‹ Épitaphier du vieux Paris (volume 4)Chapitre 421 sur 442 · NEF DE LA PAROISSE · texte numérisé non relu

NEF DE LA PAROISSE

GERMAIN BINOIS + NICOLAS ROGUENARD + ANDRÉ TULLOU PIERRE I)E VIENNE DE VALLIÈRE + JEAN BRUTE.

Inscription consacrée à la mémoire des anciens curés de la paroisse, qui se trouvait placée près du maître-autel, dans le passage conduisant à la sacristie (]) :

49’>. — D. O. M. — Quoniam necesse fuit ut in sanctuario altaris paro-

CHIÆ STAB1LIRENTUR FUNDAMENTA SUPER QUÆ POSSET PONI ET ÆDIFICARI FIRMITER ALTARE MARMOREUM, EXTRACTA SUNT E TUMUL1S OSSA ARIDA VENERABILIUM , DUM VIVERENT, VIRORUM :

VENERABILIS GeRMANI BlNOIS, QUI HANC REXIT ECCLESIAM AB ANNO M D XCIII USQUE AD ANNUM MDCVI, IN QUO OBIIT DIE XXIX MAII, ET DE QUO ASSERUNT RE- GISTRI NOSTRI IPSUM MAGNUM SUI DESIDERIUM RELIQUISSE.

VENERABILIS NlCOLAI IvOGUENARD , DOCTORIS SORBONICI, SACRÆ FACULTATIS DE- CANI, Fl U J U SUE ECCLESIÆ PASTORIS ET CANONICI SANCTI MARCELLI, QUI OBIIT DIE XXX DECEMBRIS, ANNO M DC XX VII , EXACTIS IN PASTORIS OFFICIO ANNIS XXXIII ET QUI TUMULATUS EST DIE 111° ANNI M DC XXVIII. — DEDERAT IPSI DûMINUS HONOREM SE- NECTUTIS. OBIIT PLENUS MERITIS ET DIEBUS.

VENERABILIS ANDREÆ TULLOU, DOCTORIS SORBONICI FACULTATIS PARISIENSIS, QUI HANC REXIT ECCLESIAM A DIE VA JANUARII M DC LXXX USQUE AD DIEM VII DECEM¬ BRIS ANNI MDCCII. — FECERUNT SUPER ILLUM PLANCTUM MAGNUM VIRI BONI ET LAUDAVERUNT EUM UT VIRUM PACIS ET CARITATIS AMANTEM.

VENERABILIS PETRI DE VIENNE DE VALLIERE, DOCTORIS IN JURE CIVILI IN FACUL- TATE PA RISIENSI , QUI PASTORIS MUNUS SUSTINUIT A DIE XXI NOVEMBRIS M DCC XXX USQUE AD DIEM VII SEPTEMBRIS MDCCXLIV. — iMPLEVERAT EJUS DûMINUS CARITATIS ET MISERICORDIÆ VISCERA.

HÆC AUTEM PRÆDECESSORUM NOSTRORUM OSSA RECONDI CURAVERUNT FIDELISSIMI ET SAGACISSIMI HUJUSCE ECCLESIÆ PATRIMONII CUSTODES, IN LOCULO PLUMBEO , QUI DEPOSITUS EST IN TUMULO SUBTERRANEO QU EM CONSTRUI CURAVERUNT UT IN POS- TERUM IN EO SEPELIRENTUR HUJUSCE ECCLESIÆ PASTORES.

ACTUM IN CONGREGATIONE GENERALI DOMINORUM HUJUSCE ECCLESIÆ PATRIMONII CUSTODUM, DIE XVI MENSIS MARTII , ANNO M DCC LIV.

(1) Millin Iranscrit ce texte comme s’il ne formait qu’une seule inscription et constate qu’il avait été gravé sur une grande table de marbre blanc. Mais, d’après les détails de l’Inventaire de Doyen, il y avait en réalité quatre inscriptions, dont trois sur des plaques de cuivre et l’autre sur une lame de pierre,

Il paraît vraisemblable que les deux premières devaient comprendre, l’une six et l’autre cinq paragraphes du texte conservé par Millin, c’est-à-dire la partie rédigée en 175/1; la troisième formait l'épitaphe du curé J. Brulé (§ xn) et la dernière constatait la translation des inscriptions dans le passage de la sacristie (S xm).

ÉGLISE COLLÉGIALE ET PAROISSIALE DE SAINT-BENOÎT. 3G3

Ignotus remansit loculus in quo sepulti sunt pastores hujus ECCLESIÆ AB

Page 1