Dafila acuta
Anus longicauda Briss. Orn. VI, p. 369.
Anas acuta L. S.N. I, p. 202. — Temin. et Schleg. Faim. Jap. Av. p. 128.- Midil. Sibir. Reis. Il, pt. II, p. 233. — Sebr. Reis. Forseh. Amurl. I, pt. II, p. 481. — Radde, Reis. Süd. Ost-Sibir. II, p. 371. — Przew. Voy. Oussouri, suppl. n. 204. — Palmén, Bidr. Sibirisk Ishafsk. Fogelf. Vega-Exped. p. 431.
Atias atlantica Sparrm. Mus. Carlson. III, p. 60.
Anas Sparmanni Leach, J. O. II, p. 876.
Anas caudacuta Pall. Zoogr. Ross.-As. II, p. 280.
Anas caudata Brehra, Vog. Deutsehl. p. 869.
Dafila acuta Eyt. Cat. Brit. B. p. 60.-Dyb. J. f. O. 1873, p. 109; 1874, p. 337. -Tac/. Bull. Soc. Zool. Fr. 1877, p. 45; 1885, p. 478. — David et Oust. Ois. Chine, p. 498. — Dyb. et
Taez. Bull. Soc. Zool. Fr. 1884, p. 147. — Stejneg. Orn. Expi. Comand. Isl. a. Kamtsch.
p. 153; Pr.U.S. Nat. Mus. 1887, p. 136.— A.O.U., Cbeck-List N.A.B. p. 117. — Taez. P.Z.S. 1888, p. 460. — Nikolski, Ile de Sakhal. et sa faune, p. 232.
D. supra albido fuscoque subtiliter undulata, subtus alba; capite cum collo supero pallide-brunneo, pileo genisque fusco maculatis, temporibus lateribusque nuchae