HERVÉ * GUILLAUME DE NEAUYILLE
Sirt, tyrw ' èe. neauuiffe feûj nm r fruM Coc | uafnxkuGo rtâtcofeift Ou ro^ feignent
fkn25,ûrit fWie EîttgCfe &et£an5(efian ieuxanniueafaires pour
Cujx^fems fetnes ^Utjuafrerer^lfufxorafç^^petü^pourpriV Vieiepoureufx efpotirfeé a inrs jeteurs ïiiefe? Jemes^liurs^eit^ me ne eiie fentô aulnbamte^ SufaUtuis/teftaf (iwîrfobàfat (i&rut trots iiccutx, rely i£uijL (efej nîîs k
tefes [i^nus (apitmier^faCetlh’EVÎa^uiftalktoc^.ctlauûtla Ceth4e^' FtÀihuaîfhi^uiReuïi reRgieuix^tû femlMgmmlaura ^Occupera & ce£ fûj ueétt. pouté* ^ celles uU$ afftfe5 c ui) Itjr graiScloUVt ieoefteiûie ctffcfe pour faq uelïefünixic: 10 n. tapeur cfiix parpdud'miuiUatcumpa^ lae^d^parficipariS a UaXts fes prières eUawtfes Bufai^ efpucîj btû>u$ Us reïtyuu$xfc.tt\îi£btf.fc egfife^fîMltfreres (tursanfrionm ^ailfie b7porfxppe£ü£fmU «•pa fou jïotirs îtiais (Ie[tâ[fâ ne irUbicl [ufc jjeruè pfuj>s 6e aux (jerifaigcs eafaVafeuriereiifeiïnftLàmjuanfeiûuts jfâiifijWenfi parait a ffis af je*, p re*r) •*£ . St RiiÉmaijlre ^utffe un fie jr£n la mr^r^eiï^uanÊe Cmi^^ariYisi renie paraît
âfh ùi(a\)i((t.èe,f!evotABt2 pn^^lbr^oiLp^$ècVeu(cjutd^ Geru>riuanü et^^iisi^ptrihi^eS^fU-ùs UiSis jÿlùj\JU*ïx^ fn ordre f&ijnm Confeiise^^iXc!op^ûmiséafa'iiieretactompl4!rj.| fa fp^a^ipH pa/ fa manière cjueiit efVcomme ce t?U 1x5" r
autres dqofes S<?{(us dictes app erwt£ IW^pîxis a^»C^»A> Contenues ^ très fur ce faiefos ef paffees eafre fo fc refuj leufx et ^cmfx frères (an èe ejnace met 4444 *
Cf Utnirou.rriDjç iotfîo^re iim. glttante. beu[x. jtmeit .
Fondation d’Hervé et Guillaume de Neauville H).
Réduction d’un dessin en noir et en couleur des Tombeaux de Gaignières (Oxford), t. III, fol. 79 bis.
COUVENT DES CHARTREUX DE VAUVERT
Le texte de la fondation faite par Hervé de Neauville et son frère Guillaume était gravé sur une grande lame de cuivre fixée à la muraille de la chapelle, vis-à-vis de l’autel et près de la fenêtre.
Dans la partie supérieure, on avait représenté la Vierge tenant l’enfant Jésus, qui avait à sa droite trois Chartreux à genoux, accompagnés de leur fondateur Hervé, avec son patron debout auprès de lui, et à sa gauche un autre Chartreux et son fondateur Guillaume, avec saint Guillaume debout à son côté.
L’inscription était ainsi conçue :
1029. — Sire Hervé de Neauville, seigneur du Val Coquatrix lez Corbeil,
CONSEILLER |] DU ROY NOSTRE SIRE, ET MAISTRE GUILLAUME DE NEAUVILLE, SECRE¬ TAIRE D’ICELUY SEIGNEUR, || FRERES, ONT FONDÉ EN L’EGLISE DE CEANS CHASCUN DEUX ANNIVERSAIRES, POUR || EULX ET LEURS FEMMES, ET QUATRE RELIGIEULX ORA¬ TOIRES PERPETUELS, POUR PRIER j| DlEU POUR EULX ET POUR LES AMES DE LEURSDICTES FEMMES, DE LEURS PERE ET ]| MERE ET DE LEURS AUTRES AMIS ET BIENFAITEURS, C’EST ASSAVOIR LEDIT SIRE HERVÉ [| TROIS D’iCEULX RELIGIEULX, LESQUELS DORESENA- VANT AURONT ET OCCUPERONT LES [| CELES SIGNÉES LA PREMIERE A LA LECTRE X ET LA SECONDE A LA LECTRE Y ET L’AUTRE LA || LECTRE Z; ET LEDIT MAISTRE GUIL¬ LAUME UN RELIGIEULX QUI SEMBLABLEMENT AURA || ET OCCUPERA LA CELE SIGNÉE W, TOUTES ICELLES CELES ASSISES OUDICT || GRANT CLOISTRE DE CESTE DICTE EGLISE; POUR LAQUELLE FONDAÇION ET POUR ESTRE PARPETUELMENT ACCOMPAGNEZ ET PARTICI- PANS A TOUTES LES [| PRIERES ET AUTRES BIENS FAIZ ESPIRITUELS DE TOUS LES RELI¬ GIEULX DE CETTE DICTE || EGLISE, YCEULX FRERES LEURS ONT DONNÉ, BAILLIÉ ET TRANS¬ PORTÉ PERPETUELMENT || ET 'A TOUSIOURS MAIS, C’EST ASSAVOIR LEDICT SIRE HERVÉ PLUSIEURS BEAUX jj HERITAIGES EN LA VALEUR DE RENTE CENT ET CINQUANTE LIVRES PARISIS DE RENTE || PAR AN, ASSIS ASSEZ PREZ DUDICT CORBEIL; ET LEDICT MAISTRE
Guillaume jj un fief en la valeur de cinquante livres parisis de rente par
AN, [J ASSIS EN LA VILLE ET TERROUER ET FINAGE DE FOREST, OU PAYS DE VEULQUE-
cin j] le Normand, et desquels heritaiges et assietes lesdis religieulx ||
ONT ESTEZ BIEN CONTENS, ET PAR CE ONT PROMIS ENTERINER ET ACCOMPLIR || LADICTE FONDAÇION, PAR LA MANIERE QUE DIT EST, COMME CE ET LES || AUTRES CHOSES DES¬ SUS DICTES APPERENT ET SONT PLUS A PLAIN j| CONTENUES ES LECTRES SUR CE FAICTES ET PASSÉES ENTRE LESDIS j| RELIGIEULX ET YCEULX FRERES, L’AN DE GRACE MIL CCCC || ET VINT, OU MOYS D’OCTOBRE. DlEU AIT L’AME D’EULX. AMEN.
Texte d’après le dessin ci-contre; — Du Breul, p. 2 63.