Am. Thierry, II], πὶ, suit les récits des Romains

126 THAOYTAPXOY TITOS &AAMIN. IH,

μενον ἐν τῷ Περὶ Γήρως diahéyw! πεποίηχεν. Ὁ δὲ Δίδιος᾽ αὐτόμολον εἶναί φησι Γαλάτην τὸν ἀναιρεθέντα, τὸν δὲ Λεύχιον οὐ δι’ ὑπηρέτου χτεῖναι τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ᾽ αὐτὸν ἰδίᾳ χειρί - χαὶ ταῦτα ἐν τῷ λόγῳ γεγράφθαι

XVIII. (Wech., p. 379.) ..... Τούτῳ (τῷ Λευχίῳ Φλαμινίνῳ) συνῆν μειραχίσκος ἐρώμενος, ὃν χαὶ στρατιᾶς ἄρχων ἐπήγετο καὶ διέπων ἐπαρχίας εἶχεν ἀεὶ περὶ αὐτόν. Ἔν οὖν πότῳ τινὶ θρυπτόμενος πρὸς τὸν Λεύχιον οὕτως ἔφη σφόδρα φιλεῖν αὐτὸν, ὥστε θέαν μονομάχων ἀπολιπεῖν οὔπω γεγονὼς ἀνθρώπου φονευομένου θεατής, τὸ πρὸς ἐκεῖνον ἡδὺ τοῦ πρὸς αὑτὸν ἐν πλείονι λόγῳ θέμενος. Ὁ δὲ Λεύκιος ἡσθεὶς - « Οὐδὲν, ἔφη, δεινόν - ἰάσομαι γὰρ ἐγὼ σου τὴν ἐπιθυμίαν. » Καὶ χελεύσας" ἕνα τῶν καταδίκων ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου προαχθῆναι καὶ τὸν ὑπηρέτην μεταπεμψάμενος ἐν τῷ συμποσίῳ προσέταξεν ἀποχόψαι τοῦ ἀνθρώπου τὸν τράχηλον. Οὐαλέριος" δὲ ᾿Αντίας οὐκ ἐρω-

1. Le Parisin. 1673, ἐν τῷ περὶ γήρως διαλόγῳ αὐτὸν τὸν χάτωνα δίηγούμενον πεποίηχεν.