Supr. lin. fvie

8, ITpo; 71. Supr. lin. id est aliquid (li'g ad aliqiiid).

AURÉGÉ ES VKilS DE l'iSTUOD. ET DKS CATÉli. 317

Dicitur h] pros li ciii n.^ndet in alterius vi

Fsse, duphim veluti si sit, prcccedere simpiuni

Dcbet; idem ex aliis poterit cognoscere qui vis :

Tliesiu \ diathcsîn ^ epistiiemin % estesin '*, exin ^.

Al non vos turbet species quia daiUur eeedem

Pros li qua3 poètes ^, dum dissimili ralione

Fiat; nam sensus cuni sensilis esse alicujus

Dicitur, est pros ti; ciim per se, quale lit illud.

Addidit hinc aliam veram pros li rationem,

Dicens occasu vel in uno claudier ortu,

Servus ut et dominus, qui vel non sunt simul aut sunt.

Hac tamen ergo via privatim cathegoriam

Pros li " désignant ad singula singula tantum

Ut referantur, iiti sonat hujus gratia verbi :

Est Cato Platoni similis Ciceroque Maroni.

Sed quidam, vires rerum nimis inspicientes,

Affirmant quœdam pros ti sibi dissociala,

Et dant exemplum cum sensu sensile junclum,

Hœc in nalura dicentes esse priera

Cuncla quibus constant, ignem, terram, mare, cœlum,

Hisque ex sensilibus primis procedere sensus,

Dum corpus quodvis subsistere sumil ab illis.

Queis depellendis melior sentenlia surgit.

Dicitur omne quod est vel eneria ^ dinamive ^ ;

Quas si dissociet quis, non intelligit '^ ille

Quod dictum pros ti subsistit in alterius vi.

Sensile (fuippe simul sensusque cobieret in unum.

Non iicet eneiia dinami ; liincque remolis