Sed hocintelligendum est quantum ad fidem
les autres, et, grâce à Dieu, l'Église n’est pas encore à bas.
Téméraire confiance! Qu’une maison qui menace ruine ne soit pas encore tombée, cela prouve-t-il qu'elle ne tombera jamais ? ?
Advienne que pourra, disent ceux-ci, conformonsnous au siècle ?. < Fruamur bonis quæ sunt, et impleamus nos ilem. »
Langage impie! langage digne de l’enfer *! Qui le tient court à sa perte 5. « Omne consilium meum et interpretaliones meas neglexistis, et ego in interitu vestro.ridebo, cum trrueril super vos tribulatio et angustia. »
Il faut bien, disent ceux-là, que la domination temporelle de l’Église prenne fin : le démérite et l’entêtement de ses chefs l’exigent*.
Grave erreur! Ninive condamnée fit pénitence, el Ninive pénitente fut épargnée ?.
Il faut donc revenir à Dieu au plus tôt®. Il y a long-
1. « Alia opinio est prorogantium... Duduin... fuerunt reprehensi « prælati de receptione muneris, de pompis, de promotione indigno- « rum et alis viliis, quæ quidem regnaverunt in Ecclesia etiam plus « quam nunc, et tamen Dei gratia usque adhuc prospere stetit. »
2. « Non video quod si domus aliquandiu fuit ruinosa quod propter « hoc sit a casu remotior aut minus periculosa. »
8. « Tertius error est, valde perversus, quorumlibet dicentium : « Veniat quod poterit, conformemus nos huic sæculo. »
k. « Tales... sunt valde præjudiciabiles... et si principes Ecclesiæ « forent ita viles, ut haberent hanc cogitationem tam pessimam, non « possent in Tartarum nimis profunde intrudi. »
5. « Imo etiam incurrent temporale periculum quod magis timent.»
6. « Quartus est alius error diffidentium... Necesse est quod hujusmodi Ecclesiæ dominatio capiat finem, exigentibus demeritis et obstinationibus gubernantium. » |