Hagen, Op, L, page 462, sqq
Pages.
Dresdensis 175 y. 330
Duacensis 325
Einsiedlensis 317
Escorialensis 13 334
Faesulanus 340
Florentinus LU. 27 340
— LXIV, 28 {Flor. \) 341
— LXIV, 29 (Flor. H) 341
— LXIV. 35 [Flor. A
Flor. G) 341
Flor. Y) 341
Flor. E 342
Flor. -DS 342
Flor. C 342
391 {Flor. B) 327
Guelferbvtanu? 326
Hunterianus 333
Harleianus 2727
Herbipolitanus
Pages.
OUobonianus 2(S5 326
Oxoniensis C. C. C. 82 323
Janckowichianus 333
Leidensis 136 339
Londiniensis 6794 332
Malatestinus 340
Matrilensis 163 32<
Monacensis 14226 329
Neapolitanus 147 313
Otlobonianus 1282 343
Palatinus 914.
Parisinus 5716.
Patavinus 343
Regius 971 321
Rheinaugiensis 317
Rothomagensis 327
Taurincnsis 351
Toletanus 7 328
Urbinas 127.
Valicanus 18ffi 347
Venetianos 64 351
Veronensis 352
Vindobonensis 129 330
Vossianns Q. 20 319
Witteobcrgensis .330
III. Manuscrits perdus ou dont la trace n'a pu être retrouvée.
Codex Angustanus S. JJdalnci, manuscrit de saint Ulricb. d'Augsbourg, cité par Rader i.
Codex Constantiemis, manuscrit que Rader décrit - ainsi : « Ego
nactus sum e Constantiensi patrum Canonicorum bibliotheca unum in cbarta perscriptum, sed ab rudi manu sine épigraphe cœptum : in fine tamen tertii, qui cuni vulgaribus consentit, baic annexa sunt* verba : Q. Cdrth Rufi Historiarl'm lireu III explicit incipit liber IV. Darius lantl, et quœ etiam in vulgatis ordine sequuntur. Sed in codice hoc Constantiensi totus dccimus deest cum fine noni. Ultima verba sunt : Barbari quod temcritas crut, fiditciam esse (IX, x, 28). »
Codices Colonienses, trois manuscrits utilisés par Modius ^.
Codex Menarsianus ^. Manuscrit de la Bibliothèque de Ménars signalé par Fabricius en ces termes : « alius codex antiquus Curtii membranaceus fuit in Bibliotheca Menarsiana. »
Codex Schoonovianus ^. Manuscrit ancien utilisé par Had. Junius, qui l'avait lu à Bruges.
Codex Sigbergensis ®. Manuscrit provenant de l'abbaye bénédictine de Siegburg, près de Cologne; il a été utilisé par Modius.
Codex Spirensis ". Manuscrit de l'abbaye de Spire, utilisé par Modius, à qui il avait été communiqué par Utenhovius et qu'il cite (VIII, xr, 24) sous le nom de Bnigensis. Rader semble aussi s'en être servi ».
Codex Theocreriiamis ^. Manuscrit ayant appartenu à Théocrène, savant mort en lb3o, et qui fut précepteur des fils de François I^^"".
1. M. Rader, éd. de Quinte Curce, Op. L, page 266. On ne le trouve pas coté dans la
Notifia de codicibus ad SS. Uldaricum et Afram Augustx extantibus de P. Braun,
Aiigusta Vindelicorum, 1791.