LYCOPODIOLITES dichoto:nus

L. cicatricibus squamaeformibus, inferioribus obovatis, superioribus rhomboidalibus rameis subtetragonis, medio scutatis triglandulosis, foliis linearibus acuminatis 12 — 18 pollices longis.

Lepidodendron dichotomum. stern». Vers. fasc. 1. p. 19. 23. £. 1. 2. 3, In schisto Lithantracum Bohemiae ad Swina.

Obs. Maximum inter congenera hucusque nota transitum a Lycopodineis ad Filices primaevas (Lepidodendra nostra) indicare videtur.

Tribus secunda Lycopodiolitum, stipite non arboreo, foliis sine ordine sparsis, adhuc vix nota, verbo tantum indicari valet; huc pertinet verosimiliter Lycopodiolites squamatus BRONGN. L. cit. t. 0. f. 1. a. b. et Lycopod. RHODE Beiträge zur Pflanzen te Of. I. & 10. fe 3:4, 5. eb? L. Ducklandi sronëex. L cil. p. Tv:

Synonyma auctorum veterum ad Lycopodiolites spectantia ob defectum ectyporum ipsorum vix extricanda ; notanda tamen sunt:

Lythoxyla squamosa, squamis longioribus euspidatis. vorxm. Sil. subt. t. 8. f. 11.12.4313 14. 1 Of 1. — PARKINS. Org. rem. vol. 3. t. 0. — WALCH Naturgesch. d. Verst. 3. t. 3. WP. et t. 10. IB |

Obs. Clarissimus Adolphus BRONGNIART in Opere supra laudato affinitatem hujus generis

cum Lycopodiis nostris egregie extricavit iconibusque comparativis £. 4. f. 1. 2. 3. elucidavit, genera plura in posterum separanda indicavit, nihilo tamen minus veras Lycopodiolitis species, uti L. Ophyurum, cum veris Lepidodendris in genere suo Sagenaria conjunxit, si nomen Lycopodites illis servavit plantis, quas sepa-. randas ipse censuit. Quamquam pro certo habemus, si Lycopodia viva arborescentia detegerentur, verosimiliter genus proprium affine constituere, ob maximam tamen organisationis similitudinem tamquam prototypus hujus generis sub nomine Lycopo-

diolitum eas proponere ausum suasumque nobis videbatur.

OH ter Er L'ussleT Fe TACNEs $

Lepidodendra nostra, si cum Filicibus arboreis hodiernis nunc melius notis (Didymochlaena sinuosa DESVAUX, Tab. nostr. A; Cyathea Delgadi et C. Sternbergii four, Tab. nostr. B. C.; Cyathea compta marrıus Denksch. der bot. Gesellseh. in Regensb. Tab. 2. f. 1.5; Cyathea phalerata ejusd. f. 3.5 Polypodio cor. covadensiRADDI, NAU in act. acad. monac. T. 3.5 Polypodio armato SWARTZ Tab. nost. E.) comparentur, maximam certe aflinitatem in conformatione externa . a lapsu frondium cicatrisati, cicatricibus squamaeformibus spiraliter caulem ambientihus praeselerunt, unde merito concludere licet, plantas, quas Lepidodendra diximus, et omnes forte, quae cortice cicatrisato et squamarum instar varie ornato gaudent, cryptogamas plantas, et verosimiliter Filices fuisse, genere vero ab hodiernis omnino diversas, quod ex ipsa organisatione cicatricum patet. Cicatrices filicum primaevarum ,omnino symmetricae sunt, aut medio linea divisac, scuto lineae insidente, aut in medio squamae scutatae, glandulae paucae in medio visuntur, frons margine praesertim caudici aflıxa fuisse videtur, in Filicibus arboreis nunc vegetantibus frons non ambitu sed per totam cicatricem caudici plurimis quasi radicibus fistulosis connectitur, quae fronde secedente in veras radices aereas inordinate et absque ulla symmetria excrescunt. His ducti rationibus omnes has plantas, cum Filicitibus jam ab auctoribus adsumtas in unum ordinem collegimus et sub di-

versis nominibus genericis proponimus.

Tribus I. FILICES verae.

IM. LEPIDODENDRON. sterne.

.Palmacitis'spec. SCHLOTH — Sagenarlae spec. BRONGN. — Filicites. MARTIUS,

Char. essent. Caudex arboreus a lapsu frondium in ambitu symmetrice spirahter ticatrisatus. ‘Squamae convexiusculae plerumque in medio linea promnente divisae, scutatae glandulisque paucıs notatae.

A. Scuto lineae mediae insidente triglanduloso.