Quandònam cessatio bonae fidei locum haberet

4. An sufficeret de eâ audivisse , etiamsi loquentis opinio non fuisset adoptata.

Em. decreverunt : Oratrici pro nunc dicatur , quod responsa ad propositos casus ipsi opportuno tempore dabuntur. Interim

vero , licèt non peracta ulla illanim restitutionum , de quanim obligatione S. Sedem consuluit, à proprio Confessano absolvi sacramentaliter posse , dummodò vere parata sit stare mandatis.

Hujusmodi decretum Em.° D. Card. Galeffi traditum, ab coque transmissuin fait, qui de ilio gratantèr recepto certior factus est.

Transmissum fuit è Cancellarla S. Ofiìciì.

Ita in registris hujus curiae archiepiscopalis. In Bdem , etc. Taurini, die 16 februarii 1833.

Loco f Sigilli. Th. Jacobus Genta, Not. Ap. et Cane.

Episcopus Rhedonensis in Galliâ exponit Sacrae Congregationi Inquisitionis , non eamdem esse Confessariorum suae dioecesis sententiam de lucro percepto ex pecunia negotiatoribus mutuo data ut eâ ditescant. (Expositio Episc. Rhedonensis.)

De sensu Epistolae encyclicae Fix pervenìt acrìtèr disputatur. Ex utràque parte momenta afferuntur ad tuendam eam quam quisque amplexus est sententiam , tali lucro faventem , aut contrariam. Inde querelae, dissensiones, denegatio Sacramentorumplerisque negotiatoribus isti ditescendi modo inhaerentibus, et innumera damna animarum.

Ut animarum damnis occurrant , nonnulli Confessarli mediam Inter utramque sententiam via m se posse tenere arbitrantur. Si quis ipsos consulat de istiusmodi lucro , illum ab eo detenere conantur. Si pœnitens perseveret in Consilio pecuniam mutuo dandi negotiatoribus, et objiciat sententiam tali mutuo faventem multos habere patrOnos , et insuper non fuisse damnatam à Sancta Sede non semel eâ de re consulta ; tunc isti Confessarli exigunt ut pœnitens promittat se filiali obedientiaobtemperaturum judicio Summi Pontificis, si intercédât qualecumque sit : nec , hac promissione obtentâ, absoiutionem denegant, quamvìs probabiliorem credant opinionem contrariam tali mutuo. Si pœnitens non confiteatur de lucro ex pecunia sic mutuo data, et videatur in bona fide;

isti Confessarii , ctiamsi alinndè noverint ab eo perceptum esse, aut etiam mine percipi istiusmodi lucrum, euni absoiviint, nulla cade re interrogatioue factA, quando timent ne pœnitens admonitiis restitiicrc aut à tali lucro abstinerc recuset.

InqUirit ergo dictus Epìscopus Rhedonensis,

1. Utrùm possit hornm posteriorum Confessariorum agendi rationem probare.

2. Utrùm alios Confessarios rigidiores ipsum adeuntes consulendi causa possit hortari ut istorum agendi rationem sequdntur , donec Sancta Sedes expressum eâ de quaestione judicium ferat.

Locof Sigilli.

•}* C. L., Episcopus Rhedonensis.