ce Sed lioc intell igendum est quantum ad fidem
les autres, et, grâce à Dieu, l'Église n'est pas encore à bas^
Téméraire confiance! Qu'une maison qui menace ruine ne soit pas encore tombée, cela prouve-t-il qu'elle ne tombera jamais ^ ?
Advienne que pourra, disent ceux-ci , conformonsnons au siècle ^. « Fruamur bonis quœ sunt, et impleamus nos item. »
Langage impie ! langage digne de l'enfer * ! Qui le tient court à sa perte ^. «« Omne consilium meitm et interprétationes meas neylexisiis, et ego in interitu vesiro ridebo, cum irruerit svper vos tribulatio et angustia. »
Il faut bien, disent ceux-là, que la domination temporelle de l'Église prenne fin : le démérite et l'entêtement de ses chefs l'exigent ^
Grave erreur ! Ninive condamnée fit pénitence, et Ninive pénitente fut épargnée '.
Il faut donc revenir à Dieu au plus tôt ^ Il y a long-
1. « Alla opinio est proroganiium... Dudum... fuerunt rcprehensi <■(■ prœlati de receptione muneris . de pompis , de promotione indignotc rum et aliis vitiis, qux quidoii reg^avcrunt in Ecclesia etiam plus « quam mine , et tamen Dei gratia usque adhuc prospère stetit. »
2. « Non video quod si domus aliquandiu fuit ruinosa quod propter « hoc sit a casu remotior aut minui periculosa. »
3. « Tertius error est, valde perversus , quorumlibet dicentium : « Veniat quod poterit, conformemus nos huic sxculo. »
4. « Taies... sunt valde prsejudiciabiles... et si principes Ecclesia? « forent ita viles , ut haberent hanc cogitationem tam pessimam , non « possent in ïartarum nimis profunde intrudi. »
5. « Imo etiam incurrent temporale periculum quod magis timent.»
6. « Quartus est alius error diffidentium... Necesse est quod hujusmodi Ecclesix dominatio capiat finem, exigeniihus demeritis et ohslinationibus gubernantium. »