XVI. (Η. Est., ρ. 526.) « Δέχ(Λον τε τήν εγγύς

ΧΧνΠ. (Η. Est., ρ. 543.) Ό δ* 'Αντώνιος ές τήν Ίταλίαν τον στρατών έκ της Μακεδονίας διενεγκεϊν έπενόει. ΚαΙ προφάσεως άλλης ές τούτο άπορων, ήξίου τήν βουλήν άντΙ της Μακεδονίας έναλλάξαι oi τήν έντάς "Αλπεων Κελτικήν, ής ήγείτο Δέκ[Λος ΒροΟτος 'Δλβϊνος • είδώς (λεν βτι καΐ 6 Καίσαρ έκ τησδε της Κελτικής 6ρ(]ϋώ(Αενος έκράτησε Πομιπηίου * ώς δέ τάν στρατόν δ^ων οι&κ ές τήν Ίταλίαν, άλλ' ές τήν Κελτικήν (Αετακαλειν. *Η δέ βουλή τήνδε τήν Κελτικήν άκρίπολιν έπΙ σφίσιν, ήγου|λένη* έδυσχέραινέ τε, καΐ της ενέδρας τ&ζι πρώτον ήσοοντο καΐ τήν Μακεδονίαν δ^ντες αύτφ (χετέν^ουν. Ίδίς: τε αυτών οΐ δυνατοί έπέστελλον τφ Δέκμφ της αρχής έγκρατώς έχεσθαι, καΐ στρατάν άλλον καΐ χρήματα άγείρειν, ει πράς 'Αντωνίου βιάζοιτο. Οδτως έδεδοίκεσάν

1. Gomp. Gicér., Philipp., 111, 5. Nec yerc de yirtute, constantia et gravitate provinciiB Galli» taceri potest Rat enim ille flos ItaliiB, illud firmamentum imperii populi rom., illud ornamentum dignitaUa, etc. /M., 4 : Pollicetur enim (Brutua) se proyinciam Oalliam retenturum in aenatus populique rom. poteetate•

APPIEI?, mST. ROM. GUERRES CIVILES, ΠΙ. 1 09

GUERRES CIVILES

II (0). Ceux [des conjurés] qui avaient reçu

de Gsesar des gouvernements s'en étaient aUés dans ces gouvernements, Rrutus Decmus, dans la Celtique, bmitrophe de l'Italie