Mabill., Ann.f lib. II, no
3. tt Ipse quoque Ellgius» properabat ad coanobia, maximequo Luxovium (Luxeail), qnod erat eo tempore eminentius atque districtins, neque enim tam crebra erant adhuc in Galliis mo-^ nasteria. » — Il établit la règle de Luxeuil à Solignac, près de Limoges. — « Et praeter Solemniacense plura monasteria apud Lemovicenses, Parisienses, Noviomenses et Tornacenses construxit. » {Viia S. Eligiij auclore Oudoeno (saint Ouen, qui fut son disciple). — Mabill., Ann., lib, XIT, n»" 22 à 25, p. 352 *t 353, et lib. XIII, n» 4, p. 377.) — « Si quidcm postea beato Eligio episcopo Noviomagensi Tornacensen, Flandrenses, Gan- •denses et Gorturiacenses ideo attribut! dicuntur qnod incolae ejusdem regionis magna adhuc er parte- gentilitatis errorc •detinerentur. » (Mabill., Ann.j t. I, lïb. Il, n» 63, p. 339.)
U. Mfibill., Act. sanct. j t. II, p. 540.
5. « Episcopus ordinatur non ad certam sedem, sed ad prs- ^icandum gentibus variis in pronnciis Evangelium. Accepte -episcopatus honore, mox paganis maxime qui in Belgio restabant, Ghristi fidem annuntiare cœpit. » (Mabill., Ann.j lib. II, no 63, p. 339. — Vita S. Amandi^ dans Mabill., Act. saiu:t., t. U, p. 711 à 734.)
6. Le monastère existait déjà, mais il fut établi sur de plus vastes dimensions par Dagobert et reçut la réforme de Luxeuil. (Mabill., ^nn., lib. XH, no« 1, 2 et 3, p. 340 à 342.)