DU M

Cathegoricarun igitur propositionum partibus seu membris quibus ipse componantur diligenter pertractatis, specierum quoque differentias exequamur. Quas quidem considerare possumus secundüm enuntiationem predicati, v el acceptionem subjecti, aut secundüm ipsorum

mulüplicitatem , vel totius enuntiationis, sive secundüum

temporum verbidiversitatem, Ad predicaii v erdenuntiationem pertinet quèd propositiones, ipsum affirmando vel negando enuntiantes, aflirmative dicuntur vel negative, quodque alie ipsum simpliciter, alie cum aliquo modo predicant ; unde alias simplices; alias modalesappellamus. Ad subjectum verÿ illud refertur quèd alie universales, alie particulares, alie indefinite aut singulares nominantur. Admultiplicitatem verè terminorum illud attinet quèd alie une sunt, alie multiplices, Ad diversitatem verd temporum quèd aliæ de presenti, alie de preterito, alie de futuro proponuntur. Nunc verd in singulis immoremur. Ac prids de affirmatione et negatione, que primæ sunt propositions species, disputemus.

DE AFFIRMATIONE ET N

TIONE.

Est autem affirmatio enunciatio affirmativa ut: omnis homo est animal, quidam homo est animal ; negatio verd enuntiatio negativa, ut: quidam homo non estanimal, nullus homo est animal. Habet autem omnis affirmatio unam tanthm propriam negationem secundüm contraditionis ! opositionem. Alia autem est contradictionis opositio, alia contrarietatis, Que enim invicem sunt contrarie propositiones, opositione contrarietatis sibimaximè adversantur, veluti iste :omnis homo Justus est. nullus homo justus est. Que vero contradictoriæ sunt, atque inter se verum falsumque semper dividentes, contradictionisopositionesibirepugnant, ut:omnis homo justus est, non omnis homo juslus est ; etrursus : nullus homo justus est, quidam homo justas est; sic etiam singulares : Socrates est justns, non est Socrates justus. Que autem invicem contrariæ propositiones vel contradictorie, que etiam subalterne vel subcontrarie dicantur, aut quas ad invicem inferentias vel differentias qualesque conversiones habeant, in his introductionibus diligentits patefecimus quas ad tenerorum *

dialecticorum eruditionem conscripsimus. Nec in his

1 Lisez contradictionis.

* H y a une fonte évidente dans le manuscrit, où l'on trouve LÉTO2 an