L. (Η. Est•, ρ. 380.) 'Αφιχο|χένων δ' αύτφ

Γαλατών, αυβις έπλησίαζε τω Σύλλί^, καΐ συνι^ντων των στρατών^ Γαλάτης άνήρ (JLεγέθεt μέγας προδρα[Λών προύκαλεϊτί τίνα ϊ^ωμια(ων ές (λάχην. Ώς δ' αύταν υποστάς Μαυρούσιος άνήρ βραχύς έκτεινεν, έκπλαγέντες οΐ Γαλάται, αύτίκα Ιφευγον

LXI. (Η. Est., ρ. 387.) Ό δέ Μάριος α»ΐτούς ές Μιντούρνας διέφυγεν, Ιρημος υπηρέτου τε καΐ θεράποντος. Και αυτόν οι της πόλεως άρχοντες, àvαπαυό[JLεvov έν οίκω ζοφο^δει, δεδιότες (χέν τα κήρυγ[χα του δήμου, φυλαττόμενοι δε ανδρός έξάκις ύπατεύσαντος καΐ πολλά καΐ λαμπρά είργασμιένου αύθένται γενέσθαι, Γαλάτην άνδρα* έπιδημουντα μετά ξίφους έσέπεμψαν άνελείν. Τόν δε Γαλάτην φασιν έν τφ σκότφ προσιόντα τφ στιβαδίφ, δεΐσαι, δέζαντα τους οφθαλμούς του Μαρίου πυρός αυγή ν χαΐ φλόγα άφιέναι. Ώς δέ καΐ δ Μάριος αυτός έπανιστάμένος έκ της εύνης, άνεβόησε παμμέγεθες αύτω • 2ύ

1. ν. notre t. III, p. 182-185, Piutarq., Marius, XXXIX et la note.

— Veli. Patercul., Jl, xiz : in carcerem Minturnensium jussu

duumviri perductus est. Ad quem interfîciendum missut cum gladio seryus publicus, natione Germanui, qui forte ab imperatore eo, belle Gimbrico captus erat, ut agnovit Marium, magno ejulaiu ezpromenti indignationem casus tanti viri, abjecte giadio, profugit e carcere