‹ Étude critique des sources de l'histoire du pays de Liège au moyen âgeChapitre 187 sur 433 · CHAPITRE Vn · texte numérisé non relu

CHAPITRE Vn

On cite souvent Alger conome écolâtre de la calhédrale, au commencement du XII" siècle. Jusqu'en 1 lOI, il avait exercé ces fondions à Sainl-Bartliélemy. Otbert le prit alors pour son secrétaire. On trouve Alger cité comme chanoine de Saint-Lambert en 4107 (^) et deux fois en 1H2 ('^). D'après ce que rapporte le chanoine Nicolas, il remplit sa charge de secrétaire pendant vingt ans, jusqu'à la mort de Tévêque Frédéric (H 21), et écrivit, pour le service de Téglise, un grand nombre de lettres, qui étaient des modèles en ce genre d'écrits (^). Il rédigea plusieurs ouvrages théologiques (^), notamment un beau traité sur l'Eucharistie ("), et composa un livre sur la dignité de l'église de Saint-Lambert (^). Plusieurs évéques allemands s'efforcèrent

(1) Cliarte originale, aux archives de l'État à Liège.

(2) Cart. de Sainte-Croix, t. I, foi. 39 v", aux arctiives de l'État à Liège; Mart. et Dur., Amp. Coll., t. IV, col. 1187.

(3) « Primo in ecclesia sancti Bartholomaei apostoli, quae est in suburbio Leodii, Deo militante, professione et habitu clericus, gradu diaconus, officio scholasticus. Procedente vero tempore, in majorem ecclesiam sanctae Mariae sanctique Lamberti ab Oberto episcopo honorabiliter translatas et a prioribus gratanter acceptas, usque ad obitum felicis memoriae Friderici, annis tere viginti, pro ecclesiasticis negotiis ad diversas personas et ecclesias multas, insignes conscripsit epistolas, quae a plerisque summo conservantur et leguntur studio. » Algeri scholastici Elogium, auct. Nicolao, canonico ejiis aequali, dans Mabillon, Amlecta, p. 129; Migne, P. L., t. CLXXX, col. 737.

(4) Voir dom U. Berlière, dans Vacant, Dictionnaire de théologie, t. I, col. 827.

(5) « Si haeresis haec vestra Berengarianis limilibus contenta esset,quae veritatem quidem Corporis Christi, sed non sacramentum vel speciem aut figuram negabat, facile me hujus capitali labore expedirem, et non dico ad Ambrosium, Augustinum, Gregorium, antiquos et sanctos Ecclesiae doctores, quos abjecistis, sed ad moderni temporis doctos et catholicos viros, Lanfrancum, Guitmundum, Algerum vos mitterem... Quorum alter archiepiscopus Cantuariensis, alter episcopus Aversanus, tertius ante canonicus et magister Leodiensis, dehinc nostro tempore monachus et presbyter in monasterio Cluniacensi, ubi etiam liber ejus habetur, purae ac devotae conversationis exstitit. Horum primus de veritate corporis et sanguinis Christi, quae sacramentorum velamine tegitur, bene, plene, perfecte; sequens melius, plenius, perfectius; ultimus optime, plenissime, perfectissime disseruit, adeo ut nihil etiam scrupulosissimo lectori quaerendum reliqucrit. » Pétri venerabilis, Tractalus contra Petrobusianos, dans Migne, P. L., t. CIAXXIX, col. 788.

a Guilmundus acrior est et ardentior, ac plus habet spiritus rhetorici ; hic scolatior est et religiosior; uterque tuni dialeclicae, tum reliquae philosophiae belle peritus, licet citra obstinationem. » Érasme, cité dans Mabillon, Annales, t. VI, p. 72.

(6) « Antiquam dignitatem Leodiensis ecclesiae, relatione et scriptis majorum, adeo diligenter habuit cognitas, ut eam totam ad subsidium memoriae scriptam posteritati

Page 1