XIX. Les Massaliôtes, seuls des habitants de la

[χ^νοι τών έν τη FaXaTtcf: οίχούντων ούτε συνήροηττο τφ Καίσαρι ούτε ές τήν πΛιν έσεδέζαντο, άλλα καΐ άπώφισιν α6τφ άζιομνημιίνευτον Ιδοσαν • τφ τε γαρ δήμφ τών ί^ω(Αα(ων συ|Χ(Ααχεΐν καΐ έχε(νοις έιτιτηδείως ά|χφοτέροις Ιχειν, χαΐ [χήτε ιιολυΐΓραγ(ΛονεΪν τι |χήθ' ΙχανοΙ διοοφίν» πότερος αυτών άδιχεΐ, είνακ Ιφασοεν, ώστε ει μέν τις ώς φίλος έθέλοι πράς σφας έλθεΐν, χαΐ αμφότερους αυτούς άνευ τών δπλων δέξεσθαι £λεγον, έπΙ πολέμφ δέ ούδέτερον*. Καταστάντες τε ές πολιορκίαν, αυτόν τε έχεϊνον άπεκροΐ5σαντο , καΐ τφ Τρεβωνίφ τφ τε Βρούτω τφ Δεχίρίφ μχτά τούτο προσεδρεύσασί σφισιν έπι πλείστον άντέσχον. Ό γαρ Καίσαρ χρόνον μέν τίνα, ώς xod ^<!:δ(ως αυτούς αίρήσων, προσεχαρτέρησε , — χαΐ γαρ αύτφ δεινόν έδόχει είναι δτι χαΐ της ί^ώμης άμαχΐ κρατήσας, ύπό Μασσαλιωτών ουκ έδέχετο, — Ιπειτα επειδή άντήρκουν, εκείνους μεν έτέροις προσέταξεν, αύτας δέ ές τήν Ίβηpίαf ήπείχθη.