XXXV. — Page
On conserve aux archives de Téglise d'Arles les procès-verbaux d'envoi, par François de Mailli, archevêque d'Arles, des reliques de saint Trophime au pape Clément XI , et le bref de ce souverain pontife , du quatorze juillet mil sept cent cinq , qui ordonne Texpôsition solennelle et le dépôt de ees rdiques dans l'élise de.Saifit- Philippe-Néri , à Rome.
Dans ces divers actes , Trophime , premier évêque d'Arles, est désigné comme le disciple des Apôtres. L'archevêque , dans sa lettre à Clément xi, dit textuellement :
Nom si C&êkedra noHra oriffinem êdèrt esi, et teriem epiieopomm mMhere oè ipée Àpoitoianm prkuipê origineiti dueemus, éqitomisium in Oailioi T^nfphimum eêtê e(mtia$, intertamque €0 êradiêeê alque prepagaâam reUffi^new; kime Qallmla Rama Àreloêp hiine MaUr immum Galliarum, eitnioi^ti^e Prima cb ipsit nuneupata eslimperaloribui. Quanlis eam Summi Ponii fiées honoribuê eumulaveritU meminisse lubet, eorum vices per Gallias, Hispaniasque decessores noslri gesserunt; ipsis cura incubuit ameilia cotwoeandi plenaria, et cùmendatUias seu formulas ero^ gandi liUeras previd crues ei palHo eœteris antiquités insignili et primatum laté tenentes.
L'archeTéqne de M ailli , avant de terimner sa lettre à Glémeot XI , dil encore : .
Ergd Mtnnam redUnt tmans IVophimus noster, et qui à muHis rsirô secMs nudo et simpliei appatatu sohque fidet eïypeo armàlusy ad prelia diseesserat, ditissimis pagamorum ktBretteorUmr que exuviis onustus , aliorum Âpostolorum qmbnsreddiUfr socte- 4atef<Mrtior meam adjuvet infirmitatem..**^ , ete*
Clément xi , dans son bref dal4 janyier 1705 , adressé à l'archeTéque d'Anes de MaUlLiit enfin en propres termes :
Est verô citr hoc sacr^ypignorenama umversa magnoperê leletur, repelit enim quodammodo post tôt sœcuhrum lapsum mortales illius exuvias, quem oft ^o eeclesiœwuicentis exordioepiscopalis dif/wUatis auxit insigniis, et verm fideiprœeonem Megavit in Gallias : ae lubens in ipsis eineribus agnoseit nut certê recoHi ignem charitalis quâ inclytus prœsul incensus prœclaram istasn orhis partem christiano nomini et romanœ adjunxit eeelesiœ.
Ces deitx doettinenÉs sont encore en originai aw ariîhives deT^UÉB d? Airles «t a^ont iamais été iinpnpiés.
Voici l'inscription qui était placée sur une pierre de réglise antique Notre-Dame-Ia-Major, bâtie sur remplace-
ment d'un temple de Cybële , inscription aujourd'hui pulvérisée :
ANHO CDBATI 0RBI8 ITIfCGCCXIV, CHBISTI N ATI I^CLII.
P0NTIFICATU8 LB0H18 PRIHI HAaifl XIY>
TALBNTI8 BT HABTIANl IHP. IIU
OPILIOHB BT YIHCOHALO R0HAH0BU1I C068.
MBROUBI FBANCOBUM BB618 T«
RATBUIO ARBLATBM81S BPI8C0P0 VIU IDU8 JULII
DBDICATA B8T BAZILICA SANTJE MABl^ MAJOR»
IfOSTRA ARBLATBNSI8 CITITATIS
PRiESBNTIA XXXIV BPI8C0P0RUM
QUI IBWBH TBBTIUM ARELATBK8E CONCILIUM CELBBRAyERDlfT.