Sur le eene du mot «βφο(χ{α, ν. la note 1 de la page

πει, (a. (Val., p. 454) ώς άν μηδ* έν <ϊλλϊΐ ποτέ

της κυριακής ή[/ipqL χ6 της έκ νεκρών αναστάσεως έπιτελοϊτο του κυρίου μυυστήριον, καΐ 8πως έν ταύτη (χόνη των κατά τα πάσχα νηστειών φυλαττοί(ΐ£θα τάς επιλύσεις^.) XXIV, \\. (Val., ρ. 456.) Έν οΙς« καΐ 6 Ειρηναίος έκ προσώπου ών ήγειτο κατά τήν Γαλλίαν αδελφών έπιστεC^.ας παρέσταται μίν τφ δεϊν έν μ^νη τη της κυριακής ήμέρ(κ τα της του κυρίου άνοιστάσεως έπιτελεΐσθαι μυστήριον, τω γε μιέν Βίκτορι προσηκόντως, ώς [Λή άποκ^οι βλας εκκλησίας θεού, αρχαίου έΟους παράδοσιν έπιτηρούσας, πλείστα £τερα παραινεί

V, 49. (Val., ρ. 320».) c "Εδοζέ {λοι, ίν αυτός 6 C Καικιλιανάς μετά δέκα επισκόπων, των αόταν εύθ6- C νειν δοκούντων, καΐ δέκα έτερων οδς αυτός τη έαυτου € δίκη αναγκαίους Οπολάβοι, είς τήν ί^ώμην πλω άπιέναι « μή άναβάλοιτο, W έκεϊσε 6μων παρόντων, άλλα μήν C και Ρετεκίον καΐ Ματέρνου καΐ Μαρίνου *, των κολλή- € γων ύμων, οΟς τούτου ένεκεν είς τήν ί^ώμην προσέταζα C έπισπευσαι, δυνηθη άκουσθήναι, ώς αν καταμάθοιτε € τφ σεβασμιωτάτφ νόμω άρμόττειν >

1. Voir sur cette question de la fête de Pâques et dn jour fixé pour sa célébration tout ce chapitre XXIII et les deux suivante.

2. Le pape Victor I (185-197) voulait retrancher de TÎ^lise les dissidents en cette question de la fête de Pâques. Irénée, évoque de Lyon, fut parmi ceux qui lui adressèrent à ce sujet de fermes représentations, πληχτιχώτερον χαθαπτομένων τοΟ Β(χτορος. Eusèbe, iM.