La hampe. — ?. V. supr. XXIX, p

392 AIOAQPOY BIBA. E.

ὑπὲρ τὸ διάφραγμα τόπον', χαὶ πεσόντος τοῦ πληγέντος Ex τῆς πτώσεως χαὶ τοῦ σπαραγμοῦ τῶν μελῶν, ἔτι δὲ τῆς τοῦ αἵματος ῥύσεως τὸ μέλλον νοοῦσι, παλαιᾷ τινι χαὶ πολυχρονίῳ παρατηρήσει περὶ τούτων πεπιστευχότες. Ἔθος δ᾽ αὐτοῖς ἐστι μηδένα θυσίαν ποιεῖν ἄνευ φιλοσόφου " διὰ γὰρ τῶν ἐμπείρων τῆς θείας φύσεως ὡσπερεί τινων ὁμοφώνων τὰ χαριστήρια τοῖς θεοῖς φασι δεῖν προσφέρειν, χαὶ διὰ τούτων οἴονται δεῖν τἀγαθὰ αἰτεῖσθαι. Οὐ μόνον δ᾽ ἐν ταῖς εἰρηνικαῖς χρείαις, ἀλλὰ χαὶ κατὰ τοὺς πολέμους τούτοις μάλιστα πείθονται χαὶ τοῖς μελῳδοῦσι ποιηταῖς, οὐ μόνον οἱ φίλοι, ἀλλὰ χαὶ οἱ πολέμιοι - πολλάχις δ᾽ ἐν ταῖς παρατάξεσι πλησιαζόντων ἀλλήλοις τῶν στρατοπέδων χαὶ τοῖς ξίφεσιν ἀνατεταμένοις χαὶ ταῖς λόγχαις προδεδλημέναις", εἰς τὸ μέσον οὗτοι προελθόντες παύουσιν αὐτούς, ὥσπεῤ τινὰ θηρία κατεπάσαντες. Οὕτω χαὶ παρὰ τοῖς ἀγριωτάτοις. βαρόάροις ὃ θυμὸς einer τῇ ce χαὶ ὃ ἴλρης αἰδεῖται τὰς Μούσας.

XXXII. Χρήσιμον δ᾽ ἐστὶ διορίσαι τὸ παρὰ πολλοῖς ἀγνοούμενον. Τοὺς γὰρ ὑπὲρ Μασσαλίας χατοικοῦντας ἐν τῷ μεσογείῳ χαὶ τοὺς παρὰ“ τὰς ἤλλπεις, ἔτι δὲ τοὺς ἐπὶ τάδε τῶν Πυρηναίων ὀρῶν Κελτοὺς ὀνομάζουσι, τοὺς δ᾽

1. Glose du Vat. et du Vind. II, ἤτοι τὸν λαιμὸν (λαμὸν dans le Vat.).