XLIII. — Laica potestas auctoritatem liabet rescindendi

680 APPENDICh

(loclarandi ac faciendi irnlas solemncs coiivonliones (vulgo Concordata) snpcr iisu JLii'ium ad ecclesiasticam immunilatem perlinentium cum Scde Apostolica initas, sine liiijiis consensii, immo et ea réclamante.

Alloc. In coumtotiaH, 1 novoiiil)i'is ISoO, p. 276. Alloc. MuUix (jvavibmque, 17 (lo('omt)ris 18G0, p. 424.

XLIV. — Givilis auctoritas potcst se immiscere rébus qiia' ad religionem, mores et regimen spiritiiale pertinent. Hinc potest de instructionibus judicare, quas Ecclesia' pastorcs ad conscientiarum normam pro suo nuinere edunt, quin etiam potest de divinornm saci'amentorum administratione et dispositionibus ad ea suscipienda necessariis decernere.

Alloc' 7u consisloviali, l iiovenilji'is IS.'iO, p. 270. Alloc. Maxlma quidem, 1) junii 1802, p. 4.")'£-.

XLV. — Totum scholarum publicariim regimen, in quibiis juventus christianaî alicujiis Reipublica' instituitur, episcopalibiis dumtaxat seminariis aliqua ratione exceptis, potest ac débet attribui auctoritali civili, et ita quidem attribui, ut nuilum alii cuicumque auctoritati recognoscatui' jus iramisccndi se in disciplina scholarum, in regimine sludiorum, in graduum collatione, in deleclu aut approbatione magistrorum.

Alloc. lu consiMoriaU, 1 novcin])ris IHoO, p. 270. Alloc. Qulbus lucluosissimiS;, î) sopleiDbci.s IS'il, p. 302.

XLYI. — Immo in ipsis clericorum seminariis methodus studiorum adhibcnda civili auctorilati subjicitur. Alloc. Xunquam fore, l.'j dcconibris \KM), p. 382.

XLVII. — Postulat optima civilis societatis ratio, ut populares schola;, qua^ patent omnibus ciijusque e- populo classis pueris, ac publica universim Instituta, qua' litteris severioribusque disciplinis Iradendis et educationi juventutis curandasunt destinata, exiraantur ab omni Ecclesia' auctorilate, modératrice vi et ingerenlia, plenoque civilis ac politica,' aucto-

ritatis arbitrio subjiciantur, ad impcrantiiim placila et ad communium aplatis opiniomim amussira.

Epist. Ad Ai'f'liicp. Friburg. Quum non sine, 14 julii 1804, p. 506.