Adès, Mars

394 AIOAQPOY BIBA. E.

ὑπὲρ ταύτης τῆς Κελτιχῆς εἰς τὰ πρὸς νότον νεύοντα μέρη παρά τε τὸν ᾿Ὠχεανὸν καὶ τὸ “Ἑρχύνιον ὄρος χαθιδρυμένους. χαὶ πάντας τοὺς ἑξῆς μέχρι τῆς Σχυθίας Γαλάτας προσ-- ᾿ ἀγορεύουσιν * οἱ δὲ Ῥωμαῖοι πάντα τὰ ἔθνη συλλήῤδην μιᾷ προσηγορίᾳ περιλαμόάνουσιν, ὀνομάζοντες Γαλάτας ἅπαντας. Δὶ δὲ γυναῖχες τῶν Γαλατῶν οὐ μόνον τοῖς μεγέθεσι παραπλήσιοι τοῖς ἀνδράσιν εἰσίν, ἀλλὰ χαὶ ταῖς ἀλχαῖς ἐνάμιλλοι. Tà δὲ παιδία παρ᾽ αὐτοῖς ἐκ γενετῆς" ὑπάρχει πολιὰ κατὰ τὸ πλεῖστον προδαίνοντα δὲ ταῖς ἡλικίαις εἰς τὸ τῶν πατέρων χρῶμα ταῖς χρόαις μετασχὴς ματίζεται. (Rhod., p. 309.) ᾿Αγριωτάτων δὲ ὄντων τῶν ὑπὸ τὰς ἄρχτους χατοιχούντων χαὶ τῶν τῇ Σχυθίᾳ πλησιοχώρων, φασί τινας ἀνθρώπους ἐσθίειν, ὥσπερ καὶ τῶν Βρεττανῶν τοὺς χατοικοῦντας τὴν ὀνομαζομένην Ἴριν". Διαδεδοημένης δὲ τῆς τούτων ἀλχῆς καὶ ἀγριότητος, φασί τινες ἐν τοῖς παλαιοῖς χρόνοις τοὺς τὴν ᾿Ασίαν ἅπασαν χαταδραμόντας, ὀνομαζομένους δὲ Κιμμερίους", τούτους εἶναι, βραχὺ τοῦ χρόνου τὴν λέξιν φθείραντος ἐν τὴ τῶν χαλουμένων Κί μόρων προσηγορίᾳ. Ζηλοῦδι γὰρ ἐκ παλαιοῦ ληστεύειν ἐπὶ τὰς ἀλλοτρίαν: χώρας ἐπερχόμϑνε χαὶ χαταφρονεῖν ἁπάντων. Οὗτοι γάρ εἰσιν οἱ τὴν μὲν Ῥώμην ἑλόντες, τὸ δὲ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς συλήσαντες, χαὶ πολλὴν μὲν τῆς Εὐρώπης, οὐχ ὀλίγην δὲ χαὶ τῆς ᾿Ασίας φοῤολογήσαντες, χαὶ τῶν καταπολεμηθέντων τὴν χώραν χατοιχήσαντες, οἱ διὰ τὴν πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἐπιπλοκὴν

1. Omis dans plusieurs mss., marqué d’un astérisque par H. Est.

2. Iris, l'Irlande; forme nationale, Erin; Hipparque ap. Strabon, I, 1v, 4, et ailleurs, Ἰέρνη; chez les Latins, Plin. IV, xxx, 16, Hibernia (Comp. Ptolém. 11, 11, 1, etc. Ἰουερνία, ms. Palat. Tovouepvia), P. Méla, III, 6, luverna, Juvén. IT, 160, litora Juvernæ; Claudian. IV Cons. Honor. 33, Laud. Stilich. 11, 251, Ierne.