‹ Fragments de philosophie du moyen âgeChapitre 87 sur 115 · Cod. inicllexit · texte numérisé non relu

Cod. inicllexit

Omnibus ambiguis, veruni communiter illud

In pros ti qu&dam genitivura perque dativum

Atque ahlativum dici, patris est uti natus,

Parque pari velut est, nec non vel sensile sensu.

Antistrophenta ' quidem grata vice cathegoriae

Huic insunt semper, si liant convenienter.

Namque cbaos 2 fuerit, conversio dum titubabit,

Imprudenter avis pennani quis dixerit ut si,

Antistrophen vacuum; nam penna nec est avis omnis ;

Sunt etenim penna; quas non avium liquet esse,

Ut mirmicarum, muscarum, vel reliquarum

Quas dédit ejusdem naturae forma fuisse.

Quod si quis pennam penuali dixerit, illa

Creditur a queisdam quasi sit conversio vera.

Sed tamen usiae partes in symbebicotis

Ne sic ponantur, meliore via aggrediamur :

Prœtitulamus uti solius sunt ea pros ti,

Est quibus occasus semper simul unus et orlus ,

Ut domiui et servi, conversio recta lit in queis.

De qualitate.

Quale, quod bine sequitur, ne cursim prœtereamus. Cui cum bis binse species numerentur adesse Exis !, diatbesis 4, phisices 5 dinamis ,; poetesque 7 Passibilis, potius seu pathos a, scemata 9 morplue ", Cuique suum linem jungens disterminal a se. Exin enim dicit quod longo tempore duret, Diathesim mentis virtutein quis velut artis Cujusquam capiat, valeat quam prodere nunquam

i. Supr. lin. id est convevsibilia.

Page 1