An de Rome 364, av. J.-C

204 ΔΙΩΝΟΣ ΡΩΜΑΙΚ. ΙΣΤΟΡ. ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟ TOT Ας"•

2υμπεσόντες ι δέ τοις βαρβάροις εκ τών λο'γων ες μάχη ν τους τών Ρωμαίων πρέσβεις προσπαρέλαβον. Οι ουν Γαλάται, χαλεπώς επί τη αντιτάξει αυτών ένεγκόντες, το μεν πρώτον άνταπέστειλάν τινας ες τήν Ρώμην, αιτιώμενοι τους πρέσβεις. Ειτ', επειδή μήτε τιμωρία σφίσιν έγένετο , και χιλίαρχοι πάντες απεδείχθησαν, θυμού τε έπληρώθησαν, οντες και άλλως όργήν άκροι, και Κλουσίνους εν ολιγωρία θέμενοι, προς τήν Ρώμην ώρμησαν. (Orsin., Extr. Β' GXLI2.)

LVII. Ότι τοις Ρωμαίοις δεξαμένοις τήν τών Γαλατών ϊγο^ον ούδ' άναπνεϋσαι ύπήρξεν ■ αλλ' αυθημερόν ες τήν μάχην εκ της πορείας, ώσπερ ειχον, καταστάντες επταισαν. Προς γαρ το. άδόκητον της έπιστρατείας αυτών, και το πλήθος και το μέγεθος τών σωμάτων, τήν τε φωνήν ξενικο'ν τε και φρικώδες φθεγγομένην έκπλαγέντες, της τε εμπειρίας άμα της τών τακτικών έπελάθοντο, και εκ τούτου και τάς άρετάς προήκαντο. Πλείστον γάρ τοι προς άνδρείαν επιστήμη φέρει, δτι και παρούσα τισι τήν ρώμην της γνώμης σφών βέβαιοι, και ελλείπουσα και έκείνην προσδιαφθείρει πολλώ μάλλον, ή ει μηδέ τήν αρχήν αυτής προϋπήρχεν3 ■ άπειροι μεν γάρ πολλοί4 πολλά θυμώ βιαίως κατορθουσι,ν * οι δέ δή της ευταξίας, ην άν μάθωσιν, άμαρτάνοντες, και τήν του φρονήματος ισχύν προσαπολλύουσιν ■ ύφ' ών και Ρωμαίοι έσφάλησαν. (Ang. Mai, Extr. du Vatic. XXVI, p. 154-155, édit. Rom.)

LVII1. Ότι οι Ρωμαίοι εν τω Καπιτωλίω οντες, και πολιορκούμενοι ελπίδα σωτηρίας πλην παρά του δαιμονίου

1. Les mêmes mss. συμπεσόν, mot tronqué, complété par Orsini et Reimar, συμπεσόντας ; Reiske et Gros, συμπεσόντες.

2. Cet extr. manque dans le Monac. I, mais se trouve dans le Mon. 3 et dans le Vatic. 1418.