TEUTONIE

Beatus Conradus eligitur 1^21 ; primum capitlum celebravit in Madenburg 1222, tantum novem fratribus extraneis supervenientibus.

Nomen secundi non reperi.

Fr. Bertholdus Draco eligitur in Gandano 1233 ; prsefuit annis septem.

Fr: Hitto eligitur in Halverstat 1240; prsefuit annis novem.

Fr. Edmundus eligitur in Treveri 1249 ; praefuit annis duobus et absolvitur. Eligitur secundo in Treveri 1226, et praefuit annis tribus.

Fr. Hermanus de Hauelberg, vir sanctus, génère nobilis eligitur in Leibtz 1251 ; prsefuit tribus annis et absolvitur. Eligitur secundo Argentine 1260, et praefuit annis quinque et absolutus est. Claruit multis miraculis.

Fr. Albertus magnus, beatus, natione Suevus, génère nobilis, philosophorum maximus. Eligitur Wormatiae 1254 ; praefuit annis tribus, postea in episcopum Ratisponensem eligitur. Ôbiit 1280.

F. Alexander eligitur Vienne 1258 ; praefuit annis duobus.

Fr. Guolframus eligitur in Lovonio 1269 ; praefuit annis tribus.

Fr. Groswindus, prior Madenburgensis eligitur Triburge 1265 ; praefuit uno anno et absolvitur.

Fr. Udalricus Engelbert, compilator sume, Basilee eligitur 1272; praefuit circiter quinque annos.

Fr. Conradus Gurli de Eslinga eligitur Ratispone 1277 ; praefuit annis quatuor et. absolvitur. Secundo eligitur Triburge 1290, et praefuit tribus annis.

Fr. Henricus Eugerlin eligitur in Minda, 1281 ; praefuit quinque annis.

Fr. Hermanus de Minda eligitur 1286 ; praefuit annis quasi quatuor.

Fr. Theodoricus magister in theologia, eligitur Argentine, 1293; praeCuit annis tribus et absolvitur.

Fr. Conradus de Trest eligitur Argentine 1296 ; prsefuit annis quatuor.

Fr. Hugo de Tnrego eligitur Colonie 1301 ; prœfoit annis tribus.

Fr. Antonius Confluentinus eligitur ibidem 1303. Sub istodividitur provincia in Theutoniam et Saxoniam. Primus provintialis divise provintie^ prsefuit duobus annis.

Fr. Egno de StofiFen, génère nobilis, eligitur Winpine 1305; praefuit annis tribus et absolvitur. Eligitur secundo in Frisaco 1315; anno sequenti moritur.

Fr. Johannes de Feichtenberg magister in theologia, eligitur Antwerpie 1308; praefuit uno anno, et ad episcopatum assumitur, post quem Eckardus, vir sanctus, magister in tneologia eligitur, sed non confirmatur.

Fr. Henricus de Gruningen conventus esslingensis, eligitur Spire 1310; prsefuit annis quinque et absolvitur. Eligitur secundario in Basilea 1323^ et prsefuit annis quasi tribus.

Fr. Jacobus de Wolfberg, vienensis, eligitur Nurenberge 1316, et praefuit annis ferme quinque. Secundo eligitur Berne 1334, et prsefuit annis sex.

Fr. Henricus de Cigno eligitur Confluentie 1826, et prsefuit annis quinque.

Fr. Bernardus Tarrerii eligitur Argentine 1331, et prsefuit annis tribus. lUo tempère fuit magna discordia in provintia quia Barnabas magister ordinis volebat reformare ordinem, sed précédons Henricus de Cigno obstitit et ad papam Johannem 32 appellarit, qui eum a provincialatu absoluit.

Fr. Joannes de duobus montibus eligitur in Gewiler 1340; prsefuit annis 13.

(Bibl. impér. de Vienne. Pfeiffer, papiers inédits. Supplém. 2788^ n** 30. )

Allegationes religiosorum mrorvm fralrum Henrici de Thalkem^ Francisci de Esculd, Guilelmi de Ocham in sacra pagina doclorum et fralris Bonagralivi rfe Pergamo juris ulriusque perili.

(adversus Papam Johannem XXII. Cod. Bibl. Vatic. 4008).

Notorium etiam est in dicta curia avinionensi et etiam in provincia theutonica quod frater Aycardus de ordine prsedicatorum, verbo et in scriptis publiée et manifeste docuit et praedicavit hœreses detestabiles et horribiles multis prsedictis iidei articulis adversantes, et quod ipse frater Aycardus (Ayccardus) maçnam multitudinem populi in dicta provincia Theutonica et in aliis diversis partibus adipsas haereses credendas et divulgandas secum traxit, et quod frater Nicolaus dicti ordiuis prsedicatorum fuit et erat magnus fautor et defensor dicti fratris Aycardi hseretici manifesti, et quod domiuus arcbiepiscopus coloniensis miâit ad doctam curiam

DUAtios suos, per quos etponi fecit eidem domino Johanni et suis coQsiliariis hœreseâ condictas et favores quos frater Nicolaus fratri Aycardo haeretico et suis haeresibus praebuerat ; et cum nuntii praefati domini archiepiscopi colonii super praedictis nunquam habuerunt neque habere potueruiit justitisa complementum, quiu imo domiuus Johanues fratrem Nicolaum fautorutn et defensorem maxi« mum fratris Aycardi et haeresiumsuarum sustinuit seu fiefi permisit scienter vicarium generalem fratrum praBdicatorum in provincia Theutonica, insuper licet frater Nicolaus fuisset de praedictis favo*ribus et defensionibus accusatus coram commissariis ad hoc datis per ipsum dominum archiepiscopum coloniensem et tandem per sententiam ipsorum commissariorum utfautor judicatus, et haec fuissent ad notitiam dicti domini Johannis deducta : cum his non obstantibus ipse dominus Johann es secum de facto dispensavit ut ipse frater Nicolaus posset esse definitor in capitule generali dicti ordinis praBdicâtorum Perpignani celebrato anno ordinato, et ipsum fratrem Nicolaum de factis fautoria et defensione damnatum scienter sustinuit de facto in dicto officio vicariae et eidem tribuit multipliciter consilium et favorem, et unum fratrum dicti ordinis praedicatorum, nuntium archiepiscopi coloniensis ad persequendum dictum crimen hseresis contra prsedictos fratres Àycardum et Nicolaum capi sustinuit in dicta curia et detineri captivum.

(D' Pfeiffer. Papiers inéditd. Bibl. impér. de Vienne. Suppl. 2788, n« 21.)

Poésie composée par une nonne sur les prédications de maître

Ditrich et de maître Eckhart,

Ich wil uch sagen mère Sprach eine nonue gut Uns kument bredegere Des frauwet sich min mut Sie sagent uns gude wort Sie wurkent uns entssuzzen (entslûzen) Den hymelischen hort,

Scheidet abe gar

Nement godes in uch war

Senkent uch in synekeit

So werdent ires gewar (gemeit),

Der hohe meister Diderich Der wil uns machen fro Er sprachet lutarlichen Al in priucipiOé

Des adeleres flukeu

Wil er uns machcn kunt

Dy sele wil er versenkcn (verzuken)

In den grunt aue giTiiit.

ScbeiJet abe i

Der wise meister Hechart Wil uns von nihte san (sagen) Der des niht enverstàt Der ma g ez go te clan (clagen) In den hat nicht geliuhtet Der godeliche schin.

Scheiden I

Ich kan uch nit berihten Waz man uch hat gesat (geseit) Ir soit uch gar vernichen (vernichten) In der geschaffenheit Geit in das ungeschafifen Verlisent uch selber gar Aldar hat sich ein kaffen (hebt sich) Al in daz wesen gar.

Scheiden I

(Bibl. impér. de Vienne. Pfeiffer, papiers inédits, suppl. 2786, n'^SS.)

Vu, Le président de la soutenance,