GUILLAUME L’ORGUEILLEUX
Tombe plate, entre la première colonne et le mur de la sacristie, avec cette épitaphe en bordure :
1312. — HOC TUMULO JACET LITERIS AC MORIBUS SANE CONSPICUUS MAGISTER Guillelmus Superbi, Thureyensis ORIUNDUS, CONVENTUS BAIOCENSIS OLIM REGENS , HUJUS SACRI CONVENTUS ET NORMANNIÆ CUSTOS, QUI ANNO A DOMINICA INCAR- NATIONE M DX NATURÆ DEBITUM EXSOLVIT, DIE XX MENSIS AUGUSTE
F. de Gonzague, De origine seraphicæ religionis franciscanæ , p. 126.
Au milieu de la tombe, on lisait cette autre inscription :
1313. Flebile tempus adest, ploret gemebunda Minorum
TuRBA; V1RUM EXTINCTUM DEFLEAT OMNIS HOMO.
Flere LICET; plorare potest normanna propago
QuÆ DEDERAT NOBIS HUNC PROBITATE VIRUM.
O TRUCULENTA NIMIS MORS, O SÆVISSIMA NEMPE,
Quæ INGENIO DOCTOS NON SINIT ESSE DIU.
Hic poterat longos vitam conferre per annos;
Hunc, cupiente Deo, sed rapis ante diem.
Semper adhuc vivus vivas, Guillelme Superbi,