I. Ecole Romaine ou Ultramontaine
* ABeLtY (Louis). De l’obéissance et soumission qui est due à notre saint-père le Pape en matière de foi; Paris, 1654, in-8. |
* Le mére. Défense dé là hiérarchie de l'Église et de l'autorité du Pape; Paris, 1659, in-4.
ABRADÉRACONIS (Charles). Primauté et souveraineté singulière de saint Pierre; Paris, 1645, in-4.
++ Acumre (Fr.-Joseph Saenz de), bénédictin. Defensio Cathedræ S. Petri contra declarationem Cleri Gallicani editam anno 1682; Salamanticæ, 1683, in-fol.
Cet ouvrage valut 4 son auteur le chapeau de cardinal.
AzBani (Jo. Hieronymi) Liber de potestate Pape et Concilii; Venetiis, 1561, in=4,
+ Anasrasir Suprema Romani Pontificis in Eéclesia potestas propugnata adversus instrumentum appellationis quatuor Galliæ episcoporuin; Benevent., 1723, in-4.
ANGELO DE ANGELIS. Juris pontificii questiones selectæ; Rome, 1713, in-8.
* AncLoo (E.). Cathedræ Apostolic œcumenicæ, contra quatuor propositiones Cleri Gallicani, tomus septimus; Rocaberti.
- * Anpruzzi. De Infallibilitate Pape; Bonon, 1820, in-8.
Antifebronius vindicatus; Cesenæ, 1771, in-8.
* AvaL (Sylvestre DEL’), S. Jesu. Les justes grandeurs de l'Église romaine, contre l’impiété de ceux qui, etc.; Poitiers, in-4, 2 vol.
Baxpuin (Martin). Tractatus de Rom. Pontifice.
— Id. de Ecclesia militante; Roccaberti, tom. quintus.
* BarnueL. Du Pape et de ses droits religieux à l'occasion du concordat français; Paris, 1803, in-8, 2 vol.
+ BaRRuEL. Sul Papa ed i suoi diritti; Gen., 1803, in-8. |
+ BELLARMIN (Robert), cardinal. Tractatus de potestate Summi Pontificis in rebus temporalibus, Romæ, 1610, in-8.
— Id. Apologia pro Romano Pontifice; Rome, 1609, in-4.
Ici, le nom dit tout. — La plus belle édition des ceuvres de Bellarmin est celle de Venise ; 1721, in-fol., 7 vol.
Beis (Augustinus de). De absoluta D. Petri monarchia; Romæ, 1647, in-4.
+ Bennertis (Hieremia ). Vindicie privilegiorum in persona sancti Petri, Romano À ions Tomus ‘primus, in-4.
Id. Opus absolutum;- Rome, 1756, 5 tom.
+ Brancut. Della potestà e polizia della Chiesa; Rome, 1745, in-4, 5 vol.
Nous avons parlé plus haut de cet ouvrage. Voy. n. XIV.
Bosrus (Franciscus). De temporali Ecclesiæ monarchia; Rome, 1661, in-4, 2 vol.
Imprimé aussi à Cologne en 1602, in-12.
BOssELLI (Petri Antonii) Responsum novum de Potestate Summi Pontificis in temporalibus; Ferrariæ , 1647, in-4.
* Bzovu(Abrahami) Romanus Pontifex, seu de præstantia, auctoritate, etc., Pontificum Romanorum commentarius; Coloniæ, 1619, in-fol.
Bon, mais exagéré.
Carrez. De Appellationibus Eccles. Africanæ ad Rom. sedem. Ejusdem de summo pontificatu D. Petri; Cologne, 1620, in-4, et dans Roccaberti, tome XVI.
—,* Id. Disputationes due de summo pontificatu B. Petri et de successione episcopi Romani in eumdem pontificatum; Colonie, 1620, in-4. |
+ Caprsrrano: (Joannis a) de Papa et Concilii auctoritate, et ejusdem Speculum clericorum, etc.; ren 1580, in-4.
© * Carrier. Infallibilitas Summorum Pontificum.
+ CarHaRINus (Ambrosius), contra ere: Florentiæ, 1521, -in-4. .
” Ouvrage de l’un des plus grands théologiens de son siècle.
* GAVALCANTI. Vindiciæ Romanorum FORGES Rome, 1749, in-fol.
Cervout (Nicolai) Atlas antigraphi nuper editi contra Declarationem Cleri Gallicani de ecclesiastica potestate : Innocentio XI, celorum , terrarum , infernorumque in terris janitori, dispensatori, œconomoque unico, fideique oraculo infallibili, legibusque omnibus solo preposito, flexis genibus oblatus; Colonie, 1683, in-12.
Ouvrage dont le mérite n’est peut-étre pas en raison directe de la grandeur du titre.
* Coquzær (Leonardi) Apologia pro Summis Ecclesiæ Romane Pontificibus, et eorum auctoritate a B. Petro usque ad Paulum V sine ulla interruptione continuata; Mediolani, 1619, in-fol.
* Corona (Matthiæ a) Potestas infallibilis 8. Petri et successorum ejus Romanorum Pontificum contra ejus sæculi novatores asserta; Leodii, 1668, in-fol..
De suprema Rom. Pontificis auctoritate hodierna Eccles. Gallicane doctrina.
DELPHINUS (Cesar Petrus Michael). De Proportione Pape ad Concilium et de Ee aaa ac temporali ipsius principatu; Rome, 1550, in-4.
* Dencuren: Auctoritas Sedis Apostolicae vindicata; Cologne, 1684, in-8..
Ce traité a été écrit pour venger Grégoire VII des attaques de Noël Alexandre. |
© Duvazn (Andree), doctoris Sorbonici, De suprema Romani Pontificis in Ecclesiam potestate disputatio quadripartita; Parisiis, 1614, in-4. |
Ouvrage sage et judicieux, en faveur des doctrines développées et soutenues, aux états généraux, par le cardinal Dupetron. >
*Doctrina quam de primatu, auctoritate ac infallibilitate Romani Pontificis tradiderunt doctores Lovanienses, opposita declarationi Cleri Gallicani de ecclesiastica potestate, ex eo-
rum propriis verbis collecta per D, A. A, theologiæ professorem; Leodii, 1682, in-4.
ENGHIEN (Francisci d’) Auctoritas Sedis Apostolicæ pro S. Gregorio VII, adversus Natalem Alexandrem vindicata; Colonie, 1684, in-8.
Médiocre,
+ FÉNELON. De Summi Pontificis auctoritate.
Dans ses œuvres.
FLOREBELLUS (Antonius). De Auctoritate Ecclesiæ; Lugduni,
Foccinu. De Romano divi Petri itinere et episcopatu ejusque antiquitate.
Gomesius. Tractatus utilissimus reservationum papalium et legatorum; Rome, 1544, in-4.
Guatco. De Rom. Pontifice tractatus.
* IraLus (E.). Ad Febronium de statu Ecclesie; Lucc., 1768, in-4.
“KaurrMan. Pro statu Ecclesiæ catholice et legitima potestate Romani Pontificis ; Cologne, 1700, in-4.
Kevurrev. Historia pontificatus Romani; Helmstadt, 1741, in-8. (
LarTIGUE (de). De la puissance hiérarchique, ou primauté qui vit dans l’Église; Lyon, 1686, in-4.
* Le JAu (Joannis) Tractatus de Summi Pontifieis auctoritate, adversus Simonis Vigorii objectiones; Ebroicis, 1622, in-8.
“ Leyram. Impenetrabilis pontificiæ dignitatis clypeus; Dillingæ, 1697, in-4,
Lomsarpt (Eugenii) Regale sacerdotium Romano Pontifici assertum ; Colonia, 1684, in-4.
+ Luccxesinius, §. Jesu. Sacra monarchia 8. Leonis Magni; Rome, 1693, in-4.
Luc. Romani Pontificis privilegia; Venise, 1734, in-8.
+ Lurx (Christiani) Privilegium §. Petri circa omninm sub cœlo fidelium ad Romanam ejus cathedram appellationes
assertum, adversus profanas hodiernas novitates; Coloniæ,
OEuvre capitale d’un savant hors ligne.
Macepo (Francisc. a §. Augustino). De Clavibus Petri; Rome, 1660, in-fol.
+ Maistre (DE). Du Pape; Lyon, 1821, in-8, 2 vol.
Le même, De l’Église gallicane dans ses rapports avec le Souverain Pontife; Lyon, 1821, in-8.
* Manrrepus (Hieronym.). De Summo Pontifice; Cæsenæ,
* Mrinano (C. Franc.-Fernandez de). Basis pontificie jurisdictionis et potestatis supreme, sive de ejusdem origine , fundamentis et successiva continuatione, Matriti, 1674, in-fol.
Mérite d’être recherché.
Opuscula diversorum de Summi Pontificis auctoritate, episcoporum residentia et beneficiorum pluralitate; Venetiis, 1562, in-4.
+ MuzzareLLr. De Auctoritate Rom. Pontificis, Gandavi, 1815, 2 vol. in-8.
Orsi. Origine del dominio e della sovranità de’ Romani Pontefici; Roma, 1788, in-8.
* Ejusdem De irreformabili Romani Pontificis in definiendis fidei controversiis judicio; Rome, 1771, in-4, 3 tomes en 5 vol.
— De Romani pontificis in ‘gynodos cecumenicas et earum canones potestate, et dissertatio de monarchia eoclesineticn; Rome, 1740, in-4, 2 vol. |
* PALLAVICINO (Padre Nicolo-Maria). Difesa del pontifi- . cato romano, della Chiesa cattolica ; Roma, 1687, in-fol., 3 vol. |
+ Panvintus (Onuphrius). De Primatu Petri; Venetiis , 1589,in-4.
: — Id. Venetiis, 1591, in-4.
: * PassaGzrA (Carolus), De Prerogativis beati; Petri Ratisbonne, 1850, in-8.
© * Passermnus (Petrus-Maria). De Eieotione Summi Pontificis; Rome, 1670, in-fol.
PÉLAGE. De Planctu Ecclesia; Venise, 1560, fol
Ce livre oftre le tableau des misèrés de l’Église et-du monde au quatorzième siècle. Pélage a les mêmes doctrines que l’augustin Triumphus dont il sera parlé plus bas. Il va plus loin-encore ; car il établit que les empereurs paiens n’ont jamais rien possédé justement, prenant théologiquement le mot de justice, parce que celui qui n’est pas véritablement soumis à Dieu, mais qui lui est opposé par l’idolâtrie ou l'hérésie, ne peut rien posséder véritablement. Donc les royaumes des paiens sont justement revenus à l’Église, à laquelle ils appartenaient auparavant et sur laquelle ils les avaient usurpés, car de droit divin tout appartient aux justes.—Voilà certes vu est hardi et même erroné.
PICHLER. Papatus nunquam errans in proponendis fidei articulis.
De la puissance de l’Église, ou Réponse au traité historique de Maimbourg; de Fétablissement et des prérogatives de l'Église de Rome et de ses ue Boulogne, 1588 et
* Perusto (Gaspar). Tractatus valde utilis et necessarius de reservationibus apostalicis; Rome, 1539, in-4. —
* Perirpipier. Dissertation sur le sentiment du concile de Constance à l'égard de l'autorité des papes ; PEL EONIS
Id. Traité théologique sur l'autorité ‘et Vinfaillibilité des Papes; Luxembourg, 1724, in-12.
* Port (Reginaldi) cardinalis, Pro. ecclesiasticæ unitatis defensione seu Ecclesiæ Romane pringta libri IV; 1555 ; in-fol. :
+ PozzoLo. De Papa et symbolo opus theologicum, canonicum et historicum. Rome, 1727; in-fol.
—t Id. Rationale Romani Pontificis; Rome, 1716, in-fol.
* Racronr. Della Sede apostolica, nelle presenti controversie, colla corte di Torino, avec des notes de Rimmostrante; Rome, 1732, in-fol., 4 vol. | ,
Ramon (Thome) de Primatu Petri apostoli et Summorum Pontificum Romanorum fasciculus aureus; Tolose, 1617, in-4.
Responsio historice-theologica ad Cleri Gallicani de potestate ecclesiastica Declarationem , ex Summorum Pontificum decretis excerpta per quemdam theologiæ professorem ; Co loniæ, 1683, in-8.
“Revive (Augustini), abbatis Einsidlensis, OEcumenica Cathedre Apostolicæ auctoritas ex occasione quatuor Cleri Gallicani propositionum asserta et vindicata ; 1689, in-fol.
*Remunvi (Rufi) Defensio in Molinæum pro Pontifice ; Paris, 1553, in-8.
T Roccagerri (Joannes Thomas de). De Infallibilitate Romani Pontificis ; Valentiæ, 1691, 1693 et 1694, 3 vol.
Cet ouvrage a eu l'insigne honneur d’encourir un arrêt du parlement de Paris, du 20 décembre 1695, comme contraire à la doctrine des Pères, aux anciens théologiens et aux anciens canons. En réponse à cet arrêt, le savant dominicain, que toute l'Espagne vénérait et admirait, publia l’ouvrage suivant :
BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, in qua authores melioris notæ qui hactenus pro Sancta Romana Sede, tum theologice, cum canonice scripserunt, fere omnes continentur. In-fol. ; Rome, 1695, 21 vol.
Cette compilation est la plus étendue qui existe sur cette matière ; nous allons en donner la liste volume par volume, pour l'utilité de ceux qui désireraient y recourir.
— BIBLIOTHECA Maxima PONTIFICIA, tomus I; Rome, 1695, in-fol.
Bzovu (Abrahami) Pontifex Romanus.
On voit, par notre catalogue, que ce traité de Bzovius avait déja été imprimé en 1619.
Eccuettensis (Abraham). De Origine nominis Pape.
Tannerus (Adam). De Summo Pontifice et conciliis.
C'est un extrait du commentaire de ce savant et profond théologien
sur la Somme de saint Thomas.
— BiBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus Il; Rome , 1698, in-fol.
* Cotumna (Ægidius). De Renuntiatione Pape.
Cet ouvrage remonte au temps de Boniface VIII.
*Scuuttent (Adolphi) Apologia pro Bellarmini tractatu de potestate Romani Pontificis temporali.
AGOBARDUS, archiepiscop. Lugdunensis. De Comparatione utriusque regiminis ecclesiastici et politici.
Copus (Alanus). Dialogus contra Summi Pontificatus oppugnatores.
* Prout (Alberti) de Hierarchia ecclesiastica lib. II, IV et V.
— Id. De Primatu D. Petri, Pontificis Maximi potestate, etc.
Sancro ELripro (Alexander a). De ecclesiastica potestate.
Nous ayons indiqué ci-dessus une édition de cet ouvrage de l'an
TurrE (Alexander a). De fulgenti radio hierarchiæ Ecclesiæ militantis, de majestate Romanæ Ecclesiæ lib. IV et V.
ALVAREZ (Alphonsus). De ecclesiastica divina potestate , et plenissima potestate sacri Sammi Romani Pontificis.
* Casrro (Alphonsus DE). Adversus omnes hereses , liber XII. Papa.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus III; Rome, 1698, in-fol.
MenpozÆ (Alphonsi) Quæstio An papatus esse extra Romam possit?
Pevacu (Alvari) de Planctu Ecclesie liber primus.
*CaTHARINI (Ambrosii) Excusatio disputationis contra Martinum.
Cuiroxi (Amedei) de legitimo proponente res fide credendas.
+ Duvatius (Andreas), doctor Sorbonicus. De suprema Romani Pontificis in Ecclesiam potestate. :
Lao (Andreas). De Summo Pontifice.
CLAvasio (Angeli de) Summa angelica de Summo Pontifice.
PErriccA (Angelus). De Appellationibus omnium ecclesiarum ad §. Petri cathedram, etc.
— Id. Turris David, de militante et triumphante Ecclesia.
— Id. De potestate apostolorum.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA , tomus IV; Rome, 1697, in-fol.
Roccua (Angelus). De sac. Summi Pontificis communione sacro-sanctam missam solemniter celebrantis.
Grassis (Annibalis pe) de Jurisdictione universali Summi Pontificis in temporalibus.
+ Ansetmt (S.), Lucensis episcopi, Pro defensione Gregorii VII, legitimi Pontificis Romani.
* Anrontnus (Sanct.), archiepiscopus Florentinus. De Summo Pontifice.
Diana (Antoninus). De Primatu solius D. Petri.
+ Aucustinus (Antonius). De Summo Pontifice.
Ce n’est point là un traité particulier, mais un abrégé du droit canonique de ce savant archevêque.
FLOREBELLI (Antonii), de Auctoritate Ecclesiæ.
PauLutn (Antonii) Jurisprudentiæ sacre de Ecclesia, de Summo Pontifice, etc.
Possevint (Antonii) Scriptum magno Moscoviæ duci traditum. °
* SANCTARELLI (Antonii) de Potestate Romani Pontificis in puniendis principibus hereticis.
Ce n’est là qu’un extrait du traité de Sanctarel de Hæresi.
+ Barsosa (Augustinus). Jus ecclesiasticum universum de Summo Pontifice.
Simple extrait.
Beis (Augustinus de). De absoluta D. Petri monarchia.
Orecius (Augustinus). De ecclesiastica hierarchia.
Sreucuus (Augustinus). De Unitate religionis christianæ.
* Perez (Antonius). Pentateuchum fidei.
Si Roccaberti avait réimprimé en son entier ce savant ouvrage du P. Perez, bénedictin espagnol, il aurait rendu un grand service au public; mais il n’en a donné que ce qui regardait l'autorité du Saint- Siége et des conciles. L'ouvrage, qui a été imprimé io-folig en 1620, : est d’une extrême rareté, au moins en France et même en Espagne, selon Roccaberti.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus V; Rome, 1698, in-fol.
Narpu (Balthassaris) de Primatu Pape adversus Marc. Antonium de Dominis; Paris, 1618; Anvers, 1619, in-4.
FraGost (R. P. Baptiste) de supremo Summi Pontificis principatu libri IT.
BARLAAMI , episcopi Cyracensis, de Unione Ecclesiæ Romane.
Ce traité avait déjà été publié dans les Antigua Lectiones de Canisius et ailleurs. |
Fumi (Bartholomei) Summa armilla, verbo Papa. Simple extrait.
Masrrn (Bartholomæi) Quæstiones de Sammo Pontifice.
Extrait.
* Junu (Balduini) de romano Rontifice liber I.
BerNaLDr, Constantiensis, Apologia pro Gregorio VII.
Eponts (Boetii) de Jure sacro liber I, de jure ecclesiasticorum temporali et de appellatione a Papa ad concilium.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus VI ; Rome, 1697, in-fol.
* BoncompacmMs (Cataldini de) Tractatus de translatione 8. concilii Basileæ.
Mancini (Celsi) de Juribus principatuum.
+ Luri (Christiani) de Appellationibus ad Romanam Sedem.
ManceLcr (Christophori) de Hæresis pravitate et Lutheri perfidia. Extraits.
+ Sronprati (Cœlestini), cardinalis, Gallia vindicata ; dissertat. II, III et IV.
Cyprinus (S.). De Unitate Ecclesiæ.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA , tomus VII; Rome , 1698, in-fol.
* ScriBant (Caroli) de Controversiis fidei, earumque judice.
Extrait fort restreint d’un plus grand ouvrage de ce savant jésuite.
Decprini (Cæsaris Petri Michaelis) de Proportione Pape ad concilium , et de utroque ejusdem principatu.
* CaseTAnr (Constantini) de singulari primatu S. Petri solius, ac de Romano ejusdem 8. Petri domicilio et pontificatu concertatio.
Pro SS. Romano et Catholice Ecclesiæ episcopo, contra Matthiam Flaccum Illyricum.
Roccaberti attribue à Caranza cet ouvrage , qu’il a tiré d’un manuscrit.
* Cathedræ Apostolicæ cecumenice auctoritas ex occasione quatuor Cleri Gallicani propositionum anni 1682, seu de Romani Pontificis erga et supra reges auctoritate, de superioritate supra concilium et infallibilitate in decidendis fidei et morum quæstionibus.
Reproduction partielle de l'ouvrage de l’abbé Reding, Allemand.
Beneti (Cypriani), Arragonensis, de prima orbis sede, de coneilio et ecclesiastica potestate.
Ce traité avait déjà été imprimé in-quarto, à Rome, en 1512.
Perri (Cuneri) Vere ac germane D. N. J. C. Ecclesiæ designatio, atque ejusdem per XIV propositiones ostensio.
— BrBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus VIIT ; Rome, 1697, in-fol. |
Cea (Didaci de). Archielogia sacra principum Apostolorum Petri et Pauli.
Cet ouvrage avait déjà été imprimé in-quarto, à Rome, en 1636.
Nuent (Didaci). Commentarii ac disputationes in I partem D. Thome.
Extrait,
+ Peravrt (Dionysii) ; de ecclesiastica hierarchia.
Extrait.
Bangs (Dominici) de Fide, spe et charitate commentarius in 2. 2. D. Thome. :
* GravinÆ (Dominici) Catholicarum prescriptionum ad-
versus hereses, de judice infallibili Romano Pontifice in fidei, morum et canonizationis sanctorum decretis, etc.
Théologien profond, mais d’une exactitude quelquefois douteuse.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA , tomus IX; Rome, 1698, in-fol.
Jaconatius (Dominicus) §. R. E. cardinalis. De Concilio,
Ouvrage rare et reproduit par simples extraits. * Marcuesius (Dominicus). De Capite visibili Ecclesiæ.
Ce n’est ici qu’un extrait de la théologie dogmatique du docte’ jacobin.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus X; Rome, 1698, in-fol.
* Secneri (Dominici) Opus Dei admirabile, seu supreme dignitatis ac potestatis plenitudo $. Petro ac successoribus a Christo Domino concessa.
Cet ouvrage avait déjà été imprimé à Rome en 1656.
Soro (Dominici) Quæstio secunda de potestate ecclesiastica et exemptione clericorum.
SANCTO Tooma (Dominici de) Manualis Thomistici totius theologiæ volumen IV.
Ce volume a trait à l’autorité du Pape.
SANCTISSIMA TRINITATE (Dominici a) Tomus III de Ecclesia militante in sectione tertia de Summo Pontifice Romano.
Extrait.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFCIA, tomus IX; Rome, 1698, in-fol.
Astonint (Elie), carmelite, Prodromus apologeticus de potestate Sanctæ Sedis Apostolice.
Imprimé a Sienne en 1693.
+ SCHELSTRATE (Emmanuelis a) Antiquitas illustrata circa concilia generalia et provincialia, decreta et gesta Pontificum. Cet ouvrage du savant Schelstrate, chanoine d’Anvers, dont Rocca-
berti donne ici une partie, a été imprimé d’abord in-quarto à Anvers; mais l'édition de Rome in-folio, reproduite ici, est de 1692.
+ LomgBarpr (Eugenii) Regale sacerdotium Romano Pontifici assertum et quatuor propositionibus explicatum.
C’est la première édition de l’ouvrage du cardinal Sfondrate, qui la fit imprimer en 1684, sous un nom emprunté.
‘t VarGas (Francisci) de Auctoritate Pontificis Maximi et episcoporum jurisdictione.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus XII; Rome, 1698, in-fol.
AGRICOLA (Franciscus). De Primatu 8. Petri et Romani Pontificis.
Macepo (Franciscus aS. Augustino). De Clavibus Petri et potestate Romani Pontificis ; de auctoritate Pape ; de judicio veritatis fidei; de infallibili auctoritate Romani Pontificis ; de Antichristo.
Penta (Franciscus). De Regno Christi.
C’est le méme Penia dont nous avons plusieurs ouvrages relatifs a l’Inquisition.
+ Suarez (Franciscus). De Primatu Summi Pontificis ; de Antichristo ; de Summo Pontifice ; de conciliis.
C’est une partie du livre de ce célèbre jésuite: Defensio fidei catholicæ.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus XIII ; Rome, 1698, in-fol.
VazenriA (Gregorius de). De Romano Pontifice.
— Id. Analysis fidei.
Ce théologien est plein de force et de raisonnement ; il a souvent et presque toujours copié Bellarmin sur le dogme. Ce traité du Souverain Pontife est tiré de son commentaire sur S. Thomas; son Analyse de la foi, qui a été imprimée séparément, se trouve aussi à la tête de ses controverses.
Conrarent (Gasparis) de Potestate pontificis in usu clavium.
— Id. De Potestate Pontificis.
* GENNADIUS SCHOLARIUS. De Primatu Pape.
Henricr, regis Auglie hujus nominis VIII, de Primatu Romani Pontificis.
Un tel livre devait-i] présager une apostasie ?
Murius (Hieronymus). De Romana Ecclesia.
* Laromus (Jacobus). De Primatu Pontificis, adversus Lutherum.
Smanca (Jacobus). De Papa.
C’est le quarante-cinquiéme article des Institutiones catholicæ de ce célébre canoniste.
+ TURRECREMATA (Joannes DE). De Potestate papali, et de conciliis.
— Id. De Summi Pontificis et generalis concilii potestate.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA , tomus XIV ; Rome, 1698, in-fol.
* Gonet (Joannes Baptista). De Summo Pontifice.
Extrait de la Théologie de ce célébre thomiste.
* Eccurvs (Joannes). De Primatu Petri adversus Lutherum.
* Faber (Joannes). De Primatu Petri, et Romani Pontificis, adversus Lutherum.
CarIOPHILLI (Joannis Matthæi) Confutatio Nili de primatu Petri.
+ Fiscuerr RoFrensis (Joannis) Convulsio calumniarum Ulrichi, Veleni. P
— Id. Confutatio errorum Lutheri circa D. Petri successores.
Ouvrage d'un théologien éminent, jugé digne de la pourpre par le chef visible de l’Église, au triomphe de laquelle il avait voué son intelligence et son cœur, et de la couronne du martyre, par son chef invisible.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus XV; Rome,
* BRANCATID DE Laurea (Laurentii) de Decretis Ecclesiæ.
— De objecto materiali fidei in questionibus facti.
— De proponente legitime res fidei.
* Jorpanus (Lælius). De majoribus episcoporum causis ad Papam deferendis.
* Maru (Leonardi). De Apostolorum potestate.
* Coquai (Leonardi) Anti-Mornæus, seu Confutatio Historiæ papatus.
OEuvre forte de science et de dialectique.
+ Taomassinr (Ludovici) Dissertationes in concilia.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus XVI, Rome, 1698, in-fol.
* CAPELLI (Marci Antonii), franciscani, de Summo pontificatu B. Petri.
— De Successione episcopi Romani in pontificatu B. Petri.
— De Regis primatu.
— De Appellationibus Ecclesie Africane.
Cant (Melchioris) de Ecclesia catholicæ auctoritate. De auctoritate conciliorum. De Ecclesiae Romane auctoritate,
Extrait. ‘
ANINYON (Michael pe). De Unitate ovilis et pastoris. T Becayt (Martini) de Antichristo.
— De Ecclesia Romana.
— De Republica ecclesiastica.
— De Primatu Petri.
— De Primatu Romani Pontificis.
— De Judice controversiarum.
Productions de l’un des plus célèbres et des plus exacts controversistes du XVI° siècle.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus XVII; Rome, 1697, in-fol.
* CoEFFETEAU (Nicolai) de Monarchia Ecclesia Romane.
Extrait du grand ouvrage de ce savant jacobin contre la République d’ Antoine de Dominis.
* SaNDERI (Nicolai) de Clave David.
Extrait du traité de ce savant anglais sur l’autorité temporelle des Papes.
Panvintt (Onuphrii) de Primatu Pape.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus XVII; Rome, 1698, in-fol.
FABULOTTI (Pauli) de Potestate Pape supra concilium.
LaBaT (Petri) de Fide.
Extrait de la Théologie de ce jacobin.
* Soro (Petri a) Defensio catholicæ confessionis. Monte (Petri a) de Primatu Pape.
Fort estimé de son temps.
* Pout (Reginaldi) de Summo Pentifice.
— Pro ecclesiasticæ unitatis defensione.
— De Concilio.
— De Baptismo Constantini.
— Reformatio Angliæ,
OEuvres intéressantes d’un parent d'Henri VIII.
‘+ Bezzarmin (Robert). De Potestate Summi Pontificis.
— De Summo Pontifice.
— BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus XIX; Rome, 1698, in-fol. :
* Cupers (Rudolphi). De sacrosancta universali Ecclesia.
Ce traité, assez considérable, avait déjà été imprimé à Venise en 1588.
* Prizratis (Sylvestri) de irrefragabili veritate Romane Ecclesiæ.
Extrait de l’ouvrage que cet auteur, fort célèbre de son temps, avait fait imprimer en 1520, à Rome, contre Luther.
— Id. De Papa et ejus potestate.
Extrait de la Somme théologique de cet auteur, connue sous le nom de Summa Sylvestrina.
Srxt1 Senensis Bibliotheca sancta.
Extrait de la Bibliotheque de ce célébre critique, juif de naissance, converti et relaps, mais revenu enfin inébranlablement à la vérité.
* Hos (Stanislai) de Auctoritate Romani Pontificis.
À Caserant (Thome de Vio) de Auctoritate Pape et con-
— De Romani Pontificis institutione.
7 D. Taom# Agurnatis Contra Græcos.
Extraits fort succincts de ce que ce saint docteur a écrit contre les Grecs.
* Campecit (Thome) de Auctoritate et potestate Romani Pontificis.
— BIsLiorHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus XX; Rome, 1599, in-fol.
+ Srapteronr (Thome) de Magnitudine Romane Ecclesiæ.
— De primario subjecto potestatis Ecclesiæ.
— De Conciliis et primatu Pontificis Romani.
Extraits des controverses de ce savant anglais, professeur à Louvain, au commencement du XVII: siècle.
412 DU DROIT RCCLÉSIASTIQUE. THom® Watpensis de D. Petro et de Romano Pontifice. Extraits du Doctrinale fidei de ce savant anglais contre Wiclef.
Ferre (Vincent.) de Fide.
Extrait.
Linpanr (Willelmi) Diatriba analytica.
Extrait.
Boveri (Zachariæ) de Unitate doctrine fidei.
— De Successione visibili.
Extraits des controverses de ce capucin.
BIBLIOTHECA MAXIMA PONTIFICIA, tomus XXI; Rome, 1699, in-fol.
Ce dernier volume ne contient que les tables des vingt autres. Avant de faire paraître cette vaste compilation, Roccaberti avait déjà publié les deux ouvrages suivants :
De Romani Pontificis suprema in temporalibus potestate,
De Romanorum Pontificum invicta in fide constantia, 1694.
“Rorro. Riposta sopra le controversie tra’l Summo Pontefice e la repubblica di Venetia; Rome, 1607, in-4.
+ Romani Pontificis privilegia adversus novissimos osores vindicata duplex dissertatio ; Venise, 1784, in-8.
* Rosseo (Guillelmo). De justa reipublicæ christianæ in reges impios et hæreticos auctoritate; Anvers, 1532, in-8.
+ Saenz DE AGuirre. Defensio Cathedræ Petri; Salmant.
Sancro Ecpipio (F. Alexander a). Tractatus de ecclesiastica potestate; Taurini, 1494, in-4.
— Id. Arimini, 1624, in-4.
* Sanpent (Nicolai) Sedes Apostolica seu de militantis Ecclesiæ Romane potestate, Summorumque Pontificum Romanorum primatu atque in omnes gentes auctoritate; Rome, 1608, in-4.
Rare.
* Sanpero. De visibili monarchia Ecclesia; Lovanii, 1571, in-fol.
+ Sronprat. Regale sacerdotium Romano Pontifici assertum ; Cologne, 1684, in-4, et dans Roccaberti, tom. {1.
SIMEONIBUS (de). De Romani Pontificis judiciaria potestate.
Trattato theologico dell’ autorita ed infallibilita de Papi, par un abbé cistercien; Rome, 1731, in-fol.
STAROVOLSEI (Simonis) Breviarium juris pontificii ; Rome, 1653, in-4.
STEPHANI (Joan.), Valentini, de Potestate coactiva quam Romanus Pontifex exercet in negotia sæcularia ; Rome, 1586, in-4.
TENGNAGEL. Vetera monumenta contra schismaticos pro S. Gregorio VII; Ingolstadt, 1612, in-4.
* Torrensis (Francisci) de Summi Pontificis supra concilium auctoritate libri III, etc.; Florentiæ, 1560, in-4,
* TNAUTWEIN: Vindiciarum adversus Justini Febronii de abusu et usurpatione summe potestatis pontificiæ librum singularem liber singularis ; 2 vol. in-4, Augsbourg, 1767.
TrrumeHus. Summa de potestate ecclesiastica; Rome, 1582, in-fol.
Ce livre est le plus explicite sur les droits du pape; il résume la doctrine de S. Thomas d'Aquin et de tous les théologiens du moyen âge.—« La puissance du pape est la seule qui vienne immédiatement de Dieu. — La puissance du pape est plus grande que toute autre, puisqu'il juge de tous et n’est jugé de personne. — La puissance du pape est royale et sacerdotale. — Le concile général ne reçoit son autorité que du pape. — Le pape seul est l’époux de l'Église universelle. — Il appartient au pape de punir les tyrans même de peines temporelles. — Le pape seul peut excommunier par tout le monde. — Le pape ne tient point de l'empereur son domaine temporel. — Le pape peut transférer l'empire. — Le pape peut déposer l’empereur et les rois, et absoudre les sujets du serment de fidélité, etc.
+ TURRECREMATA (Joan. de), cardinalis. De Pontificis Romani conciliique generalis auctoritate, ad Basileensium oratorem responsio, edita a Camillo Campegio; Venetiis , 1563, in-4.
* VARGAS (Franc.) de Episcoporum jurisdictione et Pontificis Maximi auctoritate responsum; Rome, 1563, in-4. Digne de la célébrité de son auteur.
Cet ouvrage est du P. Sfondrate, ultérieurement cardinal. Venrurt. Della maesta pontificia ; Sienne, 1607, in-4. * VenruripA. Della maesta pontificia contra Paolo; Sienna, 1607, in-4.
Le titre de ce livre en dit l'esprit.
VERNANT (DE). Défense de l’autorité du Pape, des cardinaux et évéques, contre les erreurs du temps; Metz, 1658, in-4. Réimprimé à Louvain en 1669.
Cet ouvrage fit grand bruit; la Faculté de théologie de Paris le censura. Alexandre VII prit le parti de Vernant, dans un bref adressé a Louis XIV le 6 avril 1665 ; n’ayant pas obtenu satisfaction , il publia, en faveur du livre excellent de Vernant, une bulle solennelle datée du 25 juin 1665. Le procureur général du parlement et de la secte interjeta appel comme d'abus de cette bulle. Jacques Vernant est le pseudonyme du P. Bonaventure de Sainte-Anne, carme de Nantes. Son nom de famille était Heredie; il était né à Oudon.
Venonest. De necessaria fidelium communione cum Apostolica Sede.
*Yermo (Joseph de). Defensio Cathedræ sancti Petri, seu in ea pro tempore sedentis Romani Pontificis; Matriti, 1719, in-fol.
+ ZaccarrA. Antifebronio ; Cesena, 1770, in-8, tom. 4.