‹ Dictionnaire historique du département de l'AisneChapitre 10 sur 280 · LAP · texte numérisé non relu

LAP

l'abbaye de Sauve-Majeure établit à Lappion un prieuré qui ne dura que peu d'années. — Au commencement du iS* siècle, Mathilde, fille d'un roi d'Ecosse, s'étant rendue en France avec lui, se retira à Lappion où elle mourut en 1 212 en odeur de sainteté. En 1648, les habitans du Lappion s'étant retranchés dans ce village, les Espagnols y mirent le feu et la piupart d'entr'eux périrent dans les flammes. — Il y avait autrefois à Lappion une maladrerie qui fat réunie à l'Hôtcl-Dieu de Vervins en t69o. — La seigneurie de Lappion paraît avoir appartenu de tout temps aux comtes de Roucy

Commun* de Lappion en 1191.

Ego Ganfridus, saneti Pauli in Bosco, ego Johannes de Roceio, cornes, et ego Robertus de Petra- Ponte dominas , omnibus fldelibus in ptrpeluum. Notum ficri volumus omnibus tàm presentibua quam futuris convenienlias quas habuimus inter nos, de consilio sap'cntum viromm nostrorum et alienorum qui interfucrunt, de reparatione ville de Lapion, que per longa lempora fucrat destructa, et de redditibus ejusdera ville, et omnibus provenlibus, et de territorio de Tclleio, et de omnibus que communitur ibi possidcbamus,etdchis ctiam que ccclesia saneti Pauli sine participatione nostrà débet habere; que omnia pro bono pacis per scripta que in perpctuum debent durare , volumus terminare. Ecclesia saneti Pauli que spectat ad ecclesiam sancte Marie Sylve Majoris, possi débit in perpctuum ecclesiam de Lappion et altare cum dote suà, et universis decimis et oblationibus, et omnibus pertincntiis fuis, sicut priùs faciebat dejuresuo. Pc participatione autem duas carrucatas terre eâ lege ci eà libertate et mensurâ quâ Alanus de Condc tenebat, unam quam ei dédit Radulplius, cornes de Roceio, et Robertus de Pctra Ponte, aliam quam sibi relinuit loco illius quam Alanus babuit. In omni terragio de Lapion et de Telleio et in tota villa, et totius terri t or ii et ville justicia et in aliis reditibus et provenlibus ex integro, cum bona fide, et line fraude, liect medietas essetanic prioris et monacborum saneti Pauli quila, aroodo dividimua eommoda per très partes, ita quod ego prior et monacbi saneti Pauli percipiamus unam parlera, ego Johannes comes et mei tertiam . et »*go Robertus et nui torliam, quamdiù ibi villa erit. Et si villa destruerctur ita quod nullus mansionarius ibi remaneret, ego prior et monacbi rediremus ad nostram medietatem, sicut priùs babebamus ; et si tribus vol pluribus mansionariis villa restitueretur, quisque nostrum rediret ad suum tertium, sicut prius babebamus. Pro illa tertià parte de sua medietale quam mibi Jobanni et mibi Roberto cl successoribus noslris, prior et monacbi de jure «uo habere concedunt, faciet uterque nostrùm flddilatem ecclesie sancte Marie Sylvc Majoris et aancti Pauli, et omnibus suis successoribus, in manu abbatis Sylve Majoris, vel prioris saneti Pauli. Et orones successorcs nostrl in promotione sua facicnl similiter et dabit unusquisque nostrùm singulis annis ecclesie saneti Pauli pro recognitione predicti beneucii, unam libram cere ad pondus Lauduni in festo apostolorum Pétri et Pauli; et omnes successores nostri facient similiter. Medietatem terragii de Machenio habebunt monachi quietam , quia comes de Roceio dédit suam medietatem in eleemosinâ miscllis de Roceio. Mel et cera que provenient ex inventione apum , erit ad luminare ecclesie, sicut erat ante. Tolam terram de Lapion et de Telleio, quam communiter postidebamus, dedimus mansionariis ad rectum terragium , exceptis quatuor carrucalis predirtia. Unaquaque mansura dabit censuatim sex denarios in festo saneti Jobannis Baptiste , commonis monete; et in festo saneti Martini duos de Telonio; et in Craslinura natalis Domini sex denarios et duos capones. Mercatum erit ad consuetudinem de Vigneio. Major qui preoril in villa, ponetur de communi comensu noslro; qui prestito juramenlo unicuique nostrùm, conserva et reddat, sicut melius polerit, reclam participalionem ex omnibus que ad nos perlinebunt. Et si quandoque (quod absitl) inter nos vel nostros esset discordia de majore ponendb vel retinendo, s ta tutu m est inter nos quod ubi duo fuerint concordes, lertius sequetur eos, etiamsi gravare deberet. Et de proponendo majore, et ecbevinis, et juratis et omnibus aliis, fiât secundum quod consuetudo de Vervy (Vervins) docebit, ad cujus consuetudines et libertatea villa data est et jurata à nobis et suoeasso-

Page 1