Turin

44 ΑΠΠΙΑΝΟΤ PÛMAIKQN ΒΙΒΛ. Ζ'. ΑΝΝΙΒΑΙΚΗ.

δπατοζ ό Ρωμαίων Ποόπλιος Κορνήλιος Ιχιπίων, Κοφ^^ηδον(οις έν Ίβηρ(ή^ πολέμων, έπεί της έσβολής Άννίβου της ές τήν Ίταλίαν έιτόοετο, τόν άδελφλν χαΐ ίδε Γναΐον Κορνήλιον Ιχιπίωνα έπΙ τοις έν Ίβηρίςι upayiiLoai χατοτ λιπών, διέπλευσεν ές Τυρρηνίο^ν. ''Οθεν όδεύων τε xca βυ[ψάχouς βσους δύνακτο άγείρων, ίφθασεν έπΙ τάν Πάδον 'Ανν(6αν. ΚαΙ Μάλλιον ^ μέν χαΐ Άτίλιον, οΐ τοις Βοιοις έπολέ[Λουν, ές Μμην ίπεμψεν, (&ς ού δέον αύτοί^ς 2τι στρατηγειν, υπάτου ποφ^ντος • αυτός δέ τόν στροετόν παραλαβών, ές μάχην έζέτασσεν προς Άννίβανν Kod γενομένης άχροβολ(ας τε χαΐ Ιππομαχίας, oi ί^ωμαΐοι χυχλωθέντες 6πά των Λιβύων, ίφευγον ές τα στρατάπεδον. ΚαΙ ναχτάς επιγενόμενης, ές Πλαχεντίαν άνεχώρουν, ασφαλώς τετειχισμένην , τάν Πάδον έπΙ γεφυρών περάσαντές τε, xai λόσαντες τάς γέφυρας. Τον μέν ούν ποταμόν χαΐ 6 'Αννίβας ζεύζας έπέρα.

νΐ. Ύά δ' έργον εύούς τίδε, πρώτον ή δειίτερον έπΙ τη των Άλπίων όρων διαβάσει, παρά τοις έπέχεινα Κελτών έξηρε τόν Άννίβαν, ώς άμαχον στρατηγόν χαΐ τόχη λαμπρςί χρώμενον. Ό δέ, ώς έν βαρβάροις τε χαΐ τε&ηπόσιν αυτόν, χαΐ δι' άμφω δυναμένοις άπατασθαι, τήν έσθητα χαΐτήνχ^μην ένήλλασσε, συνεχώς έσχευοισμέναις έπινοίαις^. ΚαΙ αυτόν oi ΚελτοΙ περιι^ντα τα έθνη, πρεσβύτην όρωντες, εΖτα νέον, εΖτα μεσαιπ^ιον, χα) συνεχώς Ιτερον έξ έτερου, θαυμάζοντες, έδ^χουν θειοτέρας φύσεως λαχεΐν. 2εμπρώνιος δ' ό Ιτερος (ίπατος, έν 2ιχελ(^^ τ^ε ών, χαι πυθέμενος, διέπλευσε προς τόν 2χιπ(ωνα, xotl τεσσαράχοντα σταδ(ους αύτου διοισχών έστρατοπέδευσε.