SUR LE CHAPITRE XXIII

Fragment du poème du chancelier de l'Hôpital, sur le sacre de François II, qui se troupe traduit page 280.

Cœlesti est oleo Marue puer unctus ad aram

Virginis

Illius esterai copiant componere lites

Arbitrio populi

Hec tam fortis amet dici quàm justus, et armis Parta per humauas fugiat cognomina cœdes. . . . Aut quid discipulos Christi nos esse fatemur, Si nulla in nobis expressa illius imago est?

Hftud rainor in patriam pieta», cWesquetuendos Cura ait , ut patriam bonus illis prastet amorem*. . . . , Siye magistratus, sacrorum siye legendi Pontifices , secum ipse diù niultumque requirat j » . i Nec precibus, pretiove locura det, equisve citatis ; More sed antîquo , lecti proscribat aperte Pontificis nomen, vel judicis. Audiat omnes Quorumcumque hominum voces et dicta. Moraudo Gonsilium meliùs capiet, neque sera pigebit Agnorisse malum , re denique turpiter acta. Quob non fallit enim reges inscitia rerum. Autquaenam vitare dolos prudentia posait, *

Uni cujn plures ficti insidiantur amici?

Dec tamen ille suos, nec quos respublica nummos Suppeditet, démens alios convertet in usus. Mec dabit indignis , nebulonibus , aut parasitis :

Sed bonus ut tutor

Summâ pietate fidequè

Rem gère t. \ • . • . .

Ergo paucorum fidei mandabitur arca

Publica : nam valdè est custodia lubrica nummi-

Ipsi custodes cùstodis4gere videntur

At noster faciles aditos renientibus ultra Prebebit populis, oblatos ipse libellos Accipiet manibus , lacrîmosas ipse querelas Audiet, etresponsa dabit poscentlbus ipse. Quàm jucunda , putas , faciès est regta civi Et quàm grata sua? Tanti nibil esse videtur. Nanquam duralicet, gravis illitts ore repuisa est Annuit : hoc quodcumque etiam debebimus ipsi.