humanités à Liège chez les élèves de la Vie commune, et passa ensuite en Allemagne pour y étudier les sciences II revint de ses voyages vers l'an 1 533, et il passa ensuite le reste de sa vie à Liège , ou son frère Gilbert lui résigna sa place de chanoine dans la collégiale de Saint-Paul. Il mourut dans cette ville le ai décembre 1^87, dans un âge avancé.
De plantis antehac ignotis, nnnc itudiosorum aliijuot neotericorum sum~ ma ddigentiâ inventis et in lucem datis , libel/us, unà citm triplici nomenclaturâ , quâ singuîas herbas herbarii, et vulgus gallicum ac germanicum offerre soient , omnia recens nata et édita. In-12 , sans date, 60 pp. — D'antres éditions portent le litre suivant : Nomenclatura plan'.arum omnium, quorum hodie apud pharmacopolas usus est magis frequens , jnxta Grœcorum, Latinorum, Gollorum, Italorum , germait orum sententiam , c ollectœ, ordine alphabetico. Paris, i54r, in-4 ; "Venise , i54i> in-8; Anvers, i54i , ia-S. — C'est un simple catalogue.
Morbi hispanici , qnam aîii gallicum, alii neapolitanum appellant , curandi per ligni indici , quod guaiacum vulgb dicitur, decoctum , exquisitissima metkodus : in quâ plurima ex veternm medicornm sententiâ, ad novi morbi curalioriem magis absolutam, medica theoremata excutiuntur. Paris, 1541 , in-4- — Ouvrage insignifiant , selon Girtanner.
Illustrium. medicorum, qui superiori
sarcnlo floruerunt , ac scripserunt , i>ilœ , ut diligenter ita et ûdcliter excerptœ. Annexus in calce quorumdam neotericorum medicorum catalogus , qui nostris temporibus scripserunt , autore Symphoriano Campegio. Paris, 1542, In-12, 128 pp. — Les ouvrages de Fuchs et de Champier sont les premiers qui aient été faits en ce genre : ce ne sont que de très-faibles essais.
Historia omnium aquarum , quœ in commuai sunt hodie practicantium usu : item conditorum, et specierum aromaticarum quarum usus frequentior est apud pharmacopolas. Venise, î542 , in-8.
De herbarum notifia, naturâ, atqtie l'iribus , deque Us , tum ratione , tum experientiâ investigandis , dialogus.
De simplicitim medicamentorum , quorum apud pharmacopolas frequens usus est , electione, seu delectu, label' la : omnia nunc primum nata et excusa , cum medicinœ herbariœ studiosis tum pharmacopolis opprime necessa- ?ia. Anvers, i544,în-i6.
Pharmacorum omnium, quœ in commuai sunt practicantium usu, ta-
414 Fut;
bulœ decem ; avec le Lilitun médicinal Lyon, 074» in-8, séparément. Venise, de Bern. Gordon. Paris, i56o, in- 16; i5y8, in-fol. (Paqnot. — Haller.)
FUCHS Georgï-Frédéric-Chrestien), né à Iéna, le 9 août 1760 , fit ses études dans sa ville natale. Avant de prendre le grade de docteur en médecine, il visita Jes Universités de Leipzig, Wittembergj Berlin et Halle. Il revint à léna, et y reçut le bonnet doctoral le 12 mai 1781. Il obtint la même année la place de médecin pensionné à Capellendorf, puis à Buergel l'année suivante. En 1783, il devint professeur de médecine à l'Université d'Iéna; il joignit plus tard à ce titre celui d'inspecteur de l'hôpital et de la maison d'aliénés. Sa mort arriva le 22 août 181 3.
Fuchs a publié un assez grand nombre d'ouvrages, dans lesquels on reconnaît un homme fort laborieux et fort instruit.
Diss. inaugurait} de febre puerperarum. Prceside Christ. Gottfr. Gruner. Iéna, 1781, in-4, 58 pp. — Fochs met à profit, dans cette tbèse , les observations qu'il avait recneillies à la Charité de Berlin, à la clinique de Selle ; quant à l'opinion qu'il professe sur la nature de la maladie , elle consiste à l'attribuer à une métastase du lait.
Commcntatio historico-medica de Dracunculo Persarum sive venu, medinensi Arabum. Iéna, 1781, in-4, 4<> pp. — Opuscule fort érudit, constituant une monographie complète snr la matière.
Dissertatio medica ( resp. E. JV.
Huschhe') pro facultatc legendi , de oleo ricini adulterato et vero, ejusque in morbis sutnmis pervulgatis laudibus.
Iéna , 1782 , in-4 , 19 PP- — Bonne dissertation, où l'on trouve d'abord la description botanique du Ricinus commuais, la manière de préparer l'huile, puis des expériences faites par l'auteur sur une huile de ricin adultérée, et enfin l'histoire de l'emploi de
ce médicament depuis Dioscorides jusqu'à Hungerbùhler.
Commentatio historico-medica sistens quœdam de doctrinâ atrœ bilis ex monumentis veterum eruta. Iéna , 1783, in-4 » 20 pp. — Précis des opinions d'Hippocrate, Celse, Galien, des Arabes et des arabistes, et des médecins des temps modernes, sur l'atrabile; exposé des signes et des ac» cidens des maladies qu'on attribue à cette humeur, et du traitement qu'elles réclament.
Versuch einer natùrlichen Geschichte des Boraxes und seiner Bestandtheile , wie auch von dessert me dicinischen und chemischen Gebrauch.
Iéna, 1784, in-8, 96 pp. — D'aprè»
les Commentaires de Leipzig, cet ouvrage est écrit d'un style très-incorrect et sans méthode , les parties historique et chimique sont compilées sans jugement : la partie médicale seule contient des observations précieuses , communiquées à l'auteur par Siarke, qui sont ut auri particula in lato. Starke a vu souvent le borax
FIJC.
réveiller les douleurs de l'accouchcluent , qui avaient presque entièrement cessé; rendre même quelquefois trop fortes les contractions de l'utéras , donner de la force anx femmes faibles , calmer des spasmes violens , procurer l'expulsion de l'arrière- faix , jamais provoquer des inflammations; uni au nitte et à la magnésie , il a rappelé les lochies supprimées , ou fait couler les règles auparavant douloureuses: uni à l'opium , il est un des meilleurs anti-spasmodiques ; il guérit très-bien les ulcères de la bouche , les aphtes , le ramollissement scorbutique des gencives ; il est utile contre la salivation mercuiielle , et c'est un excellent cosmétique.
Vcrsitch einer Uebersicht der chrmischen LilUratiir und ihrcr Brangschen. Altembourg, 1785, in-8, i43 pp. — Cette bibliographie chimique, interrompue par des circonstances que 1 auteur ne fait pas connaître , devait être reprise par lui très-prochainement; mais elle n'a pas été continuée, et elle ne forme que l'introductioo, en quelque sorte, d'un ouvrage qui aurait dû former au moins un épais volume.
Skizze einer populceren Gesundheitslèhre fur Juristen und Gottes- Gelehrte entworfen. In-8, 88 pp. — Hygiène populaire très-concise, où les préceptes sont accommodés aux divers âges de la vie.
Versuch einer naturîichen Geschiehte des Spiessglases , dessert chemischer Zerlegung , Arzneiischen und œkonomischen Gebrauch, nebst meines seei. Vaters Streitschrift von den Bestandtheilen des Spiessglases und den Tinkturcn desselben , ans dein Lateinischen. Halle , 1786, in8, 43app. — Traité complet, où l'on trouve décrites
toutes les préparations connues d'antimoine, et qui présente le résumé des opinions connues sur l'action de ces médicamens.
Chemischen Begriff nach Spiel»
matin s Grundsœtzen ausgearbeitet und mit neuetten Erfahrungen bcrcichert.
Mit einer Kupfertafel Leipzig, 1787 , in-8 d'environ 65o pp. — Baldinger fait l'éloge de ce traité de chimie, mais l'historien de cette science , "Wiegleb , donne le titre de l'ouvrage de Fuchs et n'en dit rien.
Geschichte des Zinks in Abiicht seines Verhaltens gegen andere Kœrper und seiner Anwendung auf érzneiwissenschaft und Kiinste. Erfurt, 1788, in-8, 3q6 pp. — Monographie dans le genre de celle sur l'antimoine. On y trouve presque tout ce que le chimiste , le naturaliste, le médecin praticien et le manufacturier pouvaient désirer, à cette époque , de connaître sur le zinc.
Chemische Versuche mit einer srau* en Salzichten Erde, welche bey Jena gefunden wird , und dent daraus ansgelunglen Salze. Iéna, 1788, in-8.
— Cette terre s.iliue grisâtre, qui se trouve aux environs d'Iéna , contient un sel amer cathartique , semblable à celui qui se retire des eaux de Sed- Utz.
Geschischte des Braunsteins, seiner Verhœltnisse gegen andere Korper und seiner Anwendung in Kùnsten.
Iéna , 1791 , in 8, 200 pp.
Beitrag zu den ncuesten Priifungcn , ob Sceuren im stande sind , die Bleyglœtte in der Topferglasur aufzulœsen. Iéna, 1794» ip-8 , 3î pp. — Zweites Stùk , wclches die neuesten Nachrichten ùber dièse Prufungen , eigene Versuche ùber eine bleyfreie Glasur und die Schcedlichkeu des mit
FUL
Bley versezten Zinnes enthœlt. Iéna, Noch ein Wort ubcr das Phosphor- I795,in-f?, 100 pp. — Drittes und saure Que/csilber gegen die Vertheidi-
letztes Siiïk der Beytriige zu den neuesten Priïfiingen der Schœdlichkeit der Tœpje- glasur , etc. Ibid., 1797, ,Q 8> 62 pp.
Chem'.sche Bemerknnsen iiber das
gungen der Herrcn , Stark , Fuchs und Bretschneider.
Systematische Beschreibung aller Gesundbrunnen und Boeder der Be~ kannten Lœnder , vorznglich Teut'
Phosphorsaure Qncksilber , die Bo- schlands (anonyme), tom. I-II. Iéna ,
raxsaure, das Stinkende Johannis- 1 797-1 80 1 , in-8 , 2 vol.
kraut und den Schaftlosen As'ragalus: Repertorium der chemischen Litte-
nebst Herm Hofrath Srark's und des ratur von Jahr 4g4 vor Christi Ge~
Herrn D. Bretschneider s Fertheidi- burt, bis 1806, in chronolngischerOrd-
gungen und praktischen Beobachtungen. Iéna et Leipzig, 1795(1794), in-8, 116 pp. — Au jugement de la Gazette de Salzbourg , la partie cli-
nnng aujgestellt. Iéna et Leipzig , 1806-1812, in-8, 2 Toi. en quatre parties.
Outre ces ouvrages , Fuchs a publié
nique de cet opuscule est fort incom- un grand nombre d'articles dans les
plète et fautive, et la partie relative journaux, tels que le 'Magasin de
à l'usage de ces divers remèdes dans Bald'mger , les Annales chimiques de
les maladies vénériennes peu con- Crell, et autres recueils allemands, cluante. (Meusel , das gelehrte Deutschland
Il parut, dans le Journal des dé- Baldinger. — Usteri , Bepertorium. —
couvertes, etc. ( Journal der Erfin- Med. chir Zeilung. — Allgem. med.
dungen , Wiedersprikhe, etc., 1794» Annalen.) n. 8 , p. 35) , un article intitulé :
FUCHS (Jean-Frédéric), né à Themar, dans le comté de Hennebourg, en 1774, conseiller du prince de Saxe-Weimar, professeur ordinaire d'anatomie à l'Université d'Iéna , depuis 1804, est mort dans cette ville le 8 août 1828.
Fuchs n'a publié que quelques opuscules peu étendus mais qui méritent d'être connus.
Dissertatio de Phthisiet Sinizesipupillœ. Iéna, 1801, in-8.
Diss. anatomico-chv nrgica, disqui sitiones de perforatione membranœ tympan i, prœcipuè vera hujus operationis indicatione, exhibais. Iéna, 1809, in 4 , 42 pp. — Bonne monographie. Comparaison de la perforation de la membrane du tympan avec
celle de l'apophyse mastoïde. Fuchs proposa, pour pratiquer la première, un instrument de son invention.
Programma de Strumœ extirpatione per ligaturant. Iéna, 1810, in-4.
Progr. historiée anat. prolapsus ■vesiece urinariœ inversione in corpore femineo observati, partie. I-I V. Iéna, i8io-iSi4, in-4.
FULLER (Thomas), médecin anglais, né en i6£»4 i fit ses études
médicales à Cambridge, fut reçu docteur en 1681, et s'établit à Savenoaek, dans le comté de Kent. Il dut mourir dans un âge fort avancé, car il écrivait encore en 1739. Le nom de Fuller est un nom encore fort connu, parce que sa célébrité repose sur un de ces livres qui composent toute la bibliothèque usuelle de certains praticiens , sur un formulaire, t Fuller ne sacrifia point aux Grâces dit Haller, Gratiis nosler non sacrificavit , ingratissimœ enirn scepius sunt forrnulœ et énormes boli , doses que passiin ni" miœ.
Pharmacopcea extemporanea, sert prescriptonun sylloge , in qnâ remedioTinn elegantium et effeacium para Jignata ad omnes Jerè medendi intentiones accommodata, candide proponuntitr, uriâ cum viribus , operandi ratione, dosibus in indicibus annexis.
Londres, i 7or,in-S; ibid, 1701,1*11-12; ibid., 1705, in-8; ibid., 1708, in-8 ; ibid. , 1 709 , in-8 ; Rotterdam, 1 709 , in-8 ; Amsterdam, 1709, in-8; Londres, 1710, in-8; ibid., 1714* in-12; Amsterdam,! 7 1 7, iu-8;Londres,i 7 1 7, in-8; ibid., 172;$, in-8; Amsterdam, 1731, in-8 ; Lausanne , 17 87, in-8; Londres, 1740» in-8; Amsterdam, 1731, in-8. Traduite en Fiançais , par Th Baron. Paris, 1768,111-12.
Pharmacopcea Bateana ex praxi Georgii Bâte excerpta pharmaca continens, etc., edente Fuller. Amsterdam, 1718, in-8.
Pharmacopœa domestica. Londres, i^aî, in-8 ; Louvain , 1752, in-12.
— Family Dispensatory. Londres , 1733, in-8.
Exanthematologia ; or an attempt to give a ralional account oferuptive
fevers , especially the measles and Smallpox with an appendix conceining inoculation. Londres, 1 73o, iu-',.
Introductio ad prudendam ; or directions , counstls and cautions, with regard to the common ojfices of life, etc. Londres, 1726, in-8 et in- 12. — 2' vol. intitulé: Introduction ; or the art of right thinking , assisted and improved by snch notions as men of sensé and expérience hâve lest us in their writings , in order to eradicate error, and plant hnowledge. Londres, 1731 , in-12.
Adigies, proverbs, wise sentiments, and witty sayings, ancient and modem, foreing and Brilisk. Londres, 173a , in-12 ; ib id., 18 16.
Haller attribue à Thomas Fuller, l'ouvrage suivant, que Robert Watt donne à un François Fuller qui n'était point médecin.
Medicina gj-mnastica ; or a treatise on the power of exercise in preserving health and curing disease. Londres , I7°4i 17<j5, 1707, 17 11, 1718, 1728, 1740, in-8.
FURSTENA.U (JEAN-HERMARN),néàHerford le rr juin 1688, fit ses études dans sa ville natale, puis à "VVittemberg, à Iéna, et enfin à Halle, où il obtint le grade de docteur en médecine en 1709. Il se fixa aussitôt après à Herford pour y pratiquer l'art de guérir. En
4i8 FUR
1711 il voyagea en Hollande, et en 17 19 il parcourut la plus grande partie de l'Allemagne. Il fut nommé en 1720 professeur extraordinaire de médecine à l'Université de Rinteln , et professeur ordinaire la même année. Dix ans plus tard, une chaire d'économie ayant été instituée dans cette Université, Furstenau fut chargé de la remplir en même temps que celle qu'il occupait déjà. En 175a, l'Université de Gœttingue lui conféra, sans qu'il l'eût sollicité, le diplôme de docteur en philosophie. II était depuis long-temps membre de l'Académie des Curieux de la nature. Furstenau mourut le 7 avril 1756. On lui doit un grand nombre d'opuscules académiques, entre lesquels on distingue ceux qui ont pour objet de signaler les lacunes (desiderata) qui existaient alors , au jugement de Furstenau dans les diverses branches des sciences médicales. L'auteur n'avait vu que fort imparfaitement l'étendue qu'aurait exigé alors un traité complet sur cette matière; et aujourd'hui même, plus d'un siècle après Furstenau, ce serait encore le sujet d'un bien vaste ouvrage , le plus utile peut-être que pût entreprendre un homme profondément instruit, d'une grande pénétration, d'un jugement solide, et également éloigné d'un scepticisme outré et d'un manque de critique.
Dis)., inauguralts sistens desiderata anatomico-physiologica. Halle, 1709, in-4.
Diss. epistolica, desiderata pathologico-semeiotica , ad Theod. Jans. ab Almeloveen. Leyde, i7i2,in-4«
Desiderata practica ad Gothofr , Thomasium, polyhistorcm Noribergensem. Francfort-sur-le-Mein , €720, in-4.
Progamma de religione medici.
Rinteln, 1720, in-4.
Oratio inauguralis de fatis medi~ coruin. Rinteln, 1720.
Epistola de morbis jurisconsulterum, ad Zachar. Conr. ab Vffenbach.
Francfort-sur-le-Mein, 1720, in»4-
Diss. de vita longa. Rinteln, 1721, in-4.
Diss. de officio medici, speciatim ordinarii , alias physici dicti , circa per-
sonas inspectioni suœ demandatas.
Rinteln, 1721, in-4.
Diss. de hjdrope pectoris. Rinteln, 1721, in-4.
Diss. epistolaris , qua desiderata circa morbos eorumque signa exponit Theod. lanssonio ab Almeloveen.
Amsterdam, 1723, in-8. V. pins haut.
Diss. sistens desiderata chirurgica.
Rintlen, 1723, in-4.
Diss. de dysenleria in puerpera.
Rinteln, 1723, in-4.
Programma de valetudine principum invitator. ad Orat. panegyr. in Sereniss. natalem. Rinteln, 1724 , in-fol.
Diss. in exsequiis Uerm. Zollii.
Rinteln, 1725, in-fol.
Diss. in exsequiis Jo. Herm. Schminiii. Rinteln, I7»5, in-fol.
J)iss. invitator. ad audiend. oral.
inaugural. H. F. Gœdœi. Rintela, 1726, in-fol.
Diss. ad orat. de desideratis medicoforcnsibus. Rinteln , 1725, in-fol.
Diss. in exsequiis Chr. Phil. Dohm.
Rinteln, 1726, in-fol.
Desiderata medica , variis in locis et varia forma , tandem Junctim édita. Leipzig, 1728, in-8.
Programma in funere Frid. Guil.
Lierlingii. Rinteln, 1728, iu-fol.
Programma in natal. Sereniss.
de historia naturali. Rinteln, 1728 , in-fol.
Diss. Thema medic. inaugural.
Rinteln, 1729, in-4.
Oratio de analogia académie* et ecconomiœ. Rinteln, 1731, in-4.
Diss. IV. Disiderata œconomica.
Rinteln, i73i,in-4.
Diss. de co, quod divinum est in historia litteraria. Rinteln, 17 3t, in-4.
Diss. de usn et abusu acidularum et affectibus spasmodicis hypochondriacis. Rinteln, 1731, in-4.
Programma de vitiis eruditorum,ctc. Rinteln, 1731, in-4.
Diss. Exercitatio œconomica de aère. Rinteln, 1732, in-4.
Diss. circa aëroscopiam tentamen , quo et gravitate et elasticitate aëris omnes ej'us motus derivantur. Rinteln, 1732, in-4.
Diss. de odoribus. Rintela , 173a, in-4.
Diss. de morbis medico^um. Rinteln, 1732, in-4.
Diss, de brutorum morbis. Rinteln, 1733, in-4.
Diss. de tympanitide. TLinte\n, 1733, in-4.
Diss. de Xenodochiïs. Rinteln, 1734, in-4.
Diss. Spicilegium observationum de Indorum morbis et medicina. Rinteln ,
Griindlick Anleitung zur Haushaltungshunst und dahin gehœrigen Schriften. Lemgo,i736, in-8.
Diss.decarcinomate labii inferioris absque sectione persanato. Rinteln , 1739, in-4.
Diss. de Mania. Rinteln, 1739, in-8.
Diss. III de methodo medendi. Rinteln, 1740, in-4-
Diss. de initiis typographiœ pkysiologicis. Rinteln, 174»» in-4.
Diss. de respiratione sana et morbosa. Rinteln, 1741, in-4>
Diss. de contagio et morbis contagiotis. Rinteln, 1742, in-4.
Diss. abscessuum muscalorum abdominis et vicinarum partium , lœta tristiaque exempta sistens. Rinteln, 1742, in-4.
Programma de ritibus academicis.
Rintelu, 174», in-fol.
Diss. de œconomia humana. Rinteln, 1744, in-4.
Diss, de electricitate. Rinteln, 1 7 4 5. in-4.
Diss. de stdphure et medicamentis sulphureis. Rinteln, 1 74^, in-4.
Programma de eodem et diverso in eorpore humano. Rinteln, 1746, in-4.
Diss. de arte obstetricia. Rinteln ,
Kurze Einleitung zur Haushaltungs- Vieh- Arzneihunst , oder vernùmftige bedanken von unvemùmftigen liait shallungsthieren , derselben Mœngeln , Gebrechen und Hùlfsmitteln ùberhaupt und der jetzo unter dem Hornviehe herumgehenden Seuche besonders.
Wolfenbùttel, 1748, in-8.
Diss. de oculorum vitiis pracipuis.
Rinteln, 1748, >n-4.
Diss. de meritis Lutheri in aconomiam publicam et privatam. Rinteln, 1748,111-4.
Diss. de Piti sa/tu sive chorea , vulgo Weits-Tanz. Rinteln, 1749, in-4.
Programma de preejudiciis in artis exercitio salntaris vulgaribus sedulo vitandis. Rinteln. i75o, iu-4.
Diss. de medicamentorum viribus rite œsdmandis. Rinteln, 1751, in-4.
Gegrundete Amnerkungen von dem rechien Gebrauch und vielerley Missbrauch derer mineralischen JVasser , besonders des Pjrmonler Gesundbrun~ nens. Leuigo, 1751, in- 8.
Dis. de scoibuto. Rinteln, I75i, in-8.
Diss. JHedicinee forensis contracta; Spécial. I , II et III. Rinteln, i75a,
Diss. de doloribus. Rinteln, 1753, in-4.
Programma de libertate academica Rinteln, i"]53, in-4«
Diss. debiachio sphacelato ab integro reliquo cor pore sponta/iOianalurai vi separato. Rinteln, 1754, in-8.
Programma de festorum imminutione dierum ecconomiœ publicœ profuturâ. Rinteln. 1754, in-4.
Diss. de febribus. Rinteln , 1^55 , in-4.
Observationes meteorôlogiece , cum consdtutione epidemica ad ann. 1717 usque ad ann. 17-26. Herfordiœ etRinteliifaciœ; in denBreslauischen Sammlungen. Suppl, 3. p. §7,sqq. —Observationum rariorum decas. : 1 ) Epilepsia cursoria, 1) Cephalea salivatione curata, 3)Motus maxillamm spasmodici, 4) Ranula in sene plus quam sexagenario , 5) Cancer mammarum , 6) Djsuria a musculis abdominis iœsis, 7) Mensium Jluxus imrnodicus, 8)
Dysenteria alba in puerpera , 9 ) Marasmus senilis, 10) Tumores abdominis rariores, ibid., p. 108.
Observatio de xenodochiis ; in den Hamburg. Berichten -von gelehrten Sachen 1735 S. 7.
Mictus cruentus et purulentus singularis ; in Actis Academiœ Natur. Curios. vol. IV, p. i3o. — Rarior abdominis intumescenlia ; ibid, p. i32. — Affectus spasmodico-paralyticus ; ibid., p. i33. — affectus spasmodico-hjstericus ; ibid., p. i35. — Herpès cysipelatosus in infante; ibid., p. 137. — Phthiseos levamen ab acidulis dubium ; ibid., p. i38. — Abscessus musculorum abdominis; ibid., p.
477. — U'icus sinuosum perinœi ; ibid., p. 480. — Historié febris catarrhalis , circa finem anni 1734c inilium 17 35 passïm epidemica , ibid., vol. Y. — Observatio de abscessu musculorum abdominis, ibid. — • Apostemata musculorum abdominis morte lerminata, ibid. — De hœmorrhoidibus cœcis internis exulceratis, ibid., vol. "VI. — De ulcère ani apostematode cum ■variis syinptomatibus , ibid. — Affectus ructuosus spasmodicus phthiseos verœ pulmonalis specie incedcis, usu seri lactis et acidula.
rum Driburgensium curatus , ibid. — ■ Mercurius dulcis loco mercurii vitœ impetratus, ibid. — Febris biliosa cum pessimœ notai sjmptomatibus féliciter decurrens , ibid. — De abscessibus circa genu, ibid. — Singularia uuzo-^ trpitx? ex sectione cadaverum petita , ibid. — Criseos ophthalmicœ lœtus tristisque effectus , ibid. — Miasma venerem , sub varia forma , aliis morbis prœsertim chronicis junctum, ibid. — h) drops pectoris, ibid. — Arthritidis indoles varia et singularis infrequentia , ibid.—Aneria pro vena
recta, lipothymies causa, ibid. — Hîstoria febris malignœ petechiahs Rintelii merise martio et sqq. 1741 epidemicè grassarttis , ibid., vol. VII. — Vulnus magnum sclopetarium féliciter consolidatum, ibid. — Dyseri' teriœ malignœ , in agro Rinteliensi , mensibus octobris et novembres ijrii epidemicè grassantis, succincta delineatio , ibid. — Scabies climacterica, ibid. — Mortis subitaneœ causa varia; , ibid. — Icterus arirtuo spatio molestus, tandemque jeliciter curatus , ibid. — De abscessu circa genu omîssa quœdam, ibid. — Phthiseos incerta prognosis, ibid. — Alvi pertinax adstrictio , ibid. — Vulnus rami arteriœ brachialis ftinestum , ibid., vol. VIII. — Paraljsis in puerperâ , ibid. — Varia et decretoria urina: vitia , ibid. — Hydrophtalmia récidiva , ibid. — Febris catarrhalis cum tussi ferina pueris infesta, ibid.
— Obssessio spuria , ibid. — Pleuritis lelhalis a glandibus faginis , ibid. — Variolœ Rintelii epidemicœ. — Febris catarrhalis Rintelii epidemia, ibid, — Hjdrops ictero complicatus lethalis, ibid. — Spasmus vesicœ lethalis, ibid. — Hannor/hagia linguœ salutaris , ibid. — Ihdiopis idea, ibid. — De purpura observatio , ibid. — Macula; infantum volaticœ, ibid. — Hjdrops pectoris , ibid. — Alvi pertinax obstructio , ibid. — De b'ackio sphacelato per «yrjz fiotzt iccj naturce separato , ibid., vol. X. — Historia hydropis tribus subjectis funesti. In nov. act. Acad. nat. curias., t. I. — De febribus soporosis , ibid. — Sapor oris salsus, ibid. — De prolapsu vagina uteri in virgine , ibid. — De trepanatione in osse tibia; ftliciter administratâ, ibid. — De abscessu in femore notabili , ibid.
(Meusel — Bœrner.)
FURSTENAU (Jean-Frédéric), fils de J. Hermann, né à Rinteln le 3 1 octobre 1724, étudia la médecine sous son père. En 1744» il partit pour un voyage scientifique , et parcourut l'Allemagne et la Hollande. A son retour à Rinteln, en 1745, il reçut le bonnet doctoral après avoir soutenu sa thèse inaugurale sous la présidence de son père. Deux ans après il fut nommé professeur ordinaire d'anatomie et de chirurgie dans la même Université, et admis au nombre des membres de l'Académie des Curieux de la nature. Une mort prématurée l'enleva le 22 mars 1751. On a de lui quelques opuscules.
Diss. inauguralis [prces.palr.J. Hermanno), de spasmo vesica;. Rinteln, 1745» in-4.
Exercitatio academica de alumine, seiectis observationibus illustrata. Rinteln, 1748, in-4.
Diss. de antimonio crudo , e jusque
tisu interno salutifero. Rinteln, I748, in-4.
Programma de spinâ ventosâ valde spinosa. Kinteln, 1748, in-4.
Programma quo ernpyema, riaturœ ductu congiuis preesidiis chirurgicis persanaturn et propriis manibus trac-
tatum tnarrat. Rlnteln, 1749, in-4.
De abscessu et ulcère genuurn féliciter persanatis , in act. acad. nat.
ctirios , vol., VIII, p. *38. — De arthritidc vagâ , singulari ratione , brevi tempo ris intervallo , sanata, ibid., p. 356. — Malum ischiaticum, seu rheu-
FYF
matismus femorïs , ibid., p. 36 1. —
De affectu spasmodico et quasi maniaco per abscessum criticum in dorso manus stiblato, ibid., p. 363.
(Bœrner, Nachrichten , etc. — Meusel.)
FYFE (André), d'Edimbourg, fut successivement aide du professeur Monro , et professeur d'anatomie dans l'Université de cette ville. Il était aussi membre du collège royal des chirurgiens. En 1 83 1 , Callisen admettait Fyfe dans son Dictionnaire des Médecins vivons. Nous savons qu'il est mort , sans pouvoir indiquer l'époque où il a cessé de vivre. Une édition d'un de ses ouvrages , qui fut revue, corrigée et publiée par son fils en 1826, porterait à penser que Fyfe ne vivait déjà plus alors; il avait publié lui même la précédente deux ans auparavant. Ce médecin s'est fait connaître par des ouvrages d'anatomie humaine, accompagnés de beaucoup de planches, et par des élémens d'anatomie comparée.
A system of anatomy and physiology , from the latest and best autkors ; arranged as neariy as the nature of the work would admit, in the order of the lectures delivered by the professor of anatomy in the university of Edinburgh. Edimbourg , 1785, in-8, 2 vol. (anonyme). 2e éd., Ibid., 1787, in-8, 3 vol. (avec le nom de l'auteur).
Anatomia britannica , a system of anatomy in six parts ; illustrated by upwards of Zoo folio copper plates from the most celebrated authors in Europe , by Andrew Bell , En graver.
Edimbourg, 1798, in-fol., 3 parties.
A comperidium of the anatomy of the huinan body ; illustrated by upwards of one hundred and sixtes tables, containing near seven hundred , figures , copied from the most celebrated authors and from nature.
by andreœ Fyfe, Edinburgh. Three vol. in-^, with a large whole-length fgure of the absorberas. Sold by Longman and Rees , and Key, Londres , 1S00-1S01.
Fiews of the Bones, Muscles , Viscera , and Organs of the sensés. Copied from the most celebrated authors ; togheter with sevcral additions from nature. The wholo consisting of Tweuty- Three folio tables , with explan ations. Edinburgh , 1S00.
A compendium ofthe anatomy of the human body. Intended principally for the use of stridents. Edimbourg, 1800, in-12, 2 vol. (C'est le texte du grand ouvrage indiqué plus haut , imprimé séparément.) Ibid. , 1807 , in-8, 3 vol. ; 4e édition , ibid., 1810, in-8, 3 vol. ; Londres , i8i5 , in-8 , 3 vol. Edit. 8 enlargcd and improved; to which are addtd directions for dis-