‹ Fastes épiscopaux de l'ancienne Gaule (volume 3)Chapitre 26 sur 144 · LUI · texte numérisé non relu

LUI

//// kal. mari. — Commemoratio Sobonis Viennensis episcopi. qui praefuit (2) ecclesiae propriae annis XXI mensibus II diebus VIII ; siquidem ordinatio episcopatus illius acta est XII kal. ian. Et sepultus est in ecclesia sancti Pétri [iuxta] (3) oratorium almae Genitricis Dei.

XII kal. iun. — Commemoratio sancti Theubaldi Viennensis episcopi, qui praefuit (4) annis XXX ecclesiae suae, et sepultus est in ecclesia sancti Mauritii et sanctorum Machabaeorum.

(1) Mentionné depuis 'j07 jusqu'au 13 novembre 926 (G. C , t. XVI, p. 11, 15). Mort le 17 décembre 926.

(2) Le premier acte qui le mentionne est du 25 décembre 927; le dernier, du 25 janvier 945. Son épiscopat a commencé le 21 décembre 927 et s'est prolongé jusqu'au 26 février 949.

(3) Je supplée ce mot, omis dans le manuscrit,

(4) Saint Thibaud a été sacré le dimanche 8 mars 957, après huit ans de vacance du siège; il mourut le 21 mai 1001 {Officium Saricti Theiiderii a(<batis, Gratianopoli, 1667, pp. 24-27; cf. G. de Manleyer, Les origines de la Maison de Savoie, Notes additionnelles, dans le Moyen Age, 1901, pp. 264-267).

XlIIIkal. sept. — Commemoratio Burgardi Viennensis archiepiscopi, qui praefait (1) ecclesiae siiae annis XXX, et sepultus [est] in ecclesia sancti Mauritii et sanctorum Machabeonim.

II id. iiin. — Commemoratio piae recordationis domni Leudegarii Viennensis ecclesiae archipraesulis , consanguinitatis linea Henrico Gallorum régi coniuncti, qui obiit circa (2) annum Domini MXL et iacet in ecclesia sancti Peti-i, anle fores ecclesiae in mausolaeo marmoreo. Cuius temporibus Herardus, famosissimus monachus sancti Pétri Viennae, xenodochiura urbis Viennensis amplissime locupletavit.

Var. — Henrico 1°. Ce Jo ne peut appartenir â la rédaction originale. Cette notice, du reste, a été ajoutée après coup; cf. ci-dessus, p. 176.

Je crois devoir reproduire ici la série suivante, qui figure dans le premier des carlulaires de Grenoble (3). Le rédacteur de ce cartulaire n'avait probablement pas sous les yeux le livre de Léger ; c'est d'après les chartes qu'il a pu établir la succession des archevêques de Vienne et leurs synchronismes avec les évéques de Grenoble. Ce texte a déjà été publié par Mabillon (4), par M. Marion (5) et par M. Holder-Egger (6).

Baniardiis archiepiscopus.

Agilmarus archiepiscopus, oui contempoiaiieus fait Ebbo Gratiano-

(1) Mentionné depuis le 17 juillet 1011 jusqu'au 27 décembre 1028. Son épitaphc porte qu'il mourut le 19 août 1031.

(2) Indication fausse. L'épiâcopat de Léger doit avoir commencé peu après le 2 octobre 1031 (G. C, t. XVI, inslr., p. 22); il se termina le 12 juin 1070.

(3) Parisinus 13879.

(4) Mabillon, Anal., p. 221.

(5) Carlulaires de Grenoble, p. 62.

(6) M. G. Scr., t. XIII, p. 375.

204 FASTES ÉPISCOPAUX DE l'aNXIENNE GAULE.

politaniis cpiscopus, et idem Ebbo episcopus contemporaneus fuit sancti Adonis archiepiscopi.

Ottrannus arcbiepiscopus, successor sancti Adonis, cui contemporaneus fuit Bernerius, Gratianopolitanus episcopus.

Barnoinus arcbiepiscopus; successor Othti-anni, cui contemporaneus fuit Ysaac, Gratianopolitanus episcopus.

Raganfridus ai-cbiepiscopiis, successor Barnoini, cui contemporaneus fuit Ysaac, Gratianopolitanus episcopus.

Alexandcr arcbiepiscopus, cui contemjjoraneus fuit Ysaac, Gratianopolitanus episcopus.

Sobo arcbiepiscopus, et contemporaneus eius Alcberius, Gratianopolitanus episcopus.

Sanctus Theudbaldus arcbiepiscopus, et contemporaneus eius Isarnus, Gratianopolitanus episcopus.

Brocard us arcbiepiscopus, et contemporaneus eius Humbertus, Gratianopolitanus episcopus.

Leodegarius arcbiepiscopus.

Artmannus arcbiepiscopus.

Gormundus arcbiepiscopus.

Guide arcbiepiscopus.

Page 1