Gesla l'hilippi Augi/sli, éd. Fr. Delabordc, I
Francie, discinctus glaâio^ astante pâtre, videntibus ciinctis qui aderant, protensis manibus eidem [Philippo] fecit homagiimi. ipsiits hnplorans auxilium ne jure débita privaretur. Discesserunt igitiir ab invicem pater et filiiis et mirati stint universi\ »
3° L'anonyme qu'il est convenu d'appeler Benoit de Peterborough : « iii eodem vero coUoquio Ricardus, cornes Pictavie, sine consilio et voluntate patris sui, régis Angliae, devenit homo Philippi régis Franciae de Normannia et Pictavia et Andegavia et Derria et Tolosa et de omnibus aliis feodis suis trunsniarinis, et ei fidelitatem jaravit cd)itra omnes homines, salva fïdelitate quam debehat régi, patri sua. Pro hac igitur fïdelitate et homagio PIv lippus, rex Franciae, promisit ei se redditurum iUi Castrum Radulfi etc. -. »
4° Raoul de Diceto : « post haec conips Pictavorinn, videntibus cunctis, hominagium fecit régi Francorum de toto ienemento patris sui quod pertinet ad rcgnum Franciae, salvo tenemento patris quamdiu viveret et salva fide quam patri debebat"^. »
En ag"issaut ainsi Richard faisait une injure d'autant plus sanglante à son père que Henri II depuis deux ans détournait son tils de prêter hommage pour l'Aquitaine entière *. Cela même est à retenir. Les rois an-