S. Cj'23., de unit Ecc

CIRCULAIRE DE L'ASSEMBLÉE DU CLERGÉ til

nitus fuisse conccssuiu ; quod et ab Evang-elio discimus et tota docet Ecclesiastica traditio. Qiiare in Romano Pontifice, Fctri successorc, « siiinmam, licet non solam », cum B. Bcrnardo « a Deo institulani Apostolicam potcstatem ' » venerati, servato crediti uobis Christi Sacerdotii honore, Claves prinium uni traditas esse ut unitati servarentur, cuin Sanctis Patnbus, Ecclesiaequc Doctoribus prtedicamus ; sicque summoruni Pontificum, seu quoad (idem, seu quoad generalem DisciplinfB Morumque reformationem, Decrelis Fidèles omnes censemus esse obnoxios, ut supremœ illius spiritualis Potestatis usus per Canones totius orbis observantia consecratos determinandus moderandusque sit ; et si qua ex Ecclesiarum dissentione gravis difllcultas emerserit, « major, ut loquitur Léo Magnus, ex toto orbe Sacerdotum numerus congregetur generalisque' synodus oelebretur, quœ omnes ofFensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne ultra aliquid sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum '. »

C?eterum, Fratres Religiosissimi, cum Respublica Christiana, non Sacerdotio tantum, sed etiam Regum et « sublimiorum Potestatum ,) Imperio guberuetur; ita etiam ut prospeximus, ne scliismatibusdividatur Ecclesia, sic et debuimus omnibus Imperii tumultibus, Populorumque moribus obviam ire, in eo priesertim Regno, in quo tôt olim, specie Rcligionis , perduelliones exortœ sunt, ac propterea Regiam auctoritatem, quoad temporalia, a Pontificia liberam esse pronuntiavimus, ne si forte Ecclesiastica Potestas crederetur aliquid moliri, quod temporalcm minueret, Christiana tranquillitas turbaretur.

Rogamus porro Fraternitatem Pietatemque vestram, Reverendissimi Pi'œsules, ut quondam Concilii Constantinopolitani primi Patres rogabant Roman?e Synodi Episcopos, ad quos Synodalia sua gesta mittebant ; ut de iis qua' ad Ecclesiae Gallicanœ perpctuo sartam tectam conservandam paceni explicuimus, nobis w congratulemini ^ », et idem nobis-