An de Rome 695, av. J.-G

2. César, Q, G., 1, xiv : Divico respondit : c ita Helvetioe a majoribus suis institutoe esse, uti obsidee accipere, non dare coneuerint : ejuB rei populum Rom. eeee testem. i

S. Gomp. César, G. G., \, xii. — Selon lui, c'est César qui défit les Tigurins. Plutarque, César, XVIII (notre t. III, p. 222-223), s'ao corde avec Àppien. — V. plus haut, p. 12-15, ce que dit Appien lui-même.

32 AimiANor pûhaikûn. biba. δ. κέλτικη.

χαΐ φίλος ήζ(ωσε ί^ω[Λα(οις γενέσθαι : χαΐ έγένετο, 6πατεύοντος οώτου Καιίσβφος xod ψηφισα(ΐ1νου. (Id. , Ambass.^ Extr. XIX, p. 353.)

XVII. "Οτι Άριοούιστος, 6 Γερμοινων βασιλεύς, φίλος γεν^(λενος ί^ωμαίων, ές λίγους ήλθε τφ Καίσαρι. ΚαΙ ^ιαχωρισθέντων άπ' αλλήλων, αδθις συνελθεϊν ές λίγους ήξίοΗτεν. Του ίϊ Καίσαρος ού συνελθ^ντος, άλλα τους πρωτεύοντας Γαλατών άποστείλαντος, Ι$ν)σε τους πρέσβεις. ΚαΙ 6 Καίσαρ έστράτευεν έπ* αυτόν [χετ' απειλής. Δέος S' εμπίπτει τφ στρατφ χατά χλέος των Γερμανών. (Id., Ambass.y Extr. XV, p. 353.)

XVIII. ''Οτι Ούσιπέται*, Ιθνος Γερμανικόν, χαΐ Ταγχρέοιι^, ^οκουσι πρ^εροι σφετέροις (ππευσιν όκταχοσίοις τρέφασΟαι των Καίσοιρος Ιππέων ές πενταχισχιλίους - ό Sk Καίσαρ αύτοΐς πpεσβευoμivoις ές αυτόν έπιθέσθαι, τους πρέσβεις χατασχών * χαΐ τό πάθος έχείνοις ές τέλος αίφνίδιον οδτω συνενεχ^θηναι, ώς τεσσαράχοντα μυριάδας τούτων συγχοπήναι. Κάτωνα τε έν ί^ώμη, των τις συγγραφέων φησί, γνώμην έσενεγχεΐν, έχδουναι τοις βαρβάροις τόν Καίσαρα, ώς εναγές £ργον ές $ιαπρεσβευσαμένους έργασάμενον. Ό δε Καίσαρ έν ταις ίδίαις άναγραφαις των εφήμερων έργων * φησΙ , τους Ούσιπέτας * χαι Ταγχρέας χελευομένους έχπηδςιν ές τα αρχαία σφων, φάναι πρέσβεις ές τους έχβαλέντας Ιουήβους ^ άπεσταλχέναι,

1. Sic Schweigh., Λ M of απέτοκ {iU) Ν ot ôcicitai, Urs. o( ούσιπέται.

2. Uns., d'après l'Abrëg., supr., p. 16-17, Ταγχρ(α(, A ταγχρβίς, Ν-ταγχροΐς. Mendelss. conjecture que dane ces deux endroits et dans le Celt, l, 4, Appien peut bien ayoir écrit Τιγχρέαι.

3. Nipperd., Proi. Gœs., od. 1847, p. 5 et s., propose έν xotsc έ^ημέροις αναγραφαΤς xQa Ιδίων Ιργ«»ν.