NICOLAS LE DUC
Tombe de pierre, près de ia cellule C, avec cette épitaphe surmontée d’un écusson :
1064. — In prato mortuus humiliter jacet, || in mundo qui vixit non 1GNO-
BILIS , || EX PARENTELA ÜUCUM SCILICET || ET PARISIIS ORIUNDUS, || NlCOLAUS Le DUC
(l) Re'duction d’un dessin des Tombeaux de Gaignières (Oxford), t. III, fol. 101.
|| PIETATE ERGA DeUM ET MORUM COM1TATE || ERGA OMNES BENE MER1TUS, || DOCTUS SI NON DOCTOR, SALTEM IN THEOLOGIA || BACC ALAU REU S , || AD EXTREMUM PENE ÆTA- TIS SUÆ || IN CLEROS SANCTI SULPITII || ET MONTIS VALERIANI || SACERDOS ORDINATUS || ET INTER CANONICOS SANCTI MAURI FOSSATENSIS || TANDEM AGGREGATUS. || VlXIT ANNOS LII; OBIIT DIE 6A OCTOBRIS 1 680.
Tu ILLI, PIE LECTOR, REQUIEM PRECARE || IN DOMINO, || ITA UT ILL1 DEPRECATUR
Philippus Le Duc, j| frater superstes et mœrens, || hoc monumento.
Ar ai es. D’azur à la fasce d’or accompagnée en chef de trois étodes d’argent et en pointe d'une gerbe de blé d’or.
Tombeaux de Gaignières (Oxford), t. III, fol. ioa (reproduction figurée); — Lemaire, t. I,